fríggjadagur 18. desember 1992síða 6

Sida 6 Nr. 242 —18. DESEMBER 1992 Samhugarit Tíðliga í morgun bórust syrgiligu boðini um, at ein tyrluvanlukka var hend norduri á Borðoyarvík. Tyrl- an hevði flutt sjúkling á Landssjúkrahúsið og var á veg aftur til Klaksvíkar. Umborð vóru tveir av okk- ara dugnaligastu flogskiparum, hjálparmaður teirra, lækni og sjúkrasystir. Hesir báðir flogskipararnir vóru við til at leggja lunn- ar undir okkara flogkervi og sigast má, at teir roynd- ust okkum sera hollir. Teir løgdu alla orku í at fáa okkum serkunnleika innan tyrluflutning og teirra slóðbrótandi arbeiði eigur stóra tøkk uppiborna. Tyrlutænasta, læknakunnleiki og sjúkrargkt okkara hava veitt mongum hjálp bæði á sjógv og landi, og mangt lív er bjargað í tí tíðini, hesi fimm fingu á fold- um. Men forlag okkara eru fjald á foldum og dagatal okkara er dult. Hóast sorgarleikin er tað uggandi at vita, at teirra tænasta var ein lívsjáttandi tænasta. Sorgblítt fyri okkum gjørdist teirra seinasta tænasta eisini menn- iskjans vakrasta — at royna at bjarga lívinum hjá ødr- um. Ein doyr, annar livir Sannast má, at mangur sorgarleikur hendir júst í adv- entstidini, tå gleðihátíðin mikla stendur fyri durum. Tað er so ymist sum adventin vitjar okkum. Hjá summum kemur hon í heim okkara sum hátíðina á foldum, hjá øðrum tekur hon okkum heim við sær í hægri búðir Í hesi sorgarløtu leita tankarnir til tykkum, ið so bråd- liga fingu deyðans álvara at kenna. Í djúpari sam- kenslu vil eg vegna Føroya landsstýri lýsa frið yvir minnið um tey, hvgrs lívsleið rann út á miðjum vegi. Í Tinganesi, 16. desember 1992 444 Pe, Atli P. Dam Samhugaskriv Serstakliga tung vóru hesi boðini um tyrluvanlukk- una á Borðoyarvík, vit í sjúkrahússtýrinum fyri Klaksvíkar Sjúkrahús fingu í mikumorgunin. Neyðsynjarboð vóru eftir tyrluni og starvsfólkum á Klaksvíkar Sjúkrajhúsi tyskvøldid, tá lív stóð í vága Hálvtalað var orð og tyrlumanning, lækni og sjúkra- systir stóðu til reiðar at veita sjúklingi sína bestu hjálp. Tí >skjót hjálp er góð hjålp« var av sonnum setningur teirra, ið nú fóru so brådliga frá okkum. Í neyðini eru góð ráð dyr, ja so dýr, attey kunnu kosta alt. Men eingin veit á morgni at siga, hvar hanná kveldi gistir, og tað mugu vit einaferð enn sanna. Tí her gjørdist kvøldið myrkt, longu á lívsins hádegi Heimafturkon um gjørðist I iv livsneydugu starvsørindum sír yOsynjarløtan knappliga teirra egna. Neyðin gjørdist so mikið ålvarsom, at sjálvt n hjálp rakk ikki til, og deyðin vann i neyðini. nå sína styrki og menniskjan mátti lúta. Tad er í slíkum létum, atavmarkingar menniskj- ans skulu standa sína roynd — og tapa. í sínum veldi VISI Lívið er eittans og deyðin er okkum øllum vísur. Spurningurin er bert — nær. Summi fáa í elli ella gjøgnum sjúku eina ávaring, áðrenn deyðin vitjar, meðan onnur brådliga gleppa okkum av hondum. Og tað eru hesar tómu hendur, ið eru okkum so svárar. Tær kunnu ikki longur veita teimum farnu hjálp, men tykkum, ið eftir sita, eru hesar tómu hendur kærar. Holl er hjálpandi hond í røttu ltu. Tað er hesa hjálp- andi hond, vit í stýrinum fyri