Sosialurinarkiv
Sosialurin 1992-10-21, síða 8
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 21. oktober 1992síða 8

‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Hatidarhald fyri Nr. 200 — 20. oktober 1992 rithevundanum - Klingran í Norðurlandahúsinum var fullsett, tå Rithøvundafelagid skipaði fyri fødingardagshaldinum, og Gunnar Hoydal , rithøvundur, helt røduna, sum vit her prenta brot burturúr Sangur, rødur og upplestur RINØV undatelagið skipaði fødingardag stutta tíð fyllir 5 AK i | uidi tara kinn 5 N dt ” t > På to 25 bókaverkini, sum Jens Paula Heinesen hevur givid ut. Barnið, unglingurin og tann vísi maðurin Sverri Egholm legði fyri við at lesa brot úr " Hætt- leysir lítlingar uppi í oyðu- ni”, síðani las Hjørdis Trónd brot úr "Faðir og son- ur". Upplesturin endaði við brot úr "Frænir eitur ormur- in”, sum Katarina Nolsøe las upp. Søgubrotini vóru væl vald, eftir tí sum Jens Pauli Heinesen hevur lagt úr hondum, og sum snýr hendingar og avbjóðingar, ið smádrongurin, ungling- urin og at enda tann vísi maðurin ger sær, framborid å slikan vælvandan hått, sum hesi trý listafólk megn- aðu ul fulnar Heri Berg, Ernst Sondum Dalsgarð og Andrea Heind- r, saman við klar ramførdi mn varð nýtt i verk framført å fyrsta sinn sum Kim Hansen, Nólsoy hevði gjørt Hans Á Dj rhuus hen havt stóran tydning fyri Jens Paula Heinesen og i fødingardagsgåvan ira Runu å Heygum, Ernst Sondum Dalsgarð, Gunn- ver Poulsen og Fróða Sand- oy var: "Sum tað er fjálgt og lýtt í nátt". Orðini saman við vøkru røddunum gjørdu løtuna fjålga. Nú vit all … Fødingardagsrødan, sum Gunnar Hoydal helt, var personlig og kensluborin, og vísu rættiliga, at rødarin kendi sína uppgávu og eisini, at hann kendi verkini hjá Jens Paula Heinesen og skilti hann væl. Gunnar Hoydal segði m.a.: "I hesum tíðum fáa teir fólkavaldu mangt toyggið og manga skoluna, og knappliga er tað, sum gll vita, hvat hevur verið galið, og hvussu heldur átti at ver ið gjør. Tad er heilt merkiligt so nógv, ið nú hava rætt av teimum, sum so leingi einki søgdu. Mundu tey skilja alla tíðina, at panisetingin av landinum fór at enda av er sjålvum, og at alt tað, sum rullaði, bara vóru tel spekilatiónir og gramheit? Nú eru øll samd: Tað eru nakrir ávísir, sum hava all- an feilin." Gunnar Hoydal nevndi skrivingina hjá Jens Paula í summar, har hann so minni- liga bað politikamir ikki leggja meirvirðisgjald á bøkur. Tók seg burtur úr dansinum Hann segði: " Tí vakti tað ans herfyri at síggja á prenti eina tøkk til teir fólkavaldu. Og tað frá einum manni, sum øll árini hevur ávarað og hevur sagt, hvat hann helt um dansin rundan um tey blonku tólini og tær Orð: Dagny Myndir: Jan Rithóvundar hittast: Pauli Heinesen snurrandi teldurnar. Frá einum, sum í sínum virki og verki hevur vunnið sær eitt slag av moralskum rætti til at kunna gera tað, nú so nógv ár eru liðin, síðani hann sjálvur tók seg burtur úr dansinum fyri at fáast við tað, sum ikki hevur markn- að, sum ikki økir um nakað kredittvirði, og sum ikki gevur betri láni- og nýtslu- møguleikar við rætti til av- skrivingar, burturleggingar og flytingar rakstrarstað av rakstrarstaði. Hesin maðurin, Jens Pauli Heinesen, takkaði teimum fólkavaldu - íkki fyri tað teir høvdu gjørt, men fyri tað, teir ætlaðu at gera og kortini Klingran var fullsett S sunnudagin SEIMNaÐarun, {á Rithovundafe lagið heiðraði Jens Paula H reinensen Mynd: Thomas ry } UIimmaætung? Steinbjørn j€ r r Jacobsen og Jens uw | pa Hanus Andreasen, formaður í Rithøvundafelagnum heilsar her upp á Jens Paula Heinesen, sum henda seinnapartin var høvudsleikari RSS ikki gjørdu. Ein nokk so viðvend tøkk, hóast tað ein álvarslig tøkk fyri tann hjartans lætta, at teir ikki løgdu gjald á bøkurnar og soleiðis eina eyka byrðu oman á tað, sum framman- undan er so tungt at bera: At skriva og geva út føroyskar bøkur.” Fáa ikki gingið fyri mentan Síðani las Gunnar Hoydal brot úr nýggjatu bókini hjá rithøvundanum, har Hugin, fråsøguf6lkid, rithøvundur- in sjålvur, harmast um um- stóðurnar hjá skrivandi fólki, og heldur, at tey ið standa við ábyrgdini, hava ongan áhuga fyri mentan ålin og hjartað sýnist at si! í búkinum á teimum r, , 1 1u, SVarar em tú mn oyrað á onkrum ødrum, mer soleiðis at Hugin skal ho; =