fríggjadagur 26. mars 1993síða 4
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 4
Nr. 59 — 26. MARS 1993
Livdin sleppur
á margarinvirkið
Býráðið hevur nú samtykt at játta 500.000 krónur til
Felagið Lívdina og stuðulsbólk felagsins. Peningurin
skal nýtast til at innrætta margarinvirkid til
ungdómsarbeiði í rúsfríum karmi. Roknað verður
við at tað fer at kosta eina millión at fáa húsið upp
topp, men í fyrstu atløgu eru játtaðar 500.000 krónur
og so verður neyðugt at játta mein pening í 1994
justinus
Byrådid fekk
dråttarskåa
Lisbeth Petersen bað býráðið á fundi hoskvøldid un
at fáa heimild ul at ungast vid Føroya Sparikassa un
20 milliónir og vit fara at bíða ur I
avdråttarskåa”, segði Lisbeth Petersen. Eisini va
nál um kassakreditt í Foroya Sparikassa Ø 1
i heimild i t „áð t við
I Få h Í i i 1
Lisbeth hava heimild Uli á a aðast
assan og tað fekk hon
justinus
*
#*
Mortan Merk skal nú sýna hegn
Skulu syrgja fyri
hegn og hefriði
Býráðið valdi tríggjar nýggjar limir í hegn og
vatnsynisnevndina hóskvgldið. Teir triggir eru fyrst
tveir fyrrvernadi arbeidsformann hjá kommununi
Mortan Merk og Poul Niclasen, sum samgongan
vandi og síðan Benny Tórsheim, sum andstaðan
valdi. teir eru valdir sambært lóg frá 1937 "Om hegn
og markfred" og lóg "Om benyttelse af indsøer og
vandløb” eisini frá 1937.
jústinus
Lisbeth Petersen:
Katrin Dahl, tú
geispar hart á .
--Tú mást finna teg í, at onnur hava orðið enn
tú sjálv, segði býráðsformaðurin.
Meðan málið,um
styrk til familjur sum velja
barna
ikki at:lata bórnini ganga í
ella
Ygggustovu
barna
heldur
passa tey heima tór fram
hevår Katrin Dahl eitt
frúgvt innlegg um hvussu
garðspláss, men
}
hon hevði passa síni børn
Tá hon hevði sagt sítt
vísti hon sambært býráðs
formanninum, Lisbeth
Petersen, ikki nóg stóran
áhuga fyri ti
tram trá
býráðslimunum
Katrin Dahl má finna
seg í at onnur hava orðið
enn hon sjálv, segði Lis
beth Petersen
Hetta fekk Katrin Dahl
at reisa seg úr stólinum og
hon sendi eyguni illbrynt
máu býráðsformanninum
og tíðuliga skakað á mál-
mum vildi hon hava at
vita hvat
býráðsformaðurin meinti
við
Eg átalið harðliga hesa
ábreiðsluna frá býráðsfor
kom
sum
hinum
Tad er ikki i lagi, at Katrin
Dahl geispar hart å by-
rådsfundi, heldur ikki at
hon nevnir tað fyri slutur
sum onnur siga
Tíðindablaðið
&
manninum, tú vendir tað
móli mær
Katrin
sum eg SIBI
sjálvum, segði
Dahl
Tá Katrin hevði fingið
luft fyri síni vreiði svaraði
Lisbeth
Katrin, tå geispaði hart
meðan eg talaði,
Katrin royndi at manna
seg uppaftur, men Lisbeth
fekk seinasta orðið í hes
um máli
Lisbeth stýrir býráðs
fundunum við harðari
hond og hon vil eisini
hava, at býráðslimirnir
vanda sær um málið. I
orðaskifunum um barna-
styrk og barnaansing kom
Katrin Dahl at nýta orðið
Slutur. Hetta verður ikki
góðuZkið sum borðbar mål
iska í býráðssalinum. Og
Lisbeth hevði
Katrin fyri hetta
ersini al
jústinus
Barnastyrkurin lækkar
Samgongan rakti eymt á
eitt líktorn hjá and-
støduni, tá hon boðaði
frá á seinasta býráðs-
fundi, at kommunali
barnastyrkurin skuldi
lækkast úr 5,358.000
mió. kr og niður í 4,703.-
108 krónur, ella við góð-
um 600.000 krónum.
Jan Christiansen úr
Fólkaflokkinum í and-
stóðu vísti á at tey foreld-
ur, sum ikki upptaka pláss
á barnagørdunum, eisini
eiga at fáa ein part av tí
skattapennigi, sum øll eru
við at gjalda til dýru
barnagarðarnar. Hann vísti
á, at meðan foreldrini bert
rinda 30 prosent av einum
barnagarðsplássi rindar
kommunan 30 og lands
kassin 40 og hetta eru
skattaborgarans pengar.
Tað vil siga, at tey for-
eldur sum velja at passa
børnini heim, eisini gjalda
ul barnagarðarnar og ti er
tað ikki meir enn rimuligt
at tey fáa eitt líuð endur-
gjald fyri at tey spara ti
almenna pengar.
Tað kom fram at eitt
vøggustovuplåss kostar
90.000 krónur samanlagt
um árið og eitt barna-
garðspláss 70.000, krónur.
Formaðurin í Sosialu
nevnd, Elin Lindenskov
helt, at neyðugt skuldi ikki
verið hjá fólki, sum vóru
so vælbjargaði, at tey
høvdu ráð at hava børnini
heima, at fåa barnastyrk.
Og hvat við teimum
sum ikki nýta ítróttar-
vallirnar ella hallirnar,
skulu tey eisini fáa endur-
gjald, segði Elin Linden-
skov.
Nu reistist Katrin Dahl
og afturvisti, at tad bert
vóru rikar mammur sum
gingu heima.
-Eg valdi sjålv at ganga
heima tå børnini vóru
smá, hóast vit ikki áttu
fyri lúsasalvu. Eg hevði
eisini kunna farið at
arbeitt og fingið tað betri
fíggjarliga. Men hetta var
Nógv kjak um lítlan styrk
eitt val hjá mær, ti eg
metti, at tað var betri fyri
børnini, at eg var heima,
segði Katrin Dahl.
Elin tók síðan orðið og
segði, at Katrin tosaði um
eina aðra tíð, enn hesa vit
liva i: "I dag er neyðugt
vid tveimum inntøkum
fyri at fáa tak yvir høvdid,
tí hava foreldur ikki nakað
val, segði hon.
jústinus