týsdagur 8. juni 1993síða 14

Síða 14 Nr 105-8 JUNI 1993 | Í | Í seinna hálvleiki kom | Jens Erik Rasmussen | innfyri KáraReynheim | Og tad var við fullari ferð, at hann sett sin fyrsta dám ádysun. Sum ein annars Brian Laud- rup fór hann driblandi fram við einum tnumum | ellafýra walisarum, áðr- enn teir fingu bólun av honum. Og eima lotu Í seinni gjørdi hann tveir av walisarunum til lát ur við tá hann jongleraði luftini, uttan at teir sluppu fram t bólunum í Eg hevði ikki fingið bod um at vera serliga offensivur, men skuldi heilt einfalt bara inn á | piå 10 hjá Kára I9Uf Jens Erik Rasmussen: Eg trúði, at teir voru betri Jens Erik Men eg haldi, at tað gekstikkiso galið, og eg fekk so sveittan fram í hvussu er. Tað ráddi bara um at bjóða teimum av sum frægast Jens Enk helt annars | ikki, at walisararnir vóru so góðir, sum ein skuldi trud Nú hevur ein so ofta sæð flein av hesum | spælarunum í sjónvarpi | og lisið um teir í blød- | unum, men eg hald: íkki | at teir vóru so øgiligir | heldur hann Og hinvegin, so hava | vit kanska ofta hug at undirmeta okkum sjálv ar hj ———— — Í Gunnar Mohr: Mest spennandi dysturin higartil Gunnar Mohr spældi fyri fyrstu ferð í tvey ár aftur á landsliðnum sunnudagin, tá hann i 49. minutu kom inn fyri Páll á Reynatúgvu Síðsti dystur hansara var móti Turkalandi, tá Førovar greiddu 1-1 í Gundadali 15 juli 1991 Tad var sera stuttligt at vera við aftur, og serliga spennandi var fyrsta løtan har í seinna hálvleiki, tá vit veruligu bitu frå okkum. Í Uni Arge måtti seymast: Eric Young skallaði niður í høvdid á mær Petur tað andsliðslæknin kundi ræddar reddar tyri Í hvussu er hjá honum við IVri nal os skarði tráð í hond á Svanga unnudagin, tå Uni løtum vist tað seg, sum vit vóru í yvirtali motu walis- isku verjuni, og tað má sig- ast at vera rættiliga óvanligt hjå føroyska landslidnum, sigur Gunnar Hetta var heilt avgjørt Arge novddist út við blóð inum fossandi úr høvdinum itvrrat vleiki. Eisini aftan Í i i 1IVNTTA NA ver d GYSU mátu Petur Høj gaard seta onkra pentu í altrat mest spennandi løtan, eg havi vend inni i nøkrum dysti. Og at åskodararnir so eisini livnadu upp, gav tað ein góðan hita Ber væl til at stykrja álopið Gunnar sigur seg sannførdan um, at noyddist Abraham ikk: at fara skaddur ut, hevði tað eyðnast føroyska liðnum at spæla seg ul onkrar verulig ar kjansir Sjálvandi ber ikki til at siga, hvat kundi hent, men eg tvist ikki í, at tað heyði eydnast okkum at fingið vera meira burturúr viðrákinum vit høvdu júst um tað mundið, tá Abraham fór út, sigur hann. — Og at eg haldi eisini, at tad vísu seg at bera væl ul at styrkja um álopið, sum vit gjørdu tað hesaferð Ein uppfylgjandi miðvall- arspælari átu í ollum førum fast at verið átturat einsam alla álopsspælaranum. Tá Jens Erik kom inn aftrat, so skiftust hann og Uni um at koma fram í álopið alla tíð- na aftrat mær, og tað helteg rigga stak væl. Sum kunn ugt, so er tað besta vápnið jú at geva móttryst, tå verður trystur sjálvur em hj. Orsøkin ul, at Uni fekk hol í hovdið, var ein saman tautiur mil } » É SLOY TUC miltum nann og EK fand av dysunum. Jens Marun fór út í teluð eftir eimum bólu, sum hann fekk tyri nósini á lan Rush. Hann sendi so eitt høgt utspark nakað fram um har Uni Arge var uppi eftir miðjuna I bolunum, tå Eric Young kom inn i ryggin å honum og skallaði bæði bólun Una Og Vildi ikki gevast I Ursliud gjørdist, at Er FN Young skræddi sær vørnina renna við og noyddist at emum vátum soppi í hond ini, ul hann varð ukin út í hálvleikssteðginum Uni for ut at verða seymaður, og hóast tað ikki så alt ov gott út, vildi hann ikki fara úr, men ynsku at halda fram í dysunum Vit vóru báðir uppi eftur bólunum. Eg koma so høgt førur, men Er nógv hægri, og hann longur upp. skallaði havdið hjá sær nidur í hovdið á mær og fekk bólur Eg fekk øgiliga 1lt, og st tók eg meg um høvdid við kendi, hv blóðið rann mær niður eftur kjálkanum peuturin og royndi at sum eg var Young er KO ' I Få sigur UNI hondini og USSU Bæði beinanvegin, at eg målt seymast. Tað tataði eg bein anvegin, sum at eg novddist at verða utskiftur, men eg kendi meg væl hóast alt, og vildi fegin halda fram. Teir govu mær so riggjår pent Tidindabladid C.. Uni Arge fekk hol á høvdid í saman- stoytinum við Eru Young, tá eitt korter var farið av dyst-inum Hann mátu fáa flet , » X penlur seymaðar I 16 | høvdid, men spældi kortum ull the Diller end' av dystinum søn , me. an I ri } unik ” f win fara ul i hal ierkKinum dvsun rå Wales fekk næsta málið, var tað júst Enc Young, ið skallaði tað inn nakað scinni Aftur tå royndi eg at sleppa so høgt upp, sum eg kundi rann hægri og fekk bólun við sigur Uni men var bara smekkað høvdinum So aftan á hetta tað, át royna ål inn målid gjørdu vil so Abraham skuldi sleppa sær inn undir kropp in å honum, medan eg so skuldi royna at fara upp vid honum og órógva hann har Hann skuldi helst ikki sloppið at skallað ein so vorðnan bålt aftur. Tá tað so at enda vísu seg, at hann noyddist út meðan eg kundi halda fram, kendi eg meg ikki serliga illa við av tí. Tað var jú hann, sum skallaði meg, so hann var sjálvur út um tað Ikki so galið úrslit Annars heldur Uni Arge, at:úrslitið ikki var so galið, tá hugsað verður um, at bæði fyrsta og tiðja málið komu, meðan føroyingarnir vóru ein færi úu á vøll- inum Serliga keðiligt var tað, at Abraham noyddist út í seimna hálvleiki, tí júst tá høvdu vit fingið fatur á dystinum, sigur hann. Høvdu vit kunnað hild- 10 fram, kundu vit kanska fingið hol og fingið okkurt mál eisini. Tað rokni eg við hevði kunnað eydnast okk- n Um) hj.