hósdagur 1. apríl 1993síða 8

Síða 8 Nr. 63 — 1. APRÍL 1993 Tungur tigandi róður Bíðitíðin var long, frá tí at tað frættist, at uppskotið um at veita Arbeiðsloysis- skipanini fíggjarstuðul skuldi leggjast fram á ting, til málið at enda kom fram. Húka- og trol- veiðan fekk drúgva viðgerð, meðan fólkið á áhoyraraplássunum ótolnaðust Tad vóru tey arbeiðsleysu og fakfelagsfólk, sum rúgv- aðu mest á áhoyraraplássu- num Fólk stóðu úu í forstovu ni. Nøkur prátaðu teskandi sínámillum, onnur royktu åhaldandi, alt meðan løg- unglimir tosaði um hesar góðu húkar og trol Tad var eins og øll hildu andanum. Fólk vóru komin ymsa staðni frá kring land 10, og har hittust kenningar, sum kanska ikki høvdu tos að saman í logri tíð. Løtan kendist lagnutung, men eisini var ein ráki av goymdum 6tta og illsinni at hóma, sum fólk í longri tíð hava byrt inni, vegna étryyggu umstødurnar hjá teimum, sum als einki ar beiði hava. Aftur onnur eru bangin fyri at missa arbeiði - Hvat skuldi húkaveiðan siga fólki í slíkari løtu, um framt teimum sum válaði Marita Petersen, lógmaður: Skilir væl ónggdina Skuldi skipanin varðveitast, var uppskot landsstýrisins einasta loysn sigur løg- maður Løgmaður sigur við Sosial- in - eftir at hon hevur fingið bræv frå fakfeløgunum um verkfallid, at hon skilir væl, at fólk eru 6nøgd og bangin .- Einasta grundgeving fyri at bjarga skipanini varð at leggja uppskotið fram á tingi. Hóastskipanin ikki fær virkað betur í løtuni, so er hon tó ein hjálp, sum vit mugu varðveita. - Tað er týdnigarmikið, at vit fáa bjarga skipanini. Tað hevði verið ein vanlagna, um hon var syndrað. Tí var tað umráðandi at fáa málið lagt nidan í tingi5 Tad er stynd sum leggur figgjarætlan fyri skipanina, og møguleiki er fyri at hon kann gjalda 70% út, men hon kann eisini mæla lands- stýrinum ul at gjalda minni enn tað. - Tað, sum er umráðandi í løtuni er, at vit ikki steðga útgjaldingunum. Við upp- skotinum ber til at gjalda 61% út, og enn meira týd- ningarmikið, at trygd er fingin fyri , at skipanina kann bera seg í ár. - Tá vit liva í so étryggum tíðum, kunnu vit ikki lata skipanina fara fyri skeyti. - Í brævinum tl lands- stýrið, siga fakfeløgini, at tey fara at taka limir sínar úr stýrinum fyri Arbeiðsloys- is-skipanini. - Kunnu tey tað? - Tad er vist um limirnir kunnu taka seg aftur, men møguliga kunnu tey blokera arbeiðið í styrinum. - Vit fara kortini at tosa við fakfeløgini um henda aftur og fram millum sit pláss og rødarapall? Ju, áhoyrarnir kundu altíð práta um hvat hvat bát ar høvdu veitt í seinastuni, og tað gjørdu tveir stavnar so mælskir, at ikki hoyrdist, hvat varð sagt á rødara pallinum. Tað kundi fyri so vítt gera tað sama, ti eingin lurtaði Øll bíðaðu bara efur at framløgan um arbeiðsloys is-skipanina skuldi vera. So kom framløgan, at áskoðaraplássini fyltust spurning, og eg haldi at tað er best fyri teirra egnu skyld, at fakfelagsumboð- ini verða verandi í stýri- num. - Ingeborg Vinther segði í SvF í gjårkvøkdid, at limirnir í stýrinum vóru í lummanum hjá Landsstýri- num? - Tað er als ikki satt Eingin í landsstýrinum hev- ur blandað seg í arbeiðið hjá stýrinum, og vit hava heldur ikki ávirkað nakran einstak- an at ganga okkara ørindi. bráddliga. Øll tagdu sum við ein brest, og einki hoyrdist aftur frá teimum Tá framløgan bert fáar Minutur seini var av, fóru øll eins sullisliga avstað aftur, sum tey vóru komin Uttanfyri stóð útvarps- maður við einum fakfelags- leiðara og bandspælara, og øll sum vóru komin ó úng- húsið henda dagin at lurta, vóru skundisliga farin av stað aftur. Uppskotið, sum so nógv hevur verið tosað um, er ein - Einasta samband lands- stýrið hevur havt við stýrið er, at vit skutu upp at hækka inngjaldid 1/2% frá hvørj- um parti, tí vit sóu at skipa- nin annars ikki kundi bera seg. - Hvat sigur tú til, at nú verður verkfall? - Landsstýrið og sam- gongan hava arbeitt so lein- gi við hesum málinum, áðr- enn tað var borið niðan í tingið, at vit halda fast um. at tað skal gjøgnumførast. Harnæst er verkfallið 6- Tíðindablaðið (111) Alvarsliga stødan við Arbeiðsloysis-skipanini hevur nú fingið væntaða ursliud. Verkfallið er veruleiki. Tað vistu arbeiðsleys og fakfelagsfólk í hesi løtu veruleiki. Nú verður bíðað efur viðgerðini í unginum, sum í fyrsta lagi kann vera liðug tysdagin ella miku- dagin í næstu viku, og verk fallið er veruleiki. Dagny Marita Peterser logmaður: - Einas arð Løb k Kk 4 á ra? 1 nel H skipanin ikki virkar væl í løtuni, so er hon I emnasta hjalp hjá lelmum 10 hør K mongu arDeloSIEVSU lógligt. Annars haldi eg at takfelogini áttu at spart tid og pening ul seinni, tí nógv álvarslig mál verða hjá fak- feløgunum at taka støðu til, um stutta tíð. -Nei, landsstýrið kann einki gera, og kunnu tað heldur ikki. - Verfallið er grundað 4 eitt lógaruppskot, sum skal vidgerast á ungi. Tann vid- gerðin skal halda fram. - Uppskotið um at veita arbeidsloysis-skipanin: figgjing, verdur ikki enda- liga avgreitt fyrr enn tys- dagin ella mikudagin i næstu viku, sigur Marita Petersen, og skoytir uppí: - Vit mugu koma okkum víðari, tí nógv og torfør mál liggja fyri framman, sum krevur bæði tíð og orku. Dagny