Sosialurinarkiv
Sosialurin 1993-04-07, síða 20
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 7. apríl 1993síða 20

‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Síða 20 Nr. 67 —7. APRÍL 1993 24 ára gamla Barbara úr Fuglafirði búsitandi nærhendis Jerusalem. Trivist sera væl millum ísraelar Hon er 24 ára gomul og eitur Barbara Yagubaec. Í Fuglafirði betri kend sum Barbara Bærentsen. Tað er umleið hálvtannað ár síðani, at hon pakkaði sítt vidføri og segði Føroyum farvæl. Leiðin gekk til Ísrael, har hon nú býr saman við ísraelska manni sínum og børnunum, Lenu og Oluvu. David og Goliath Tá Tíðindablaðið Sosial umn nú um dagarnar vit aði í Jerusalem bar so á, at it komu í samband við Barbaru, sum býr uttanfyri byin - í Givon-dalinum, kanska best kendur frå Bíbliuni sum staðið har David og Goliath bardust Få føroyingar hitta aðrar føroyingar i útlandinum heilt av ulvild plaga vit at taka til, at verðin er lítil Og soleiðis kann ein eisini siga um orsøkin til, at vit hittu Barbaru. Tá føroyska ferðalagið var slupptúr á Reydahav- inum hoyrdi ein av mann- ingini, at gesumir vóru úr Føroyum. Jú vinmaður hansara hevði verið i Før- oyum. Sama kveldið metti hann á hotellinum Hann vildi so fegin frætta tíðindi úr Føroyum, har hann arbeiddi í nøkur ár saman við einum vin manni Vit søgdu honum, at vit skuldu ul Jerusalem nakr ar dagar Seinni, og tå var tað, at hann segði okkum at besu vinmaður hansara búði uttanfyri Jerusalem Hann varð giftur við eini føroyskart kvinnu Og soleiðis komu vit í samband við Barbaru úr Fuglafirði, súm nú er vorðin ísraeli og neyvan flytur heimaftur úl Foroya í hvussu er ikki sum stødan er í Føroyum í dag Trívist væl Barbara og Slomi búgva í einum hugnaligum býlingi nakrar fáa kilometrar uttan Jerusalem. Hetta er í ein- um øki, sum fyrr hoyrdi til Jordan og ti búgva nógvir arabarar í hesum økinum, sum nú er hersett av Ísrael. Barbara dámar væl í Hon trivist væl, hó ast hon ikki dugir hebra iska málið og tí hvorki Israel kann fylgja vid í sjónvarpi ella útvarpi, hvat fer fram Hon dylur ikki fyri, at tað kann vera strævið at búgva í einum landi, har eimgin kann kenna seg heilt tryggan, men alla tíðina hevur ampa á sær Kibbutz Men hvussu ber tað til, at ein so ung føroysk kvinna hevur sagt heimlandinum farvæl og hevur fest búgv og fingið familju í einum so fjarskotnum og fremm- andum landi sum Ísrael! -Ég var 19 ára gomul, tá eg og ein vinkona gjørdu av at fara i kibbutz. Har var eg í góðar tveir mån- aðir og aftaná fóru vit so rundferð um alt Ísrael og kom eg eisini til Reyða- havsbýin Elait, har eg hitti núverandi mann mín, Slomi. Hetta var i 1988 Barbara fór So heimaftur ul Føroya og bert ein mánað seinni kom Slomi á vitjan Henda Viljan hansara vardi í næstan ty ár. Her hevdi hann ymisk fyrifallandi arbeiði, men tá Flógvakríggið byrjaði fór hann heimaftur at vera ulreiðar at fara uppí herin, um tað gjørdist neyðugt Eg royndi at finna hon- um fast arbeiði í Føroyum, so hann kundi koma aftur ul Føroya og soleiðis at vit kanska kundu festa búgva her, men tað vísti seg ómeguligt at fáa hvorki arbeiði ella arbeiðsloyvi. Giftust í Danmark Ti fór eg til Danmarkar á sumri í 1991, har vit bæði so hittust aftur og giftust. Hetta er neyðugt fyri at kunna verða g6dtikin av lem. Á vegginum er Fero mynd úr Fuglafirði familjuni í Israel og fáa bústað har Barbara átti Oluvu, meðan hon var heima í Føroyum, og stutt eftir at hon kom aftur til Ísraels átti hon Lenu. Nú ansar Barbara teim- um báðum bernunum í leiguíbúð teirra í Givon, meðan maðurin arbeiðir ut. Vit spurdu Barbaru, um tað ikki er stór kollvelting fyri hana at skula fara úr Føroyum og so festi búgv í einum landi sum Ísrael. Hon sigur, at bro ytingin er stór, men hon hevur ein góðan mann og nøkur deilig børn, at hon ikki hugsar so nógv um tað at vera burtur heimanífrá. -Hvat er at vera heima ul í hesum døgum og kunnu mini børn fáa ein góða uppvøkstur her, so eri eg glað um tað. Og kemur tað hartil at tey gerast tilkomin og fáa sær sína egnu familju her í Israel, so wúgvi eg neyv- an, at eg komi heimaftur til Føroya. Tå verdur min framtíð at liggja her í Ís- rael sigur Barbara. Nógvir føroyingar Men tað er ikki so, at Barbara hevur kvett øll bond við Føroyar og før- oyingar. Tvgrturímóti hevur hon fleiri ferðir havt vitjan úr Føroyum og har- aftast kemur hon javnan saman við 7 ødrum før- ovskum kvinnum, sum eins og hon hava fingið Tíðindablaðið CSE yaKUuienadarin nja Pussa við Barbara býr í eini hugnaligum húsum uttanfyri Jerusa x Barbara Sigur, at tær flestu av teimum hava møtt monnum sínum i sambandi vid kibbutz uppihald. Og tå einki var at gera i Føroyum fluttur tær heimanifrå og fingu fastan bustad i Israel Barbara idrar seg å ongan hátt um, at hon fór í kibbutz. Henda avbjóð ingin kom heilt at broyta lívsleið hennara, tí var hon ikki farin í kibbutz, hevði hon neyvan havt hitt manni sínum og átt tær báðar døtramar við hon- um. Nógv einsameli -Eg vil avgjørt mæla ødr- um føroyskum gentum til at fara í kibbutz, sum hugur teirra leitar til fremmand lond. Hetta er ein sera stór uppliving men tað er eingin, sum harvið sigur, at endin skal vera tann, at tú fær tær israelskan mann og flytur heimanífrá. Hetta var so bara lagna mín og hana eri eg sera glað um sigur ein smílandi og vælhýrd Bar- bara. Men hvat fær Barbara so tíðina at ganga við! Jú hon tekur sær fyrst og fremst av børnunum, sun eru små. Men høvi er sc eisini at vitja aðrar fam iljur, og tað góða við Givon er, at har búgva sí nógvar smábarnafamiljur har tey flestu duga væ enskt