leygardagur 7. november 1992síða 7
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 7
Nr. 213 —7. november 1992 tíðindablaðið
Tummas Arabo, landsstýrismaður:
-Vit rýma ikki
undan ábyrgd
-Javnaðarflokkurin er tann besta borg
anin fyri, at samfelagið
ikki verður heilt syndrað. Fáur hevur gjórt sær greitt, hvat
hevði hent, um teir borgarligu einsamallir stýrdu. Tá høvdu
vit fingið veruligt fåtækradømi í hesum landi , nÓgv verri enn i
dag. Vit eru noydd til at bakka nakað og eg ivist onganløtu í,
at javnaðarflolkkurin er besta trygdin fyri, at hetta verður
gjórt so skynsamt sum til ber sigur Tummas Arabo, lands-
stýrsmaður í eini viðmerkin
Hann heldur fram:
-Tað cru nógvir javnað-
arveljarar, sum siga við
okkum, at vit mugu ikki
bakka og harvið taka
aftur nógv av teimum
vunnu rættindunum, sum
er fingin seinastu árini.
Men vit hava eina bundna
uppgávu. Vit skulu fáa
fíggjarlógina at hanga
saman og einki alternativ
er til tað. Vit kunnu íkki
læna pengar til hetta
samfelagið í løtuni sigur
Tummas Arabo og heldur
fram:
-Sum javnaðarflokkur
hevur tað altíð verið málið
at royna at skaffa ágóðar
til tey veikaru. Tað hevur
verið okkara mál, og vit
hava verið dugnaligir til
tess.
Men vit eru tvingaðir nú
til at bakka nakað. Eg
kann tó sum javnaðarmað-
ur ikki hugsa mær tankan
at lata stýrið il
borgarligar kreftir. Fáa
teir einsamallir valdið, so
vilja teir smildra
samfelagið.
Verja vunnin rætindi
Tummas Arabo sigur víð-
ari, at vit vera noyddir at
bakka so skynsamt sum
møguligt fyri at verja
vunnin rættindi so gott
sum møguligt. Men vit
verða noydd at góðtaka, at
stødid í vælferdarsam-
felagnum fer niður og tað
er betri, at tað er javn-
aðarflokkurin, sum ger tað
enn at lata hetta arbeiði til
Útlit fyri
lægri
Aftur í gjár var fundur í
Tinganesi millum lands-
stýrið og peningastovnar-
nar.
Landsstýrið vil hava, at
peningastovnarnir seta
rentuna niður. Talan hevur
verið við millum einum og
tveimum prosentum.
Sum skilst hava
peningastovnarnir verið at
tosa við, men ikki heilt
uttan treytir. Peninga-
stovnarnir vilja hava, at
rentuskatturin helst verður
minkaður, og hava verið
sera lítið hugaðir fyri, at
hann hækkar, sum lands-
stýrið annars hevur havt
ætlanir um.
Tá blaðið fór til prent-
ingar var spurningurin ikki
avkláraður, men tað
skiltist, at møguleiki var
rentu
Í gjár fyrrapartin heyði
landsstýrið fund við
stjórarnar fyri
peningastovnarnar, sum
her fara av fundi.
Fossbankastjórin, Helgi
Fossadal, stjórin í
Føroya Banka, Hans J.
Laursen og Eyðun á
8 til orðaskiftið um fíggjarlógina.
brutalar borgarligar mek-
anismur.
Tummas Arabo vísir
aftur kritikkinum um, at
javnaðarflokkurin rekur
borgarligan politik í
Tinganesi og letur seg
draga eftir hårinum av
fólkaflokkinum.
-Vit eru noydd til at
bakka í vælferdarsamfel-
agnum sum stødan er nú.
Slapp ein borgarligur
flokkur at gera hetta
einsamallur, so hevði
stødan verið nógv nógv
verri og tá hevði øll tann
skipanin, sum m.a.
javnaðarflokkurin hevur
verið við til at byggja upp,
verið sorlað sundur.
Bakka
-Men er tað ikki júst hetta,
sum mong halda, at javn-
aðarflokkurin og fólka-
flokkurin gera í Tinganesi
í løtuni?
