fríggjadagur 13. november 1992síða 4

Síða 4 Nr. 217 — 13. NOVEMBER 199: Garvillur Olavur Chriatiansen Østi seg bara — men svar- aði Ikki Skakandi pressufundur á Hotel Hafnia mikukvøldid, har Olav- ur Christiansen fullkomiliga misti tamarkaldið á sær sjálv- um. Blaðmaður á Sostalinum fekk ikki møguleikan at enda ein einasta spurning til sjálvút- neynda nýskaparan í føroysk- um politikki Fi f i í r Sen mikudagin kon fax jøgnum X > inum. Hetta i nbjóðing tl pressufund frá Olavur Chrisuansen, stovnari av Hinum Føroyska Flokk mum og Kristen Jacob sen, fólkatingslimur fyri danska Framburðsflokkin. Føroyska pressan sýndi hesum fundinum áhuga, umframt Sosialin var Oyggjatíðindi umboðað, eisini útvarp og sjónvarp. Ólavur innleiddi fundin við at greiða frá, hví ta var neyðugt við eini alterna- uvari uppstilling ul ver- andi fólkatingslimir. Hann greiddi frá, at hugsjónar- liga var langt millum Hin Føroyska flokkin og danska framburðsflokkin Ólavur greiddi eisini frá, at hann hevði verið í sam- band við Sjálvstýrisflokki og Kristiliga Fólkaflokkin um listasamband til kom- andi Félkatingsval. Hin Føroyski Flokkurin er enn ikki valdur á ting og vallógin er soleiðis háttað, at tú kann bert sulla upp innan ein flokk á løgtingi. --Men eg havi virðing fyri Kirsten Jacobsen, og serliga hennara arbeiði at avdúka ivasomu kreditt- felgslánini seinastu árini, eisini í Føroyum. Vit kunnu samstarva um ávís mál Lurtaði ikki Síðan var bólturin latin til tíðindamennirnar. Vit fingu møguleika at spyrja, og Sosialurin legði út. Vit vóru forvitnir eftir at vita hvat Ólavur hevði at gera við danska framburðsflok- kin og um vit nú kundu rokna við einum skørpum frammandapoliukki í Før- oyum. Olavur Christiansen, tå tú nú hevur ætlanir um at koma á fólkating. -Eg havi als ikki nakrar ætlanir um at koma á følkating. Hver er tú?, rópui Olavur og sendi stygg, ill leitandi eigu móti tíðindamonnunum. Eg umboði Sosialin og eiti Jústinus Eidesgaard og eg ætlaði at spyrja teg tá tú nú droymir um at verða valdur á fólkating, um tað ikki var eitt hug- skot Eg droymi alt ikki um at koma á Fólkating, hvat hava tit harúti gjørt vid at avdúka at følkatingsmen- nirnir siga Ósatt fyri fólka- unginum, samstundis sum teir fullvæl vita frå løg- ungsins grannskodara- nevnd at upplysningarnir eru ørvisi. Hava út gjørt tykkara plikt at vísa á skeivleikarnar, geylaði Ólavur Christiansen og sá út ul at skula leypa á. fólkating og Geyl og råp Hann hevði nú næstan reist seg í stólinum hótt- andi og rópaði eins og hann var í svárari neyð. Stødan var næstan pinlig, Kirsten Jacobsen var illa heitin og tíðindafólkini hugdu niður. Myndamenn- irnir kliktu Oført. Ólavur Christiansen. kann eg ikki sleppa at gera spurningin liðnan. Eg ætlaði at spyrja um, nú tú ætlar at stilla upp til kanska verður valdur, var tað ikki eitt hugskot at funnið ein flokk, sum tú kanska... -Eg skal ikki á fólka- ting... og so helt hann fram vid somu svaduni, so skjótt sum hann andaði inn, legði Kirsten Jacob- sen í millum tók orðið av Olavur og royndi seigliga at greiða frá hvat hon vildi í Føroyum. Hon var týðuliga skelkað av harða málburði Ólavurs. Ólavur tagnadi og sat tivandi kvirrur og lýddi á. Blaðmaðurin á Sosial- inum fekk ongantið sagt spurningin til Ólavur Christiansen liðnan. Men lesarin fær so møguleikan her at lesa hann her og nú: Ólavur Christiansen, tá tú nú ætlar at:stilla upp til fólkatingsvalið og ætlar at hava eitt samstarv við danska framburðsflokkin. sum tú sigur, at tú hug- sjónarliga hevur lítið til felags við. Var tað so ikki eitt hugskot at funnið ein annan danskan flokk, sum tú var samdari við? Hesin spurningur er ikki svaraður enn. Festligt Undirritaði var sera illa við at harðliga málburði- num hjá Olavur Christian- sen, sum gjørdi hendan pressufund til nakað heilt annað enn ein grunaði frammanundan. Tað er Ongin ivi um, at lærir Olavur ikki at hava betri tamarhald á sinninum og einaferð verður fólkavald- Rúsan onki toilett Ein lesarin ringdi til Sosialin mikudagin og greiddi frå, at hann helt tað var nógv fyri, at ein í Rúsuni kundi keypa allan hugsandi drekk- Tíðindablaðið ÆT! ur, so fer okkurt festligt at Spyrjast burturúr. Tí hvat skal ein blaðmaður skriva, tá hann íkki fær sínar Spurningar svaraðar. andi løg, men var tú illa fyri og vildi kasta tær á vatninum, so var ikki ein livandi kjansur í Rúsdrekkasglu land- sins. Og hann visti á, at bíðitíðin kundi gerast sera drúgv. Tað eydnaðist okkum ikki at fáa eina við- merking til hendan pressandi spurning frá leiðaranum á Rúsuni áðrenn blaðið fór til prentingar. Hon var á fundi í gjár. jústinus