týsdagur 9. mars 1993síða 17

; ; | Tidindabladid — Latið okkum på nógv Ogjørt. Men at koma nú og siga frá, hvussu tað og avgreitt, man ikki hava stóru nyttuna við sær. Er ikki lík egnan barm og hyggja at, hvat vit sjålvi gjørdu í hesum tíðum, potturin kókaði yvir dagliga, og súpanin var so feit, at j takka I egnan barm Jú, tað er ivaleyst so, at okkurt kundi verið gjørt ødrvisi, og helst eisini - tað átti at verið art al IKA Í Lix SNIKIU drev um kinnklovarnar á øðrum hvørjum menniskja hvønn dag? Svarið er ikki ringt at finna: Tey flestu róptu eftir meira skrivar Edvard í Skorðini í >Sjónarn Fan ” Í að hevur líkasum lig10 í lutum, at nú fór einhvør útreisan at koma aftan á gulltíðina, sum verið hevur. Ymiskt er, hvað ani hon hevur verið væntað, men flestu hava følt seg vis í, at burtur av teimum, sum sitið hava við poliuska valdinum seinastu árini, átu at skerast dúgliga. Og so hevur hvør lagt annan efur at gera upp, hvussu illa er húsast í seinastuni Jú, tað er ivaleyst so, at okkurt kundi verið gjørt ødrvisi, og helst eisini nógv Ogjørt. Men at koma nú og siga frá, hvussu tað og tað átu at verið avgreitt, man ikki hava stóru nyttuna við sær. Er ikki líkari at taka í egnan barm og hyggja at, hvat vit sjålvi gjørdu í hesum tíðum, tá kjøtpout urin kókaði yvir dagliga og Supanin var so feu, at snikið dreiv um kinn klovarnar á eðrum hver) um menniskja hvønn dag? Svarið er ikki ringt at finna: Tey flestu róptu efur meira. — Og summi fingu tað. Men nú, tá farið er at sansa at, gongur hver einasti føroyingur og roynir at liva upp til Pi latus og vaskar sinar hendur. >Hatta var ikki Mallå ållu Polk ur á tað kom so langt. Vit søgdu tað altid'« Og n fastan er byr r rópið alsamt harðnandi »Krosstest! Krossfest Og enn eimaterð verður rópið hoyrt av høvding anum, og fangin verður negldur á træid. Men fyri íkki at:lata søgt OY cintattaoa bara soleiðis, m: dan i eru í gongd, at avhøvda Barabas samstundis. So leiðis. Og so sleppa Kat fas og Pilatus báðir at halda påskir í frið náðum reinur er, at hann kam nakran? Er tað politikar in? Er tað bladmal I Ella eru tad I Nei, tå vit nú fara at hugsa okkum eitt sindur um, hvar mundu vit so vera, tá fylgið fór fram við? Sótu vit ikki sum blindir biddarar við veg jaðaran og róptu: >Meist ari, miskunna mær! Lat meg eis fáa ein bita av køkuni!« Og gávumildur sum hann var, læt hann okkum fáa í ríkiligt mát Men hygg um vit dugdu at fara um gávuna Dýrini í Valbakkaskóginum verður sýndur í Glæmuni í Kvívík týs- ,} si - Foj 0 pl HAG kki t Få » ' talenurnar niður. Nei, vit i rir ' bygdu borgir at gera ísar Vu skuldu gera bæði pappirs- Ok plasukkposar at koyra okkara avlop í Vit skuldu hava flein brennistødir. Og handils hus. Ja! Ja! Te y skuldu ra stór og fin. Parker ingsplåssint kosta sum IT SVArtK jáflatrolarar Ongar smalar sakir her Vit skuldu hava hús at bugva I um voru OKKUM ; Í I háh fug. Eina ul hálva aðru millión var minsta krav. Og bankin helt, at hetta var nokk í lagi. Um vit ikki vildu hava eitt r ul bilin eisini. Jú vitað tað. Tá vit nú tara at ferðast koruni kunnu vit tað sama hava tínan bil vid. Og tå vóru komin har ul at vit skuldu hava nakað meira andaligt, ja, so stoyptu vit okkum ein gullstyvla, sum vit dans aðu um. Og øll luttóku Eingin undanukin. Tann, sum nú kemur og sigur nakað annað, er reint út sagt ikki sannorðaður Men, sum orðatakið i Højt at flyve. Dybt at falde«. Og nú, tå leduturunin er byrjaður undan brekkuni, koma sigur tleiri og fleiri, just sum Aðalfundurin, su Og summi fingu tað, - rudda upp. Men hvar voru hesi, tå dansurin gekk bestur? Tey dans aðu við Tey bygdu borg yptu bilar. Tey vóru á flou og á flogi Men tá fingu tey jú sín art, so har vóru ongar ” áneyðir at tala at. Men Og restin skal gjalda Landið eigur at taka um endan og bjarga tí, sum bjargast kann. Gaman í Tad verður sjálvandi endin. Tað plagar at vera so. Og at vera raskur og høgga við sverði, tá tann sum valdið hevur, er hjá staddur og kann verja teg, fyri síðani í kuldan um í tú myrka garðinum at nokta allan kennskap ul tann fyrr so mikla meistaran, tað ljóðar líkasum eitt sindur kent Og her í hesi døpru føstutidini koma so boð int frá teimum hægru maktunum og siga, at ikki hevur verið rætt at- borið. Og sum tað >sig hør og bør« verður offur lambið leitt at flettingar- borðinum, meðan mannamugvan uppøst tekur undir við rópinum Eysturoyar Javnaðar- felag Skuldi verða 9 kveldið kl. 19.00. Bileggjast kann 1 tíma undan sýning á tlf. 21050, annars á tlf. 21206, millum kl. 9.00—18.00 Lýst verður seinni, nær spælt verður í vikuskiftinum. Kvívíkar Sjónleikarafelag mars, er útsettur til hósdagin 11. mars kl. 19.30 á Runavíkar Sjómans- heimi Við verða Marita Petersen og Vilhelm Johannesen Nevndin Pl k “í På - - » kix . - ki hb * > rAð . kh h , > h » x OK h A UR í k í A 4 ” ” I ii KI K h k } d 3 kalda I { kk k Ha L k N an ru k i 34) 9 . Í >» | ð , * » > s þh k } > ká A ? H + KI i beið ítar. M » í í kk k ” ' } 1 I k h í tr i Dø * kk » LE Cc » á i v t i I på ) ” - n 1 rt » H t i Í ” lá í k dvard í Skorðini , » r i F Fast il 1 1 Jen nen Eliaskirkjan, Vesterbrotorv 49 Moti er hvert leygarkvøld ki. 19.00. Bussarnir 6, 16, 28 og 41 steðga nærindis. Nærri fæst at vita á til. 031-242268 ella 031- 578999. Deyvafelag Føroya hevur skrivstovu í Deyvahúsinum »Etfata«, Ís- landsvegur 10 B, 100 Tórshavn. Telefon/Teletax 17597 og Telefax 41992. Skrivitelefon tif. 0123 og bid um 16929 ella 41792.