fríggjadagur 16. apríl 1993síða 16
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 16
Nr. 71 — 16. APRIL 1993
Tidindabladid CH
EITT VARLIGT KLIPP
Javnaðarflokkurin, Fóroyar og sk rædlið
TT Di um
i I sida il
tin Ki k i
KKI EKI K
h ØK Í h
x
pp,“ K ]
tu k 0 i
X bara, U al MK } k i
tur ið høgraråk, sur il ral iKå
rarvilt i Førovum, og sum í síni mur MU
otalterk
letta vóru góðar grundir ul at stydja
avnaðarflokkin, hóast hesin stuðul an
íð var treytaleysur. Aðrar gru! oru
sim. Flokkurin tókust at umboda na
hóskandi blanding av dýnamikki og á
wredarkenslu. Flokkurin vildi fremja økt
álvstýri, men umboðaði ikki tjóðskapur
hgan ævintýrpoliukk. Partur av grundini
undir eins poliusku stødutakan var ivaleyst
so satt sum politikkur ikki er støddtrødit,
og veljarin ikki hevur nakran fasittlista at
styðja seg ul — eitt menniskjansligt, ikki-
rationelt element. Elfa sagt við ødrum orð-
um: álit. Ein heyði álit á, at floksins leiðarar
vóru tað, teir søgdu seg vera og umbodadu
tað, teir søgdu seg umboda
Nu, tjúgu ár aftaná, høvdu Føroyar hgið í
búskaparliga og sostalt — um
it ikki tvær ferðir høvdu fingið kunsuga
beinabjølgi
eningaliga innspræning uttanífrá. Okkara
spraklar einum
kyksendi av ov stórum lánum og óneyðuga
vinnuliv hjålparleyst
oydslusomum ileggingum. Okkara hand
ilsliv skal, darvað av stórum avgjøldum,
glimast vid curopeiskar nsafyritøkur í so
kallaðari fríari kapping. Okkara grunnar
eru nidurfiskadir. Ein gøla fyri og onnur
efur bendir á, at okkara poliuska umsiting
hevur verið lat, líuð nærløgd og ábyrgdar
Tey framsug, sum fakfeløgini í em
mansaldur hava strítt sær til, verða stig fyri
sug avukin
VS
Okkara heilsuverk er um at
verða togað sundur av lokalpolitikaru, sum
leggja vertin á heildina
Samanumtikið: ein stórur partur av ú,
sum javnaðarflokkurin segði seg umboða,
stendur til at rapa.
Hevdi javnadarflokkurin verið í and
stóðu øll hesi árini, kundi hann — á ein hátt
tikið sær hetta hóttafallið lætt. Hansara
leiðarar høvdu kunnað lagt ábyrgdina á
herðarnar á teimum, sum stýrdu hest árini.
Og eingin tvi er um, at teir høvdu gjørt tað.
Tað trupla er, at teir, sum stýrdu hesi ár-
ini, eru fyrst og fremst leiðarar javnaðar-
floksins. Meira enn nakar annar politiskur
flokkur hevur javnaðarflokkurin myndað
føroyskan politikk seinastu tjúgu árini. Tað
er ti natúrligt, at føroyingar sum heild — og
serstakliga floksins veljarar — í dag hava
nakrar spurningar at seta floksins leiðarum.
Men nú kemur tað merkiliga. Veljarin
fær einki svar. Javnaðarflokkurin ber so í
bandi, at tann kensla skal breiða seg, at tað
er óhóskandi og Gsømiligt at koma við
spurningum og atfinningum. Ein bæði køv-
andi og sera ljóðmikil tøgn breiðir seg tí, nú
Føroyum stendur til fals.
Tað eg dugi at síggja, taka leiðarar javn-
aðarfloksins til triggjar útvegir, tá borgarar
loyva sær at koma við viðmerkingum, at-
finningum, spurningum og ákærum. Tað
mest vanliga er, at teir als ikki øna aftur. Ein
kann sum dómi nevna seriøsar greinir, eitt
nú tær, sum løgfrødingurin Bjørn á Heyg-
um og fyrrverandi roknskaparstjóri Heri
Mohr hava skrivað. Ein kann eisini nevna
lesarabrøv, skrivað av skilafólkum sum
Martin: Næs, Elini S. Jacobsen og Súsonnu
Holm, fólkum, sum mær vitandi hava studl-
ad javnadarflokkinum. Greinirnar hjå hes-
um fólkum eiga at verða tiknar sum virdis-
mikil íkast til eitt neyðugt orðaskifti. Higar-
til hava tær verið at kalla tagdar burtur. Eitt
av fáum undantøkum er Tummas Arabo,
landsstýrismaður, sum vidgjørt
summar atfinningar.
