mikudagur 21. oktober 1992síða 8
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Hatidarhald fyri
Nr. 200 — 20. oktober 1992
rithevundanum
- Klingran í Norðurlandahúsinum var fullsett, tå
Rithøvundafelagid skipaði fyri fødingardagshaldinum,
og Gunnar Hoydal , rithøvundur, helt røduna, sum vit
her prenta brot burturúr
Sangur, rødur og upplestur
RINØV undatelagið skipaði
fødingardag
stutta tíð fyllir
5 AK i |
uidi tara
kinn 5
N dt
” t
> På to
25 bókaverkini, sum Jens
Paula Heinesen hevur givid
ut.
Barnið, unglingurin og
tann vísi maðurin
Sverri Egholm legði fyri
við at lesa brot úr " Hætt-
leysir lítlingar uppi í oyðu-
ni”, síðani las Hjørdis
Trónd brot úr "Faðir og son-
ur". Upplesturin endaði við
brot úr "Frænir eitur ormur-
in”, sum Katarina Nolsøe
las upp.
Søgubrotini vóru væl
vald, eftir tí sum Jens Pauli
Heinesen hevur lagt úr
hondum, og sum snýr
hendingar og avbjóðingar,
ið smádrongurin, ungling-
urin og at enda tann vísi
maðurin ger sær, framborid
å slikan vælvandan hått,
sum hesi trý listafólk megn-
aðu ul fulnar
Heri Berg, Ernst Sondum
Dalsgarð og Andrea Heind-
r, saman við klar
ramførdi mn
varð nýtt i
verk framført å fyrsta sinn
sum Kim Hansen, Nólsoy
hevði gjørt
Hans Á Dj rhuus hen
havt stóran tydning fyri
Jens Paula Heinesen og i
fødingardagsgåvan ira
Runu å Heygum, Ernst
Sondum Dalsgarð, Gunn-
ver Poulsen og Fróða Sand-
oy var: "Sum tað er fjálgt og
lýtt í nátt". Orðini saman
við vøkru røddunum gjørdu
løtuna fjålga.
Nú vit all …
Fødingardagsrødan, sum
Gunnar Hoydal helt, var
personlig og kensluborin,
og vísu rættiliga, at rødarin
kendi sína uppgávu og
eisini, at hann kendi verkini
hjá Jens Paula Heinesen og
skilti hann væl.
Gunnar Hoydal segði m.a.:
"I hesum tíðum fáa teir
fólkavaldu mangt toyggið
og manga skoluna, og
knappliga er tað, sum gll
vita, hvat hevur verið galið,
og hvussu heldur átti at ver
ið gjør.
Tad er heilt merkiligt so
nógv, ið nú hava rætt av
teimum, sum so leingi einki
søgdu. Mundu tey skilja
alla tíðina, at panisetingin
av landinum fór at enda av
er sjålvum, og at alt tað,
sum rullaði, bara vóru tel
spekilatiónir og gramheit?
Nú eru øll samd: Tað eru
nakrir ávísir, sum hava all-
an feilin."
Gunnar Hoydal nevndi
skrivingina hjá Jens Paula í
summar, har hann so minni-
liga bað politikamir ikki
leggja meirvirðisgjald á
bøkur.
Tók seg burtur
úr dansinum
Hann segði: " Tí vakti tað
ans herfyri at síggja á prenti
eina tøkk til teir fólkavaldu.
Og tað frá einum manni,
sum øll árini hevur ávarað
og hevur sagt, hvat hann
helt um dansin rundan um
tey blonku tólini og tær
Orð: Dagny
Myndir: Jan
Rithóvundar hittast:
Pauli Heinesen
snurrandi teldurnar. Frá
einum, sum í sínum virki og
verki hevur vunnið sær eitt
slag av moralskum rætti til
at kunna gera tað, nú so
nógv ár eru liðin, síðani
hann sjálvur tók seg burtur
úr dansinum fyri at fáast við
tað, sum ikki hevur markn-
að, sum ikki økir um nakað
kredittvirði, og sum ikki
gevur betri láni- og nýtslu-
møguleikar við rætti til av-
skrivingar, burturleggingar
og flytingar rakstrarstað av
rakstrarstaði.
Hesin maðurin, Jens Pauli
Heinesen, takkaði teimum
fólkavaldu - íkki fyri tað teir
høvdu gjørt, men fyri tað,
teir ætlaðu at gera og kortini
Klingran var fullsett
S sunnudagin SEIMNaÐarun,
{á Rithovundafe lagið
heiðraði Jens Paula
H
reinensen
Mynd: Thomas
ry }
UIimmaætung?
Steinbjørn
j€
r r
Jacobsen og Jens
uw |
pa
Hanus Andreasen, formaður í Rithøvundafelagnum heilsar her upp á Jens Paula
Heinesen, sum henda seinnapartin var høvudsleikari
RSS
ikki gjørdu. Ein nokk so
viðvend tøkk, hóast tað ein
álvarslig tøkk fyri tann
hjartans lætta, at teir ikki
løgdu gjald á bøkurnar og
soleiðis eina eyka byrðu
oman á tað, sum framman-
undan er so tungt at bera: At
skriva og geva út føroyskar
bøkur.”
Fáa ikki gingið
fyri mentan
Síðani las Gunnar Hoydal
brot úr nýggjatu bókini hjá
rithøvundanum, har Hugin,
fråsøguf6lkid, rithøvundur-
in sjålvur, harmast um um-
stóðurnar hjá skrivandi
fólki, og heldur, at tey ið
standa við ábyrgdini, hava
ongan áhuga fyri mentan
ålin og hjartað sýnist at si!
í búkinum á teimum
r, , 1
1u, SVarar
em tú mn
oyrað á onkrum ødrum, mer
soleiðis at Hugin skal ho;
=