-Tað verður ikki smildr-
að sundur. Tað verður
bakkað. Eg trúgvi ikki , at
nakar hevur gjørt sær
greitt, hvat tað hevði havt
at siga, um vælferðar-
samfelagið varð smildrað
sundur. Tá høvdu vit
fingið veruligt fátækra-
dómi í hesum landi, sum
vildi verið nógv verrri enn
tað, sum nú hendir.
-Tað verður sagt, at tit
hava kastað eina bumbu
eftir Landssjúkrahúsinum!
-Vit hava ikki ráð til at
hava eitt so stórt sjúkra-
húsverk, sum vit hava í
løtuni. Veruleikin er tann.
at vit í ár hava 1100
milliónir til lønir og næsta
ár hava vit 1000 mill. kr.
Tvs. at vit skulu finna 100
mill. onkursvegna.
Tummas Arabo sigur
víðari, at javnaðarflokk-
urin hevur sagt, at hann
fer ikki at lóggeva í einum
sáttmálaskeiði fyri at
fremja hesa skerjing, tí har
eru nakrar demokratiskar
skipanir, sum skulu
varðveitast.
-Men hesar 100 mill. kr.
skulu út úr lønarmongdini
hjá tí almenna. Vit hava
ikki ráð til annað. Vit
ætlaðu at læna 100 til 150
mill. kr. og høvdu so vón-
að, at vit fingu betri tíðir,
men tað fáa vit ikki loyvi
til.
Revolvara í
nakkanum
Vit arbeiða í veruleikan-
um við einum revolvara í
nakkanum. Vit mugu og
skulu hava tað til at hanga
saman. Og tá hetta skal
gerast, so haldi eg, at
einhver javnadarverjari og
einhvgr, sum hugsar sosi-
alt, eigur at verða sera
fegin um, at tað eru vit,
sum eru við í hesi sam-
gongu.
Tann politikkur, sum
verður rikin í Tinganesi er
ikki javnadarpolitikkur,
men hann er heldur ikki
fólkaflokspolitkkkur. Han
n er rætt og slætt sam-
gongupolitikkur. Okkara
partur er at verja tær
skipanir, sum vit hava
bygt upp, so væl sum
møguligt sigur Tummas
Arabo at enda í eini
viðmerking til seinastu
útspælini hjá landsstýri-
num til tess at fáa javnvág
á fíggjarlógina.
jan
Rógvi Olsen, stjóri i "—MMM—eIW—
Til Jóannes Eidesgaard,
Sparikassanum.
Mynd: Jan
fyri, at rentan verður sett
eitt sindur nidur og at
rentuskatturin stort sæd
verdur hin sami sum i
dag,- niggju prosent, ella
fær eitt lítið kvink uppeftir.
tór.-
heilsumálum
Vit eru fleiri starvsfólk á
Landssjúkrahúsinum,
sum benliga biðja teg
leggja frá tær, tað álitis-
starv sum er álagt tær. Tú
ert ikki valdur at syndra
sundur, men at byggja
upp.
Um 30 mill. kr. kunnu
bjarga Føroyum og harvið
eyðileggja eitt heilsuverk,
sum er einasta stað fólk
kunnu fara í síni neyð,
sum í dag er sterri enn
nakrantíð, so er betri at
Føroyar rúka. Tað er ikki
alt ið kann roknast út í
krónum.
Tú hevur megnað at
eyðilagt Landssjúkrahús-
ið og tað tekur ártíggjur
at byggja slíkt upp, her
hugsi eg ikki um Lands-
sjúkrahúsið sum arbeiðs-
landsstýrismann í
pláss, men sum eina trygd
fyri alt okkara fólk.
Í detaljur nýtist ikki at
fara, tí tú hevur tosað við
fleiri starvsfólk, bæði leið-
slu og fakbólkar ein og
ein, so tú veitst hvat tað
snýr seg um, sjálvt um tú
virkar tornæmur.
Tað hevur víst seg, sum
tú miðvíst hevur ætlað at
syndrað Landssjúrahúsið,
líka mikið hvat tað kostar
reint menniskjaliga. Vit
hava spart tað vit megna.
Tað er sumt vit ikki
hava ráð at missa, minst
til tað.
Naina Poulsen