Klaksvíkar Sjúkrahús vilja rætta tykkum avvarandi, og ynskja vit, at tit mega finna styrki í tí samkenslu, sum vit menniskju í máttloysi okkara eru før fyri at veita hvor gørum. Við samkenslu, Vilhelm Johannesen, formaður Tíðindablaðið Gr) Allan mikudagin kom poli- tiið føroysku pressuni sera væl til hjálpar við javnan at senda út tíðindaskriv, ið á ein stuttan og einfaldan hátt greiddu frá, hvussu gekst við bjargingar- og leitingar- arbeiðinum á Borðoyarvík eftir tyrlunvanlukkuna á miðnátt mikunáttina. Telefonsambandið var at kalla allan dagin sera vána- ligt bæði til og úr Klaksvík, Suni Vinther, politikomm- iserur, nytti høvid at takka øllum teimum, ið vóru við í bjargingararbeiðinum á Borðoyarvík mikudagin. og Tíðindablaðið Sosialurin fekk eisini váttað frá tele- fonstødini, at allar linjurnar til Norðoyggjar vóru upp- tiknar, eins og Politistødin í Klaksvík eisini gjøgnum út- varpið royndi at fáa fólk at lata vera við at ringja, tí báð- ar vegir var telefonin hjá Politistødini blokerað. Í síðsta tíðindaskrivinum mikudagin nýtti Suni Vinth- er, politikommiserur, ann- ars høvid at takka teimum mongu, ið løgdu nógv fyri í royndunum at bjarga teim- um, ið lótu lív sítt í tænastu fyri at hjálpa øðrum. hj. Sjúklingurin doyði Syrgiliga tyrluvanlukkan á Borðoyarvík á miðnátt mikunáttina verður ikki minni tragisk av, at sjúklingurin, tey fimm farnu fluttu til Havnar beint undan vanlukkuni, heldur ikki bar boð í bý Tann sera syrgiliga tyrlu- vanlukkan á Borðoyarvík á miðnátt mikunåttina, ið kravdi ikki færri enn fimm mannalív, setti ein rættilig- an hvgkk í alt landið. Eftir tey fimm sita ellivu børn, umframt mong onnur avvarandi í djúpari sorg. Tað, sum ger hesa van- lukku ikki minni syrgiliga, er at sjúklingurin, sum tey fimm beint framman undan sjálvari vanlukkuni í tyrluni høvdu flutt úr Klaksvík á Landssjúkrahúsið, heldur ikki slapp við lívi sínum mikunáttina, hóast ferðin til Havnar gekk sum ætlað. Sjúklingurin var entre- | prenørurin og verkfrøding- urin 53 ára gamli Jógvan Hansen úr Klaksvík, ið varð fluttur á til Havnar vegna Mintust tey Seinnapartin = mikudagin var minningarhald í kapell- inum á Klaksvíkar Sjúkra- húsi, har øll tey starvsfólk- ini á sjúkrahúsinum, sum kundu koma, vóru til staðar. Tilsamans mintust 120 av starvsfeløgunum hjá Tor- gerð Lydersen hana og hini fýra, ið lótu lív av tyrluvan- álvarsliga ini kostaði honum lívið. Ein tung sannroynd, ið lukkuni á mikunáttina. Sóknarpresturin Henning Bøgesvang segði eisini nøkur fá uggandi orð undir minningarhaldinum. Borðoyarvík Tingmenn hildu tøgn Eisini á Føroya løgtingi varð skipað fyri minningar- Seinnapartin mikudagin varð skipað fyri minningarhaldið á Klaksvíkar Sjúkrahúsi, har 120 mintust tey fimm, ið lótu lív ringa heilsu- stóðu, ið hesa somu nátt eis- farnu ger ta frammanundan syrgi- ligu vanlukkuna uppaftur syrgiligari… hj. haldi, og var tað har tingfor- maðurin Anfinn Kallsberg, ið segði ngkur orð um ta syrgiligu hendingina og tað árin, hendan hending hevur havt á alt fólkið. Síðani mintust tingmenn tey fimm farnu við at halda tøgn í ein minutt. # |