Ein annar útvegur, sum floksins leiðarar
brúka, er at skíra allar atfinningar móti flok-
sins politikki tey seinastu tjúgu árini synda-
bukkajagstran. Hetta er eftir mínum tykki
hevur
rá k M EM il in
d kkurin, lá 10 Mann ]
Í k
k
Ø I Í al
x
K KK i
KK I
PPSKOl Kanna landsin
ani HASPpONUKK semastu mongu
iv vinci hann ið ikki er hvor
i ÍST AV HOKKiNnum svaraði
al Y at:skjóla upp at kanna manna
ons trý árini, uppskotsstillarin
vor px Kå ADVI tetta var eitt bíligt
r upp á ist uppskot. Vilhelm Jo
in skilåg« ður
vita, attíðin einaferð med alla
allt at
iminta ung
mannabrigslinum
Og her tykist tað, sum vit nærkast einum
kjarna. Mangir javnaðarveljarar mugu við
við sínum
atburði, nú tað gongur undanbrekku — lut-
víst tykjast at hava spurningum
teirra. Leiðararnir tykjast at visa, at:teir ikki
sorg ásanna, at floksins leiðarar
svarað
skilja, hvussu ålvarsom stødan er, og at teir
undirmeta í hvussu so er ein part av veljar
um sínum. Tann veljari
sum finnast at og
plaserar eina abyrgd
at hann tekur sínar politikarar í álvara. Helt
vísir í roynd og
hann fram at rópa
brandar!
hurrá og siga »Tit eru
, eisint tå skútan kollsigldi, háð
aði hann bæði sínar leiðarar og seg sjálv an
Fann leiðari, harafturimou, sum ikki tolir
atlinning, vi
Ov lættur
at kósin
siglingin
ir, at hann er vegin og funnin
At sugið fram í dag og viðgingið,
í mongum lutum — var skeiv og
á mangan hátt — illa umsiun, tað
hevði borið prógv um dirvi. Hetta dirvi hava
javnaðarfloksins leiðarar higartil ikki víst.
Tann medvitni javnaðarveljarin kennir
seg tí í dag sviknan og politiskt heimleysan
UM EITT fólk moralskt er glidid út í hálk-
una, ella um tað fakliga ikki hevur staðið
sína roynd, noyðist tað fyrr ella seinni at
fara undir at kanna eftir, hvørji mistøk eru
gjørd. Hetta er ein avgerandi treyt, skal tað
kunna byrja av nýggjum.
Við hesum í huga, er tað eftir mínum
tykki treytaleyst neyðugt, at javnaðarflokk-
urin fær sett í verk eina óhefta kanning av tí
vinnulívs-, láni- og veðhaldspolitikki, sum
hevur verið førdur í Føroyum — m.a. undir
javnaðarfloksins leiðslu — seinastu tjúgu
árini. Tøl og nøvn mugu koma á borðið.
Veljarin má fáa eitt nágreiniligt yvirlit yvir,
hvussu nógv landið hevur mist, hvørji virkir
hava orsakað missirnar, hvussu stórir miss-
irnir vóru, hvgrjir persónar hava umsitið
veðhaldsfyrimunirnar, og hvussu teir um-
sótu teir. Vísir ein slík kanning, at fólk, sum
hava almenn størv ella politiska ávirkan,
hava verið við til — sum veðhaldsnjótarar —
at máa stødid undan landsins gjaldføri, eig-
ur hetta at fáa avleiðingar.
Men hetta er ikki nóg mikið. Flokkurin
má eisini — á ruddiligan hátt — taka sín egna
politikk, bæði miðlarnar og tað endaliga
stavnhaldið, upp til nýggja viðgerð. Hann
má gera greitt, hvørji mistøk eru gjørd — og
stinga út í kortið av nýggjum.
=