leygardagur 22. mai 1993síða 19

3 Tíðindablaðið Demokrati- 3 Politikarar og byrokratar spæla eitt spæl, teir kalla demokrati, har teir sjálvir hava alt spælið einsamallir Í hesum demokratispæli num hava politikarar og byrokratar vunnið frammanundan reglurnar eru gjørdar eiðis. Hin parturi spælinum — veljarir ella tann meinigi maðurin, sleppur bara at hygg u. Orðstýrarar og journalistar í fjøl-midlunum átaka sær ta ur vuna at billa týðandi evni: Månadagin í Nordurlanduhusinum um mentan og tyskvøldid gjøgnum sjónvarpið í Sjónleikarhúsinum um politikk og Á . búskap. Til báðar fundir var almenningurin boðin at kjakast, báðir | HP vóru fullkomiliga miseydnaðir og á hvørgum elvdist kjak. Báðir | ! narmið fundir vístu hugtyngjandi ta nevdarstødu, almenna kjakið og hin — — — almenna samrødan millum fólk eru komin i, og sum eftir mínum tykki er ein neytøka av sjálvum ti anda, demokratiið er knæsett | . sir oo pe og sum håttir við at fýra hetta sama demokrati av aftur knænum leg De , UM ÍTÆRASI við fólk A på "” Meg niður á gólv, har ta kann traðkast á ari. Fólkið - og demo : tá ' landið er íuð og Báðir fundir vístu kløkkandi klárt á. hvussu henda neydtøka kratuið - hevur brúk fyri kka ; rart fáir. er fer fram, og hvor neyðtekur. Í Norðurlandahúsinum var ongantíð a Atli Dam, Jákup Joen k hava ar ul ætlingin, at:fólk skulu kjakast. í Sjónleikarhúsinum var tað kanska sen, Hans Jørgen Laurser sen TP »g allif hinir MONgu b La tå ein naivur tanki, men har var heldur ongin møguletki, skrivar NNNINI Naltil ; menninir ur poutikki og spælmeistarar — regissør k n á ikk Eyðun Andreassen í »Sjonarmid« í dag vinnulívi opið og ærliga ar ið seta leikin upp yk relsa seg upp og siga og fáa alt at ganga su { Vit hava gjørt skerrt hest h KI + % Í sambandi við 10-ára | við óteljandi havi. Onki Norðurlandat ð Hetta kki I la af | háði haldið bjóðaði Norður nýtt har at I ogið tigg í i : kh á nakt ett um danir k » landahúsið seinasta at on vdi nak ar tva Dir uf í k aeyð ið u ka k månadag klokkan fýra ti royndir at | år evu d boðið yh k ! tyr kk k b Húsið oO irksemi K Star S si 5 ns i kid k ; HI { ju år K ka? Ki Y kt h ik 4 3 x jmingurnin sku ver kk ka 1 + 9 3 ikad un V i 4 ed kk , Á k ! i lå i % í » i ) x R i ; y þ > ørar or 1 k 4 ' i I d b I an k a I ] i D ikk þ ' tann tosað VIð Í in ok) t K kort n g sjálvan oO ' lat 4 , Neyndi en passant eima Vrå VAUTI Á } , ! | l la triggjar aðr í riki þ k ker h 4 nevndarlimir. Henda roð: mong. ið hava hug á h ; lå or 1 var eitt lærustykki 1 skifta orð um mentan vid var komið at lurt Í + ta kravið H Í 3 panegyriskum orða akkuråt tann orðstyraran hvussu framúrski | | | vil markið, eitt veruligt braski, hildin í svulsug Almenningurin. >fólk tey øll vóru hav; + 1 mistøkini demokrau kre vur um svenskum retoriskum ið<. verður boðin ul kjak Tað konkreta innihald lova bót og bata Politikarar og allir hinir stili, tå hann er ringastur fundar um eitt týðandi ið, virksemið og politikk Tad skuldu Ami og menninir koma fegnir (hann kann vera brilljant ur). Dominerandi tema Innantómt sjálvrós. Frá- verandi tema: Vitan, inn-. | lit og áhugi fyri mentan og mentunarlívi. Eftir hesa bisaru rødu kom Gunnar Hoydal, ið er líka við at enda sum hoffpoetur og lokalt alibi, vid nøkrum hugleiding- um, ið givið høvdu eitt og annað diskret poeng, men annars kundu verið sagdar nær sum helst og hvar sum helst. Honum á baki komu, eftir (til- trongdan) steðg fyrrver- andi stjórar og søgdu tað sama, teir áður hava sagt | evni, men tann veruliga meiningin er, at skula sita sull, lurta efur og læra av ti, professionellir ment unarumsitarar útneyndir gjøgnum tað representa- úva demokratiid og fólk- sins vegna aftantjalds poliuskar intrigur hava at siga um seg sjálvar. Leik- luturin hjá almenningin- um er at vera passivir á- sxodarar og demokrauskt alibi. Hóast Bengt Gøran- son á sín sullfarandi háu rak framundir, at fólk tók orðið, elvdist onki kjak Tað var skilliga heldur ikki meiningin. Hesin stilurin hevur eyðkent umn í húsinum kom ikki ul kjak Hin fundurin var eitt beinleiðis sent sjónvarps orðaskifu í Sjónleikar húsinum í Havn, har måttmiklir menn, ið hava ført Føroyar á ørmindahus, sótu við pallborðið og „fólkið“ í salinum, og skuldi fáa høv: ul at tosa við hesar menn. Serliga nógv fólk var heldur ikki komið. og nakað veruligt kjak elvdist ikki Fólkið í hesum landin- um er neyðstatt, men ikki býtt. Øll vita, at nú må Í róndur havt syrgt fyri men kláraðu tað ikki Tann vitan, fólk í dag fær um veruleikan, er ul eina og hverja tíð tann tulk- | ing, fjølmiðlarnir geva av veruleikanum. Politikar- ar tosa minni og minni vid fólk, uttan tey um- hyggiliga útvaldu í øllum nevndunum og ráðunum, | ið skulu sita har sum fólksins umboð, men í veruleikanum sita sum umboð fyri seg sjálv ella teir politikarar, ið hava Hetta er demo- | 3. Og í ú spæl- | mum eru fjølmiðlarnir, In | casu Tróndur og Arni, valt tey KraNSpæit glaðir í sjónvarpsstovuna og teir koma fyrst og tremst óræddir. Teir kenna spurningarnar frammanundan, og Tróndur og Arni kenna svanni, áðrenn spurn- ingarnir eru setur. Tað er demokrauspælið. Aftur- fyri sleppa journalistarnur upp í tann politiska klubban, vera partar av spælinum, tosa tað vidur- kenda málið, og journalisukkurin blívur burtur á vegnum. Allir partar eru púra tryggir í spælinum Journalistarnir hava sína egnu heilt ødrvisi