Sosialurinarkiv
Sosialurin 1993-06-26, síða 8
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 26. juni 1993síða 8

‹ fyrra síða allar 23 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Síða 8 Nr. 119 — 26. JUNI 1993 24 ára gamla Meibritt Rasmussen úr Havn: Kom í finaluna í vakurleikakapn- ing í Turkalandi Í eina samfulla viku upplivdi 24 ára gamla Meibritt Rasmussen úr Havn, hvussu tað kennist at liva sum stjórna, tá hon umboðaði Danmark í stórari vakurleikakapping í Turkalandi, har kvinnur úr 40 londum vóru við. — Tað var einn uppliving fyri lívið og sera stuttligt, men sanniliga eisini strævið, greiðir Meibritt frá Efår Hilmar Jan Hansen (Mynd: Jeppe Gudmundsen- Holmgren) Atliggja i skugganum undir sveiggjandi pálmum viðein svimjihyl og njóta sól og gott veður, meðan tú verður uppvartaður á allan hugs- andi hátt, er Givad ein av stóru dreymunum hjá teim- um flestu. Men hjásummum er hetta ikki dreymur, men dreym- urin, ið gjørdist veruleiki Soleiðis upplivdi 24 ára gamla Meibritt Rasmussen úr Havn tað, tá hon herfyri var eina heila viku í Turka- landi, har hon saman við kvinnum úr 40 londum var við í einari stórari vakur leikakapping Kappingin bar stórfingna heitið >Miss Model of the World Umboðaði Danmark Eg varð vald út at skula Danmar) hest umboða KADDINE ið umboð úr landi £ reiðir Meibritt Rasmussen hvørjum Nilsamans vóru ungar kvinnur år øllum leraðshornum, ið kappað ust. Kortin: var tað ikki so, it kappingin kom fram um tey vinarbond, ið vórðu knytt i eyst og vest har. Vit vóru allar saman alla tíðina, 'g gjørdust sum bestu vin- konur eftur hesum fáu døg- mum, kappingin vardi Utbúgvingin kemur framum Meibritt hevur verið niðri í Danmark og lisið tey síðstu árini, og í hálvtannað ár hevur hon arbeitt fast sum model fyri eina model- fyritøku, ið kallast Fashion Team. Hetta er ein rættiliga kend fyritøka, ið bæði hev ur virksemi vid profession- ellum modellum og eisini vil 4 eitt tiltak, ið kallast »Fam- ilien Danmark<. — Men hóast eg havi arb- eitt nokk so nógv við hesum tey seinnu árini, er tað tó útbúgvingin, ið kemur fram um althitt. sigur Meibritt. ið nú lesur til sosial- og heilsu- hjálpara, men ætlar sær at fara víðari sum sjúkrasystir. Hon hevur verið til nakrar royndir í síðstuni, og ikki kann sigast annað, enn at karakterimir prógva, at her er álvari í — tá vit tosaðu við hana, hevdi hon júst fingið 11 í sálarfræði. Fingið fleiri tilboð — Tá vit nú vóru niðri í Turkalandi, vóru tað fleiri av okkum, ið fingu tilboð um at koma hagar at arbeiða sum model, men svarið, vit kundu geva var noktandi, tí vit høvdu avtalu framman- undan um, at vit ikki skuldu taka av slíkum tilbodum, ið Oivad fóru at koma, sigur Meibritt. Og táeg frammanundan havi nógvar uppgåvur i Danmark, er eingin orsøktil at koyra alt um koll vid at taka av einum slíkum til- boði og harvið kanska eisini noyðast at gevast við út- búgvingini. Eitt vanligt arbeiði kanst tú gera í mong ár framyvir, meðan tú ert meira avmarkað, tá talan er um at arbeiða sum model, ú tá er tað jú útsjóndin og formurin, ið eru avgerandi fyri, um tú klárar teg innan fyri tað ella ikki Pressan aftan á teimum