leygardagur 17. apríl 1993síða 14

Síða 14 Nr. 72 — 17. APRÍL 1993 Tidindabladid NYD KANN tykjast Orættvistiemi gren um arkreppuna bara at nema vid leikluun hjá einum poliuskum flokki. Fyri at eingin misskiljing skal vera, era vart við, at efur Kann vera ney mínum tykki hava allir poliuskir flokkar í Føroyum ábyrgd av tí ússaligu stóðu, land ið er komið í. Í summum lutum hevur javn aðarflokkurin enntá verið hóvligari enn aðrir flokkar Veljarin er ikki so stuttmintur, at hann hevur gloymt ætlanina hjá Jógvani við Keldu um at leggja Klaksvíkina undir glas, ella ætlantna hjá ávísum fólka- og yóð veldismonnum at byggja flogvøll á Glyvursnesi, ella hugskouð hjá einum ann ars hóvligum skálvíkingi um at leggja ein undirsjóvartunnil undir Skopunarftirði! Vóru hesar og aðrar ætlanir framdar, var uttanlandsskuldin í dag ikki 8, men heldur 16 milhardir — kanska uppaftur meira Eg nevni hetta fyri at gera vart við, at tør oyskir andstødupoliukarar als ongan rætt hava at kasta javnaðarflokkinum nakað fyn JAVNADARMENN HAVA roynt at vart seg vid at visa á, at poliukkur teirra mis eydnadist m.a. orsakað av búskaparligum broyungum uttan fyri okkum, eitt nú al tjóða kreppuni og teimum nógv lækkaðu fiskaprisunum. Nakað kann vera í hesum Men veljarin er ikki fusur at gloypa hesi undanførslu uttan fyrst at seta nakrar spum ngar Vist eru poliukarar ikki spámenn. Men er tað ikki ein partur av arbeiðinum hjá einum leggja upp fyri óvæntaðum »oliukara at | umskiftum? Kann ein poltukari rópast góð ur, um ikki ett åvist varsemi og framskygni tt umhugsni, sum fær hann at lyrireika i ' to » i p ti «li dt 1 4 td 1 : t ' V > i > á » k » . k k k k > RA ÍR k i x | ið KS kk i 5 N ' í h d i 1 I N flokkurin varð k I Í VEGTU att Førovun Tr Nn“ sod » dvnønal í vulli R ERLA Í i i i vinnulívstólk. Men í áttauárunum blómað em hátt tykjast at hava havt vinnuna sum hjáputur — ul at ogna sær lå astronomisku stjoralønina, marg í 1 r » tr læusborgina, tey trý hús int — eitt á bygd. eit tí Havn, eitt í útløndum. tær mongu ferðirnar, tær dýru veitslurnar, alskyns ókeypis hentleikar. Hjá hesum ætt- arlidi av playboyum — sum nu oljan nærkast Førovum, eina ferð enn tevja gull og liggja fram við — gingu tey persónligu áhugamál- ini altid fram um áhugamálin: hjá heildini Nu kundi ein hildið, atjavnaðarflokkurin, tá hesi mistøk vóru komin fyn ein dag, tók FS: særannað skinn um bak. Veljarin noyðist Lí- verri at ásanna, at tad gjørdi hann ikki. Her kann vera vert at taka fram tann yrkta per- sónin Jensen í bókini Feðgum á ferð eftir Heðin Brú. Høvundurin tykist her á fram- skygdan hátt at hava lýst eitt fólkaslag, sum gjørdi sær dælt í Føroyum í åttatiårunum 1 len r x Jensen I hevði ukid úr kommunukassanum Atturtyri hildu tólk tað vera so synd í hon- um, at tey settu hann ul at vera roknskapar- HUISØTOL JONSen-Lypu iKKi N men nel TE LIN granskara i sjukrakassanum og tarvafelags- tormann A ein hátt ber síga — og tað hjálpir hjá Okkara nútíðar tat vera løgtrødiligt, at javnadartlokkurin } ft Sen, at MANN sett AT VIÐGERA tå Duskaparil ( al al » > 1 í Lan vði K Í d i im at liulivierum, at I hevur moralskar t r Sarlrar på ein kundienrt unadarligar — røtur Tad eru við ød íkindi u, at um ikk aði nú hevði } øllum fø MU 1 Sal k n l ta at FØrova på > r s* hr På i h i KÁ 1 i i vil 1 f Í frá í 14 Í inastu hundrað | h ; k u bara at SKIKA i lá ey erikkun at vit fingu evangeliskar uúarbólkar, sum sum í stuttum kann lýsast við hugtakinum rættvísgerð við uúgv<. Hetta hugtak varð H ry I 1 4 jø runaliga sett fram av Paulusi í RÓm- og sett fram av Luther: í bók hansara Von der Freiheit eines Christenmenschen (Um frælsið hjá einum kristnum menn- ð fáum orðum vóru tað ikki ongur fyrst og fremst úínar gerðir, men tin nr r F 1 y x rel Innara umvending, sum uyggjaði ær frelsu fl ivi er um, at:fyri mong menniskju var ul eitt lukkuligari og frigjørdan lív. Men samstundis var hetta hugtak lætt at vulgari- sera og koppa á, so at tann frelsu kundi koma at halda, at honum var alt loyvt Urslitid var, at meðan tey flestu í teimum | 1 lisku samkomunum hildu ra hampafólk, tók millum nøkur , trátar Na r gv Og vótandi virðing fyri enju seg upp. Hetta er als yribrigdi. Enski methodist (1703-91) kendi tað av royndum og 1y SIT 1 > , aviecioIngar nar av U við hesum væl valdu r" rr UUU Eg beri ótta fyri, at har rikidømi ok p , , Í snðarl ist, minkar tann átrúnaðarligi kjarnin samsvarandi. Ti dugi eg ikki at síggja, at:tað er gjørligt, soleiðis sum tingini natúrliga eru, at nøkur sonn átrúnaðarlig endurnýgging kann halda leingi fram. Tí átrún- aður má ivaleyst elva ul bæði ídni og sparsemi, og hesi kunnu ikki annað enn skapa rikidømi. Men sum rikidømi økist, soleiðis økist eisini errinskapur, vreiði, og kær- leikin til heimin í øllum sínum greiningum. Men hvussu er tað so gjørligt, at methodisman, tað er, ein hjartans religión, hóast hon nú blómar sum eitt grønt laurberjatræ 5