hósdagur 12. november 1992síða 8
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 8
Spurdi
teir konu
Finnbog Christiansen fekk
vegleiðing frá sínum ráð-
gevum, segði verji hans-
ara, Mannfred Petersen í
proseduru síni
Mannnfred Petersen, verji hjá reiðaranum Finnboga
Christiansen, gjørdi skjótari av í proseduru síni enn
starvsfelagin ThomasRørdam, sum tók fram alt, ið
felags var
D
lannfred Petersen nevndi, at øll umrøddu Finn-
boga Christiansen raskan fiskiskipara, og sum var
1 fyri figgjarliga, og ti kundi fara undirat byggja
nytt skip
- Men Finnbogi hevdi sjálvsagt ikki fortreytir fyri
at standa fyri einum slilkum projekt. Hann noyddist
at hava ein ráðgeva og fór ti ul Magnus Petersen á ”
eini ti størstu advokatskrivstovuni við slíkum roynd-
um. Hann fórtil skipasmiðjuna, har Óli Zachariassen
var við sínum mongu royndum og so bað hann kristin
Rasmussen ul tekniskan ráðgeva.
Móti endanum segði Mannfred Petersen, at Finn-
bogi Christiansen hevði ikki svikad og ikki hevði
ætlað sær at svikad. Ráðgevararnir vegleiddu hann,
og hann hevði alla grund ul at líta á sínar ráðgevar.
Við hesum fekk hann m.a. sagt, at tað ikki var
Finnbogi, sum hevði gjørt uppskriftirnr, ið nýttar
vórðu m.a.a við fíggingini.
Og tað sum landsstýrið hevdi mistav Heygadrangi
hevði Finnbogi ikki skyldina av. Tað hevði lands-
stýrið sjålvt við at vera so Óskettið og ótonkt, segði
Mannfred Petersen.
randi
Finnbogi Christiansen varð umrøddur av verjan-
um sum ein raskur fiskiskipari, sum ikki ætlaði at
svika móti nøkrum og gjørdi tað heldur ikki.
Mynd: Kalmar
Nr. 216 — 12. NOVEMBER 1992
Tíðindablaðið €57)";{|
Thomas Rørdam, verji hjá Magnusi Petersen og Magnus Møller tóktust at hava nógv at práta um. Mynd: Kalmar
Krevja frikenning
Verjarnir halda fast við, at teir fýra ákædu í Heygadrangsmálinum
hvørki svikaðu ella royndu at svika landskassan. Teir gjórdu bara
tað sama sum aðrir, ið bygdu skip, og landsstýrið vitsti tað væl, siga
verjarnir
Út á fyrraparin týsdagin var
Magnus Møller, åkæri í
Heygadrangsmálinum, lið-
ugur við at lýsa ta mynd,
ákæruvaldið hevur gjørt sær
av allari gongdini í Heyga-
drangsmálinum. Akæru-
valdið er sannført um, at teir
fýra menninir, Finnbogi
Christiansen, Magnus Pet-
ersen, Oli Zachariassen, eru
sekir í øllum åkærunum,
sum reistar eru ímóti teim-
um. T.v.s. at teir hava svik-
að landskassan og seinni
royndu at svika, og at teir
villeiddu landsstýrið við at
gevaskeivar upplýsingar og
halda upplýsingum aftur.
Ákæruvaldið krevur menn-
inar dómdar fleiri ár í fongs-
ul.
Felags verjurøda
Tá Magnus Møller var lið-
ugur vid sina proseduru,
fekk Thomas Rørdam, verji
hjá Magnus: Petersen, orð-
10. Hansara prosedura var
fyri ein stóran part verju-
røda fyri allar teir fýra
ákærdu, og so tók hann har-
aftrat fram tey vidurskifti,
ið tala Magnusi Petersen til
fyrimunar.
Thomas Rørdam segði, at
landsstýrið í hvussu er í
Atla Dam'sa tíð sum løg-
manni í 80-árunum hevði
góðukið virdisleysu banka-
váttanimar sum prógvini
fyri eginpeningi. Lands-
stýrið má hava vitað, at
prógvini einki vóru verd,
men vildi ikki seta harðari
krøv. Tað vildi landsstýrið
ikki, tí tað vildi hava skipini
í skipapakkanum til Føroya,
og hetta bar ikki til, um eg-
inpeningur skuldi vera tøk-
ur í teimum øllum. Lands-
stýrið legði eisini so stóran
dent á at hava stýðug ar-
beiðsplássini á skipasmidj-
uni.
