mikudagur 19. mai 1993síða 9

Tidindabladid CS! Tillukku Norðurlandahúsið Góða Norðurlandahús! Nú fylu tú tíggju ár. Til lukku. Og tú bjóðaði ul fød ingardagsfund um ta famu tíðina og um framtíðina. Vit fundarfólk høvdu fingið ta fatan, at nu fingu vit høvi ul bæði at rósa tær og finnast attær, fyn at tú skuldi gerast enn deiligari tey næstu tiggju árini. Soleiðis var ikki. Tað er úbetur langt ímillum, at tú gert tær so lítlan ómak sum henda dag in T i ey, sum stiladu fyri bóru so í bandi, at I gjørdist pinliga eir ur. Sjålv ert eg ikki daglis » ry . Få + t þ * gestur, men tó lasu hóru gestur ur g nKl á ” P í x » r ak k h 4 > » > N { A ; „AA eð aðið. í ið K þi ” í i 5 311 i h. il ha i I OG y h * ? Mau KKI Vi j UR dl rosa sær og er høvdu hildið fødingardag Rødurnar véru umbid » kuldar r furir ca SKVIGUTØOUT ITOIK aðar vid hús og rød rar Miri Nteo limir voru allir 1 ætt Við teg, mir í onKrår ne ein einasu rødari var tolu liga leysur av tær og spon tanur Tú skuldi vera meira enn vanliga framlig, skuldi tú biðja um orðið og mikro- fonina, tá ið tað umsíður vísu seg, at nú var frítt hjá Hanusi og Janusi at siga sína hjartans meining. Tá hevði fundurin vart tveir og ein hålvan úma, og tu mundi vera troytt av rósin um. Nåtturdatidin og tid indini vóru farin, klokkan gekk til sjey. Ti gjørdi eg av at skriva i stadin Inn i millum allar résur- nar, sum tú fekst á fundin- um, vóru eisini onkrar at finningar settar so varliga Ein snúði seg um plast- kopparnar, sum hóska so illa til húsið. Oneydugt at nevna spælimansnålir, spælimanskakur 0.2.1. Ein onnur snúði seg um, at tað eina mest eru tær almennu mentaFøroyar, ið tú kennir Tú gert ov líuð av at finna tær vinir og kenningar, sum ikki eru formenn/konur og umboð fyri hetta ella hatta Og tú ert ov lagalig við øll tey mongu og fróu fólki sum bjóða seg fram at seta onkra tøvda framsýning upp ella syngja ein sang aftur fyri at fáa ferðina ul Føroya fyri einki. Hesum attinningunum taki eg undir við Men rødasarnir vóru á einum máli um, at tú ert eitt gerandishús og eitt fólksins hús. Og tað er ið hvussu ikki rætt Einki gerandisligt er vil tær. At fara at vitja tegercin høgtid, sum altid er gledilig titåert so blíð og vekur. Við hvert hevur tú gjørt tær 6 nak at bjóða okkurt lesk » let og forkur t Ar: KL OR IOTKU Út í ; a på | tara ul altårs , n i j í prestur prædikar heldur ikk altíð líka væl ert tu so Oblid um kvø Hvi kanst tu ikki bjóða err drekkamunn, tá ið folk > Lille A Q kundu vit ikki seta okkum niður efur forsyni spælimonnunum í seimastu viku at pråta um tað, vu høvdu upplivað, um tað sí var eitt sindur semi? Mong av okkum tíma ikki oman í ein ølklubba, ti vit búgva ikki handa Vildu heldur drálað eina løtu aft vegin urat í forstovun: hjá tær Vóru vitkanska ikki nóg fin at taka mól pengum frå fyri kaffi og te? Fólkalig ert tú, men fólks rt tú ikk Pi stendur ISK i k k enn n Eg 11 SKI rdurlendsk Tel: råd > havt VU d t - ' *} 8 At q ” ga: LÆll at Kovra ul, já gaman i, men vit detta ikki n á gólvið lær sum id åd KONGL TUT Of Nei, eg veit, tú ert ikki sjálv atvoldin ul, at tú ert sett her við Sortudíki. Tú skuldi vitja systur tína í Reykjavík. Hon er granni við universiteuð, og haðani kemur fult av ungum fólki hvønn dag. Nei, eg skal ikki gera teg kedda. Tú en nógvar ferðir vakrari enn hon. Og veitst tú hvat, børn- int elska teg. Tey eru altid fús at koma við á konsert og framsyýning; tí, orka tey ikki at lurta og hyggja meira, so ber sí | ignað væl ul at pæla rsløvum. Og er x t IM allur, so Oropva tey kk R g kintra ist tað ikki altíð t r ' [VKL. Og sl K EF WVicnar på » F rys £ pæl iNnsKaK ir } ik I A 4 K Í kk ' = hóørðr | a { > á Tr k F] w r > PK < * - MA! 1993 ar Nordurl rn h Malan Simonsen skris GRGGAUM num heilsu á Í r Få » í ødingardegnum