týsdagur 3. november 1992síða 5
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Atli P. Dam, lógmaður legði krans í Viðarlundini. Mynd: Kalmar
Minningardagur teirra sjólætnu
Ein vakur siður
Føroyingar mintust sunnudagin teir 10 føroyingarnar, sum ikki
bóru boð í bý seinastu 12 mánaðarnar
Allahalganna dagur er ein
dapur dagur i Føroyum og
tað hevur hann verið sein-
astu 43 árini. Í 1949 var 1.
novembur útnevndur sum
minnisdagur teirra sjó-
látnu og sidan tá hava før-
oyingar steðgað á og
minst teir sum fingu kalda
váta deyðan á sjónum. Við
minnisvarðarnar
landið, sum eru reistir til
kring
Rúsan full
— av fólki
- Bert eitt minutt eftir at Rúsan heuði latið
hurðarnar upp á fyrsta sinni, var handilin
stúgvandi fullur av fólki
Bert eitt minutt eftir at Rús-
an lat upp, var rúsdrekka-
sølan full av fólki.
Har vóru ommur og
abbar, foreldur við smá-
børnum, og so teir ungu
garparnir, sum fyri fyrstu
ferð fingu loyvi at keypa
rúsdrekka.
Tað kundi hugsast at
hýrurin var góður á fólki,
sum tolin stóðu og bíðaðu
eftir at sleppa at keypa, men
tað merktist ikki á manna-
múgvuni.
Nærum tøgn valdaði, og
tá hálvur tími var farin,
noyddust nógv at fara útum
at fáa sær fríska luft, so
hvalið var inni.
Tað vóru ikki øll sum
vistu tað, men í Rúsuni
skulu fólk fáa sær ein seðil
við tali á, sum sigur, nær
teirra tørn er at keyna.
Tað gjørdi kanska sølu-
arbeiðið eitt sindur tor-
førari, og bíðitíðina longri.
Viðskiftafólk nr. try var
ein 18 ára gamal drongur.
Hann keypti sær eina fløsku
og nakrar gl.
Løtu seinni, tá vit fóru
aftur á Sosialin, hittu vit
hann aftur í Steinatúni
Proppurin var tá longu
farin av einari ølfløsku, og
hann bjóðaði ngkrum ung-
um at smakka sær á.
Annars hildu fólk ivaleyst
at hesin dagurin var søgu-
ligur í Rúsuni, tí nógv høv-
du tikið myndatólið við sær
til handils og nógvar mynd-
ir vóru tiknar.
Rúsan er opin kl. 14 -
17.30, og annars stendur
kunngerð í blaðnum í dag,
sum upplýsir um virksemið
hjá Rúsuni og hvussu fólk
skulu bera seg at. sum vilja
11 Storno
--tín trygd fyri góðsku!
sal. Michelsen
Handan á 6, Tórshavn
tf. 1.4414 — fax 1 8045 |
keypa ella bíleggja sær gl,
vín ella rúsdrekka
Dagny/Brynhild
Myndir: Kalmar
Mynda-
reportasja
á síðu 16
kenslu við tein
hava mist og sum kenna
sváru sorgina í gerand-
isdegnum og sum noyðast
at liva hesa igjøgnum.
Teir sum doydu
Teir 10 føroyingarnir,
sum lótu lív á sjónum í ár
vóru:
Jón Hansen, Vestmanna
45 ár. Hann fórst við
bátunum "Jakobu" tann 21
januar.
Mortan Muller, Vági 52
ár. Doyði av vanlukku
umborð á norksa skipinum
"Atlanuc" tann 22 januar.
Tummas Vangberg, 49
ár, búsitandi í Bremer-
haven, ættaður úr Syðru-
gøtu. Doyði av vanlukku
við skipi sínum Taurus”
tann 1. mars.
Olaf Vígdá, Fuglafirði,
47 ár. Doyði umborð á
"Ferina Sun" í namibisk-
um sjógvi tann 20 mars.
Eyfinn Mortensen,
Skálavík, 37 ár. Slerdi út
av "Columbus" 2. apríl
Jákup Mikkelsen,
Sydrugøta, 32 år. Doyði
av skaðaulburði umborð á
"Tróndi í Gøtu'
apríl
tann lá
Gerhard Joensen, Kolla-
fjørður, 75 ár. Druknaði á
Kollafirði 2. mei.
Poul Leit, Fuglafirði,
S2 ár. Slerdi ut av
'Skarvi" 4. juli.
Tummas Justinussen, 59
ár. Fórst við "Gulakletti"
undir Íslandi 6 september.
John Finn Bisp, 45 ár.
Druknaði 24. oktober í
havnini á Faskisfirði í
Íslandi.
Legmaður segði:
Atli Dam helt réðu á
Sjómannsheiminum í
Havn áðrenn farið var
niðan í Viðalundina at
) rann dagurin - dagur
alra halguna - halgaður
teimum hiðanu farnu, og
seinni vorðin okkara
minningardagur teirra sjó
låtnu.”
"Boð um andlát verða
borin okkum nærum dag
liga í fjølmiðlunum og
millum manna. Fólk á
ungum árum, fólk á ellis-
árum, summi knappliga,
onnur stríðandi, summi
millum bára, onnur mill-
um fjalla."
"Dagur tess deyða fellur
eins ymiskt og mannalív
fellur ymiskt. Eins lítið og
mannalív eru eins, eins
liud fellur deyði manna
eins. Úr flógvu vøggu i
køldu grøv er menniskjan
ein serstakur skabningur,
ið ikki hevur sín líka, er
einastandandi. Saknurin
kennist tess svárari, tí
eingin annar skann setast í
staðin."
'Karga náttúra Føroya
hevur kravt mikið í lívi og
føroyinga. Liv-
sins ålvara hevur altid lig-
ið føroyingum nær og
sæst hetta eina best i ti
virding, føroyingurin visir
deydanum og ti deyda vid
eina jarðarferð. Suillisliga
og virðisfult fer fylgið
gjøgnum bygd og by at
syna ti deyda og teim
avvarandi seinasta
heiðurin. Arbeið-ið er lagt
niður eitt bil og
tíðaravmarkingar settar til
"I ésigandi orðum og
talandi tøgn fara vit at
minnast teir, sum í síðsta
árataki ikki vunnu upp
land. Vit reisast og takka í
eyðmýkt fyri ta tíð,
okkum untist hesar menn
millum."
av lívi
jústinus
Gislaved
NORÐX*FROST
pf. wenzel petersen, tif. 13873