leygardagur 15. mai 1993síða 8

- Eg havi verið kring landið alt í mínum arbeiði, undantikið í Selatrað, sigur Dávur Clementsen, sum fyllir 70 ár sunnudagin » nógvir aðru fór Dåvur tl KIDS I 1758 og 59, MEN SØ ko) semni heimsbardagt, i og hann fór at arbeiða sum bilfórari í Sandoynni, ul hann í 1945 fór ul Havnar Har fekk hann arbeiði hjá bretum sum bilfgrari og við at taka barakkir niður 0.3 fyntallandi arbeiði har, eftir at annar heimsbardagi var av Nesið og Dúgvan Hann gífust í 1948 við Honnu Kjærbo, og tey fingu fyra synir. Í 1951 fekk hann kjans við Rituni, har hann var vid í seks ár n hjá Gunnar Waagst hann var ul um síðani skeiðið í Ígroyskari søgu, tá havnirnar kring landið bygdar, skúlar, trkjur virkir, cin band kom ul allar t Dåvur Clem i sum jarnbindan, og førdi maskinur hvort sum hesar komu Við spaka og eyrhakkara - I fyrstuni í 1956 vóru am bodini bert spaki og eyr hakkari, men so hvert sum fráleið komu maskinurnar sum lætti um arbeiðið, sigur Dávur Dávur var arbeiðstor i arberdsmenninis inni hjá privatfólki og ter uppu bert ul Havnar 14 hvøn Ía beitt var frå Li ein ulkl. sjeyá kl. átta á MorgNni mk scinast 1 rmtiåru um, komu vit ul Havnar ys ig seinnapart, og seinnapart Mær dámdi koruni væl tta arbeiðið, hóast fritidin t kalla var emgin, og vit vóru so nógv heimanifrå Búðu hjá privatfólki Eg havi búð hjá nógvum fólkum á bygd, og eg havt altid havt góðar umstødur. Vu vóru væl mótuknir, og kendu okkum sum húsfólk. Dávur Clementsen ar- beiddi eisini nógv í Klak- svik, har teir fyrst gjørdu bryggjuna á Kósini, síðani bygdu teir Kósavirkið, Dávur Clementsen: - Storstu broytingarnar innan byggivirksemið eru maskinurnar. Í dag sita menn og trýsta á knappar, og so gera maskinur- nar arbeiðið. Tað er langt frá tí, sum vit høvdu til at taka í fyrstuni. Vit høvdu bert spaka og eyrhakkara Orð: Dagny Mynd: Kalmar bankan og at enda Kristians- kirkjuna, sum var lidug i 1959. Teir vóru fleiri mans úr Havnini í felag, og tá búðu teir á Sjómansheimi- num. -Í Fuglafirði bygdu teir skúlan, og tá búðu arbeiðs- menninir hjá Luffu og Niels Onghamar. - Vit høvdu hver sitt kam- ar å loftinum, men annars vóru vit sum húsfólk. Niels og Luffu dámdu so væl at spæla kort, og tí fingu vit oftani stytt okkum stundir- nar um kveldið, við hesum. - Í 1975 bygdu vit upp í lendingina í Skúvoy. Har var hella, og amboðini vóru ikki so góð. Vit fingu kortini ein krana upp á land, og ein rennigravari = var eisini tíkur, men annars einki. Hetta hevur helt verið drúgvtarbeiði, tí eg minnist, at eg fekk ikki summarfrí fyrr enn í september, hetta árið. - Vit bygdu m.a. eisini dráttin í Sumba í 1979 og vegin niðan á bakkan. - Fyri at taka samanum, so havi eg verið á øllum plåss- um í Føroyum, undantikið á Selatrað, har havi eg ikki ar- beitt, sigur Dávur Clement- sen skemtandi. - Hvussu er tað at gevast at arbeiða. Hvat fær tú tíð- ina at ganga við? Maskinur gera arbeiðið Eg må siga, at tað er nakað heilt annað, at vita sær, ikki pp Ul arbeiðis