hósdagur 3. desember 1992síða 46

ty Aðalbjorg sjeyti í dag Í dag fyllir ein kend oynd- fjarðarkona sjeyti. Tað er Aðalbjørg, sum við síni fólkatekki hevur so Ogvu- liga lætt við at koma í samband við fólk og so- statt hevur ein stóran vinaskara. Aðalbjørg, ella gumma sum vit øll syskini kalla hana, er av réttum bert gumma at elstu systrini men fastur okkum øll. Tó fastur kalla vit hana ikki, bert gumma, og tå vita øll, hver talan er um. Gumma hevur búð øll síni sjeyti ár í Oyndarfirði. Tey fyrstu árini á Markna- " gili hjá foreldrunum Mag- ninu ommu og Jústinusi abba, sum eg eri uppkall- aður eftir. Síðan aftaná at hon varð tilkomin og gift, undir Kropnasteini og har byr hon enn. At fylla sjeyti kennist enn í mínum hugaheimi at vera gamalt. Men nú eg sjálvur eri staddur mið- skeiðis í tríatiárunum kennist hetta ikki so gam- alt , sum tå eg var yngri. Tað árið, eg varð føddur, var gumma i aliarbestu ár um, 35 ára gomul. Aldurin * 1 Í e-n Y ner á fólkið Situr nogv mera Milium Oyrum enn í fik aminur i Kåanst TO sinnið g tt. T i r” ml; KANN CIiUd 11K3I 1123 frískur, men longu á ung- um árum sinnisliga ein avgamal« Gumma var heppin, hon var fødd við einum ljósum sinni og við tí strálar hon í dag, nú hon fyllir sjeyti. Hóast hon seinastu árini hevur verið fyri likamlig- ldingi. = sr LI um bakkøstum, hevur hon vid årrædi og g6dum sinni reist seg aftur, og nú stendur hon aftur á tveim- um beinum, hóast stórar og krevjandi skurðvið- gerðir. Mesta sambandið eg havi havt við gummu var á barnaárum, sjálvsagt, tí tá búi eg burturav í Oynd- arfirði. Men tað var ikki bara eg ella mini syskin, sum vitjaðu undir Kropna Her vóru nógv børn. Og gumma, hon dugur hetta Hon var vin- arlig og tað var friður um hana. Og er tað nakað børnum dámar, so er tað rrestin dámar vaksnum tað eisini At henni dåmdi børn sást eisini aftur í sunnudags- skúlaarbeiðinum. Hon stóð av og á fyri sunnu- dagsskúlanum og børn lurtadu, tá hon greiddi frá. Sjálvdan hendi tað, at vinsemi, og Ef Klaksvíkar Sjúkrahús Bandagistur og ortopædiskur skómak- ari frå Samfundet og Hjemmet for Van- føre i København, arbeiða á Klaksvíkar Sjúkrahúsi í døgunum 8. og 9. desem- ber 1992, og å skadastovuni å Lands- sjukrahusinum 10. ddesember 1992. Tid fæst vid at ringja å Klaksvikar Sjúkrahús tl. 55463. Inngongd er norðanfyri í kjal starvsfólkahúsinur mamma var og ferðaðist og eg ikki slapp við, men tað kom fyri, og tá búði eg hjá gummu. Frá teirri tíð- ini havi eg góð minnir. Omma og abbi á Marknagili vóru pionerar innan heimamissiónina í bygdini og hetta hevur eisini havt sína ávirkan á gummu. Hon hevur verið andaliga virkin alt lívið, men hinvegin hon hevur ikki verið ein av teim keðiligu, sum bara tosar um svávul, eld og dóma- dag. Hon tryr uppá tað góða í lívinum. Hon eigur gongd í kirkju og missiónshús. Gumma er ein vitug kvinna og hon er sera ætt- kær. Hon kann greina fløkjasligar ættargreinir langt aftur í tíðina og fara inn á síðugreinarar eisini um tað skal vera. Og so er hon skemtilig, so tað for- slær. Hon dugir sera væl at vera við í álvarsamum og kanska syrgiligum práti, stingst so okkurt skemtiligt uppímillum, so er hon tann fyrsta at taka undir, luttekur í tí skemtiliga. Tá so prátið kemur innaftur á ta álvarsomu rásina, so held- ur hon eisini fram har. Hetta er ein sera góður sinnisligur eginleiki at eiga, ein eginleiki sum fleiri høvdu havt gott av at átt. Yngsta systir mín Lív er serliga tann av systkj- unum, sum hevur arvað hendan eginleikan. Gumma, í dag fyllir tú sjeyti. Mín vón skal vera, at hesin dagurin, sum nú legst afturat, eisini gerst ein ljósur dagur, eins og so nógvir aðrir ljósir í tínum lívi. Og at dagurin gerst ljósur, tað ivist eg onga løtu i, ti tað eru nógv sum halda av tær og eru góð við teg og tey fara eisini at hjálpa til Hjartaliga tillukku við Á Í TN II ucgnum Og HV 1 Ur arugva væl heilsan Jústinus Eidesgaard Framhald av síðu 6 kennist hjá fólki, brádliga at standa á berum. Hann helt tað vera skilagott at seta framleiðsluskapandi tiltøk í verk, og hinvegin at skapa gagnlig fritidartiltøk. Nógv hugskot og uppskot vórðu havd á lofti, sum verður ov drúgt at greiða frá. Ídnaðargkið á Sundi var nevnt ofta, og hvørji tiltøk fóru at verða gjørd har. Eisini var tosað um, at tað kanska ikki var skilagott at gera nýggj virkir, tá tey gomlu ikki kundu bera seg. Eisini, hvør skuldi sam- skipa tiltøkini, at ikki somu virkir vórðu gjørd ymsa staðni í landinum. Torfinn Smith helt, at hansara uppskot um at stovan eina menningar- stovu - bert fyri Tórshavnar Kommunu, var loysnin. - Júst tað, at ein menning- arstova burturav kundi sam- skipa tey tiltøk, sum skuldu fremjast í høvudstadar- økinum, kundi samstundis skipa soleiðis fyri, at ikki óneyðugt arbeiði og íløgur vóru gjørdar, bert ti at eingin samskipan var å hesum øki. Sermerkt fyri henda fund- in var, at valevnini vóru so samd, og at øll hildu at kommunan eigur at skapa møguleikar, nå privatu fyri- tøkurnar ikki røkka longur. Tað hildu øll valevnini, og onkur teirra kundi ikki halda sær, men tók saman- um, at borgarliga hugsjónin við hesum fundi varð jarð- að. Eingin mótmælti. Tvær listakonur framsýning í List Í døgunum 4. til 23. de- sember, hava Jórun Pulsen og Astrid Andreasen, lista- kvinnur, Gallerie List við Konga- brúnna. framsýning i Í dag frá kl. 15 - 17 er fernisering. Gallerie List hevur opið vanligar dagar kl. 13. - 17, og leygardagar kl. 11 - 13. Henda prýðiliga jólakalendaran hevur deyva kvinnan Anne Zachariassen teknað. Hesin jólakalendarin er prentaður i 5.000 eintøkum við numrum, so øll kunnu luttaka í kapping um vinningarnar, har samlaða virði er kr. 25.000. Jólakalendarin kann bíleggjast á tlf. 13591 og Fax nr. 41992 og 17597