allastaðni Kappingin, Meibritt var við í, var rættiliga væl og virðiliga kunngjørd alla staðni í Turkalandi og ikki minst Istanbul, har hon varð hildin Vit vóru á einum av teimum allarfínastu hotell unum, og áhugin fyri hesi kapping var øgiliga stórur allastaðni. Pressan fylgdi okkum, fyri hvort fet vit gingu, og sjálvt tá vit fóru út at eta, vóru myndamenn og blaðfólk aftan á okkum, sig- ur Meibritt. Stuttligt — men eisini strævið So tað var ikki sért, at ein fekk ein varhuga av, hvussu taðer at vera kendur Tað var sjálvandi ein upp living, men at skula liva eitt sovorðið lív dag út og dag inn, kann heldur ikki vera tað allarbesta. Hetta var sum sagt sera stuttligtog ein stór uppliving, men tað var so sanniliga eisini strævið, tí vit skuldu alla tíðina vera klárar at gera bæði eitt og annað Friður var at kalla onga løtu, og áðrenn ta heilt stóru iramsyningina skuldu allar tæra ai gangå so og so, og fólk var alla tíðina rundan um tær, so tær kundu verð: smurdar og annars gjørda klárar, sum nú einaferð tað SKUÍdI gera Sjálvand: var het sindur vvirfladisk gingu høgt upp í ta” feibritt tanr molasyningt h Skiivar hóvdu Vil Siga, at okkar Kl fyritóka hevði valt okkun herklar Du! H undan, so vil kundu fáa 10 ” F re r tað rætta at Ti gju skuldu. veljast burturúr Fyrst skuldu allar tær 40 kvinnumar royna seg, og sidani skuldi ein vælmann- að dómsneynd velja tíggju tær bestu út til sjålva final- una. Og Meibritt gjørðist ein av teimum tíggju, ið endaðu í finaluni í hesi stårfingn. kapping. — So skuldu vit tíggju enn Tíðindablaðið einaferð royna at ganga, sum vit høvdu lært tað: Nú eitt fet handanvegin og so fimm fet handanvegin og snara sær á, so allar gingu akkurát líka, greiðir hon frá Og so skuldu vit eisini alla somlu tíðina smílast og síggja glaðar og vælupp- lagdar út. Eitt sindu strævið kanska, men vit skuldu bara alla somlu tíðina vera í gongd. Eingin steðgur mátti koma í, meðan >showið< gekk feibritt gjørdist ikki vinnari og >Mis World of the World< - tað gjørdist ein genta av Filipsoyggjun um - men koruni var hon sjålvandi stak vælnøgd vid årsliud, at vera komin so langt sum í sjålva finaluna Tad var ikki nøkrum so góðum ursliu, ein hevdi roknad vid frammanundan, so tað gjørdi tað heila bara uppaftur stuttligari, sigur hon. — Har ráddi bert um at taka alt >hurlum-heyið< fyri tað, tað var, og so einki Meira. Hevur tú tann inn- sullingin, er tað utmerkad at vera við í einari slikari kapping, og so hevur tú jú heldur einki at gerast vón- brotin av. Gott at koma heimaftur Tá hendan strævna vikan var av, var tað koruni gott at koma heimaftur ul Dan markarog at síggja »sjeik in< Lasse aftur Nu er so gerandisdagur aftur, og hendan dreyma verðin minni um góðar upp livingar, ið eg fari at goyma resuna av lívinum, sigur Meibritt Hetta var ein uppliving 1d er av teimum allarstørstu og eg en eisini glad fyri, at eg av øllum skuldi sleppa við har. Tað hevði sjálvand verið enn stuttiigari at u! boðað Førovar berr er lav eis Ulv Vinnur í Í h k na ii HID X i i Kappi 1 VI inn hvørjum degi, at førovingar soleiðis kunnu prógva, at tað eisini kann gangast gott í hesum annars so stirvnu tíðum