fríggjadagur 29. januar 1993síða 2

tíðin da FRÆLSI — JAVNAÐUR - BRØDRALAG 66. ÁRGANGUR | | turtn Bústaður or md Postadr.: Postsmoga 78 | | Blaðfóik a: Jacobsen - Dagny Utgevar: P/1 Sesla | Átyrgdarsleðs tg“ pe a Daði - Tórfinn Smith - in PA Sostaturin 110 Tórshavn | 9 Ljósmyndari Kalmar Lindenskoy en Jan Hansen - Prent PA Pressan 1981 | Tesíon He" Telefax: 14720 | TI Skulu kanska einki royna — | ellum forum, skulu vit taka oddagrein í týsdagsblaðnum fyri fult. BLAÐIÐ heldur, at vit foroy- ingar eru alt ov glaðbeintir at seta í verk hjá okkum mangt av tí, aðrir gera. Blaðið nevnir rús- drekkaeinkarseluna, sum onn- ur hava og nú eisini vit. Sigur bert, at meðan onnur lond vinna væl av peningi av hesum, gera vit tað ikki — í longdini í øllum forum. FLOGFERÐSLAN, sum vit fóru uppí, verður eisini drigin fram, mestsum okkurt annað foroyskt tann ella fias, vit partú skulu hava, bert tí onnur hava hana. Olika bíligari sigur Dimma, at tað hevði verið foroyingum bert at goldið fyri ferðaseðil við fremmandum felag og so einki meira — og harvið heldur eingin byrða av hesum felag til teirra, ið ikki flugu. SAMBANDSMALGAGNIÐ endar vid at siga, at í Føroyum ber einki til. Vit fjeppast áhald- andi uppi í kapping við útlond um mangt og hvat og gerast fá- tækari fyri hvønn dag, meðan Løgmadur á fundi vid Nyrup: Vænti gott samstarv onnur lond bara gerast rikari. HVUSSU væl Dimma veit um rikidømi og uppgangstíðir i londunum uttanum okkum, kunnu vit bert gita. Men tað er tó ikki bert úr Foroyum, at álvars- ligur stígur er komin í allan bú- skap. So frægt veit Dimma, bert hon vil. HINVEGIN hevur Dimma sjálv- sagt rætt í tí, um tað er tað hon meinar, at í vandatíðum sum teimum í okkara heimsparti, rakar kreppan fleiri ferðir harð- ari tey lond, ið bert eru eitt sind- ur verri fyri enn onnur. At vit so eru eitt av hesum harðast raktu er bara so mikið meira syndar- ligt. MEN skal í tíðum sum hesum als einki roynast, hevur tilvera okkara á hesum klettum heldur ikki longur nakra meining. At tað í stóran mun er komið hartil, prógva í ávísan mun alt ov stóru utflytaratølini yvir foroyingar í bestu árum, sum mangan uttan mið ella mál rýma av landinum. Men bara at lata til standa kann ikki annað enn skunda undir hesa skeivu gongd. HVUSSU vit venda og snara hesumtrupulleika, sum sam- bandsmálgagnið tykist at hava lítlan hug at gera — útyvir at sláa Mikudagin hittu Marita Petersen, løgmadur, og At: Dam, fólkaungsmað- — Sen ur, nýggja danska forsætis- málaráðharran Poul Nyrup Rasmussen å Christians- borg Marita Petersen letur sera væl at fundinum, og sigur við Sosialin, at hon roknar við, at fáa eitt sera gott samstarv við nýggja donsku stjórnina. -Eg hevði varðhugan av, at nýggi danski forsætis- ráðharrin skilti torføru stóðu okkara, og havi eg avtalað nýggjan fund við hann í næstum, har eisini varaløgmaður fer at lut- taka, sigur Marita Peter Annars hevur Sosialurin samrødu vid danska for- sætisráharran í leygardags- blaðnum Í hesi samrødu sigur hann millum annað, at hann bíðar eftir eini inn- bjóðing at koma til Føroya, og at hann cr greidir yvir torføru støduna, Føroyar eru i i løtuni ; Í morgin hava vit eisini samrødu við Atla Dam, fólkaungsmann, um fram- tíðar samstarv millum Danmark og Føroyar. fast, at her ber einki til kortin! — hómast neyvan nøkur fullgóð loysn i brædi. Men gera vit tad ikki, fåa vit heldur ikki so frægt burtur úr, at kenslan millum fólk okkara um, at í minsta lagi á- byrgd og vilji er í samfelagnum til at betra um støduna, verður varðveitt. GÓÐUM vilja og kenslum liva vit tó ikki leingi av. Men er hetta fokið, um onkur meguleiki skuldi komið í ljósmála, fáa vit so avgjørt heldur einki burtur úr hesum møguleika ROALD Amundsen segði eina- ferð okkurt um hepni eitthvert í tråd vid, at hetta var ikki so nógv at tosa um — snúði seg bert um at vera tilbugvin tå høvi beyðst ROYNA vit, hóast dagsins ve- sældóm ikki tað, verða fyri okk- um ongantíð aðrir møguleikar enn teir, aðrir kanska fara at loyva og vísa okkum á — um vit til ta tíð so frægt sum hava hugsku til annað enn bert at skúgva teir frá okkum EITT nú er trupult í kapping við aðrarta fáa sær ynskiligu nogd- irnar av fremmandum fiski til virkingar í Føroyum, men sjálv- sagt skulu vit liggja framvid og ikki sum Dimma kanska heldur vera frægast — eisini gevast vid hesum. FORVITNISLIGT kundi sjålv- sagt verid at fingid eina sam- bandska meting um, hvar vit i dag vóru sum samfelag, høvdu vit síðan seinast í fimtiårnum als ongari kapping verið í við aðrar, eitt nú innan fiskatilvirking. DØMID er kanska tað syndar- ligasta, ið veljast kann, men ivi er eingin um, at vóru vit bert hildnir áfram sum ráverutrog hjá idnadarlondunum, sum vit tianverri gjørdu alt ov leingi, var ólukkan yvir okkum so mikið fyrr SJALVSAGT ertað í tíðum sum hesum trupult at livga um fólk- sins vOnir um eina betri framtíð Ov lítið itøkiligt er at vísa á rætta vegin og uttan úr heimi fæst ikki fatan av at vend til tað betra fæst í bræði. MEN hvussu vit skikka okkum í tíðum sum hesum, avdúkar munandi betri enn í góðum tíð um, hverji vit veruliga eru. Geva vit bert skarvin yvir, hava vit sun fólk kanska ikki uppiborid fræg- ari — ti skulu vit hava rætt til eina framtíð og skilagóða tilveru, Mugu vit so sanniliga stríða okk- um til hana. Jú fyrr vit gera okkum ta greitt, tess betur. Men tað gerst ikki við bert at juka um at einki ber til.