Altíð trupult
Thomas Rørdam vísti á, at
fleiri onnur reidari høvdu
trupult við at útvega egin-
pening. Peningin høvdu tey
fingið ul vega við provisi-
ónum og lánum frá leveran-
dørum og á annan hátt.
Hann minti á, at fyrst eg-
inpeninganevndin og síðan
fulltrúar í landsstýrið høvdu
mælt til at fáa greiðari regl-
ur og strangari reglur fyri at
prógva eginpening, men
landsstýrið læt ikki við seg
koma.
Verjin vist aftur, at teir
høvdu ukid við inn i sátt-
málan útreiðslur, ið reiðarí-
ið ikki hevði átti at fáa stuð-
ul ul. Somuleiðis afturvisti
hann, at menninir í reiðarí-
num høvki høvdu evni ella
vilja ul at útvega eginpen-
ingin, um ákæruvaldið sig-
ur. Tað var heldur ikki satt,
at eginpeningurin var inn-
roknaður í sáttmálarnar,
sum gjørdir vórðu.
Bara til seinast
Hann ásannaði tó, at tå
Heygar og skipasmidjan i
1988 gjørdu seinastu roynd-
ina at fáa skipið liðugt og
søktu um meira fígging, var
eginpeningurin innroknað-
ur. Tað visti landsstýrið
væl, tí tað hevði fingið at
vita frá skipasmiðjuni, at
eingir pengar vóru, og
kostnaðurin hækkaði tá so
nógv, at tað kundi ikki
dyljast. Tí kundi hetta ikki
vera nøkur roynd at dylja
nakað fyri landsstýrinum.
Hevdi Finnbogi Christi-
ansen sloppið at bygt tað
skipið, hann upprunaliga
æltaði sær at byggja, hevði
alt loyst seg, og so var
neyvan nakað sakarmál um
Heygadrang í dag. Men
Finnbogi Christiansen
bleiv uttan at vilja tað ein
finna í ti politiska spæli-
num.
Ikki teirra åbyrgd
Akæruvaldid hevur i próv-
førslu síni gjørt nógv burt-
urúr tí, ið hendi tá byggi-
lánið varð tikið. Tað høvdu
hvørki reiðaríið Heygar ella
advokaturin Magnus Pet-
ersen, segði Thomas Rør-
dam, sum harvið skumpaði
tann spurningin yvir á Óla
Zachariassen, sum tá var
stjóri á Skála Skipasmiðju.
Verjin kom inn áleiklutin
hjá Kristoffuri Thomassen,
sum var fultrúi í landsstýr-
inum og skrivaði undir
byggilánið til skipið í Keyp-
mannahavn. Tá hann
skrivaði undir, hevði hann
neyvan sæð nakra váttan
um eginpeningin, og tað
tulkaði verjin sum, at lands-
stýrið ikki legði so stóran
dent á eginpeningin.
Landsstýrið visti
Av tí at sami Kristoffur
Thomassen eisini var um-
boð landsstýrisins í nevndin
fyri skipasmiðjuni, visti
landsstýrið, hvat fyrifórst á
skipasmiðjuni. T.d. visti
hann væl, at farið varð undir
at byggja skipið, áðrenn
tilsøgnin kom úr lands-
stýrinum.
Thomas Rørdam var ber-
søgin í síni meting av lands-
stýrisins leiklut. Landsstýr-
ið gjørdi einki fyri at tryggja
seg, áðrenn tað vágaði og
skrivaði undir byggilán.
Landsstýrið var ótonkt, bar
seg átaluvertat og vísti líka-
sælu, Ld. tá Óli Zacharias-
sen fór í landsstýrið at siga
sum var og spurdi, um hann
skuldi siga sáttmálan upp.
Thomas Rørdam helt
ikki, at reiðaríið og skipa-
smiðjan kundu lastast fyri
seinasta sáttmálan, ið gjørd-
ur var. Tað var ringt fyri
allar partar, eisini lands-
stýrið, um skipasmiðjan fór,
og seinasti sáttmálin var ein
ærlig bjargingarroynd, helt
hann.
Teir ákærdu hava ikki
svikað, roynduikki atsvika,
og um rætturin er ósamdur,
gjørdi verjin vart við, at teir
í hvussu er ikki hgvdu í
hyggju at svika.
randi