leygardagur 26. juni 1993síða 10

Síða 10 x ie Nr. 119 — 26. JUNI 1993 i? Tréndur Djurhuus segði vid pisurnar: Roynið nu flogið! - Farið fyrst ein túr út í heim, hava tit møguleikan til tess. Tær royndirnar, tit gera á tílíkum túrum, kunnu vit eisini saktans brúka her sum frálíður, vóru nøkur av ráðunum, Tróndur Djurhuus mikudagin hevði at siga í vidarlund- int við nýklaktu studentarnar og HF-ararnar Í ár var fall ad Tróndi Djurhuus í lut at halda rødu í vidarlundini í Havn fyri teimum, sum júst henda dagin høvdu fingið prógv sum studentar og HF-arar Hann tosaði m.a. um, hvussu nógv alt broytist efur fimtan árum, eisini ungdómumn sjálvur, sum tå ikki vildi fara í húgvu, men nú ikki hugsar um slíkar 500 m* grundøki í Havn Liggur mitt í býnum, tó í grønum um- hvorvi við blindan veg — til selu um hóskandi boð fæst TIf. 11931 HÚSFRÍÐKAN Á EIÐI Alt vantigt Málaraarbeiði verður gjørt Eisini taka vit okkum av smærri um- vælingum. Ringið tlf. 23099 og frættid nærri. — svarar eisini eftir arbeiðstíð spurningar Tróndur tosaði í nyndum og samanbar ta illa famu vidarlundina vid føroyska samfelagið. Hann nevndi hugsjónarmenninar, sum á sinni plantadu fyrstu trøini í vidarlundini, tí teir untu komandi ættarliðum hesa gávuna. Fyri teir var tað ein frøi at síggja nakað vaksa og næla, og teir vistu tíbetur ikki, at nakrar fáar ótespi- ligar ódnir fóru at gera enda á at kalla øllum eftir nøkr- um fáum árum. Og tað sama við teimum hugsjónar- monnum, sum við anda- ligum hakum og eyrhakk- arum løgdu lunnar undir eitt samfelag, sum skuldi vera føroyskt. Nógv broytist eftir fimtan árum. Tróndur Djurhuus nevndi, at tá var orðaskifti um at hava húgvu og um at pynt seg framvegis. Nú sær eingin longur nakað skeivt í at lata seg væl í Hugsaðu um eftirkomararnar - Teir vístu eisini, at trøini, teir plantaðu, fóru ikki at vaksa seg liðug, áðrenn teir løgdu frå sær sum samfel- agsligir = urtagarOsmenn. Men teir untu komandi ættarliðnum gleðina - og vónaðu, at tey fóru at lúka Tíðindablaðið (EXI) Væl av fólki var í viðarlundini og hoyrdu rødurnar hjá pisum og gestargðarunum henda fagra men heldur kalda summardag Myndir: Kalmar væl. Tíbetur vistu heldur ikki teir, at herviligar ódnir skuldu týna verkið eftur fáum árum, segði Tróndur Djurhuus Hann nevndi, hvussu alt er gingið aftur á bakka í landinum, og vit hava fin- gið stórt arbeiðsloysi, fam iljur sita kaldar, og nógv missa húsini. Fólk rýma sum flóttafólk. - Í Havn og í summum stórri plássum kring landið grør í løtuni fram eitt serligt samfelag uttan fyri okkara samfelag. Hetta eru ung- dómar, sum ongan møgu- leika hava innan fyri skip- anina, og sum tí reika um og hevna seg inn á hana. Her lårir ein stórur vandi, ti royndir aðrastaðni vísa, at hesi fólk hava trupult við nakrantíð at vaksa inn aftur í eitt felags samfelag Tíðin skir um medvitið Tað hjålpu líuð at åvara fyri fimtan árum síðan ímóu oyðsli. Lættari er í dag at tosa um skilið, men trupult er at finna nakað, sum ber framefur og sum kann eggja eitt sindur. Men henda tíðin bøtir helst um veruleika- kenslu okkara, og likindini ul at gera okkum til meira medvitandi samfelagsborg arar skuldu helst eisini verið frægari, helt Tróndur Djur- huus Summar av teimum alternativu loysnunum, vit hava brúk fyn, liggja á tykkum, sum í dag eru pis- ur. Og efur at hava notið væl av føroyska skúlaverk- inum í eini 13 ár, skulu út bara vága tykkum at skulka tykkum undan, segði hann, og minu pisurnar á, at tey verða hevuðspersónarmnir í komandi tíðum Hugsið sjålvstødugt Skúlin eigur at læra unga fólkið at hugsa sjålvstød ugt. Minnist til, at út eru pisur. Pisur koma ikki und- an tómum dunnum - tær verpaegg við dunnuungum Pisurnar koma undan vill- inifugli, og eru ungar hjá summum sjófuglum í bratta berginum og í briminum. Og tað verður undir tílíkum umstødum, ut nú sleppa at brúka veingimnar. - Fleiri tykkara leita helst burtur í onnur lond, nú út fara at royna flogið. Kanska enn flein, enn gamalt var Og nógv tykkara berjast helst við ein spurning fram um aðrar: Vendi eg nakran- tíð heimaftur? Verður nak- að at venda heimaftur til? Vegna okkum øll, sum enn búleikast her, fari eg at heita átykkum um at snara spurn- inginum á og spyrja: Hvussu kann eg sum fræg- ast brúka tíð mína handan hav soleiðis, ateg kann vera við ul at skapa tey gróðr- arlíkindi, sum skulu fáa nýggju vidarlundina at triv- ast og mennast í hesum ann- ars so tæfátæka landi, segði Tróndur, sum uggaði við, at bygnaðarneyndin væntar grundarlag fara at vera um eini fimm ár fyri í smáum at byggja Føroyar uppaftur. Tá skuldu nøkur teirra, sum nú eru pisur, verið ul reiðar at vent heimaftur Tróndur ávaraði tey, sum ætla sær út at arbeiða nú, ímóu at binda seg ov fast figgjarliga og ikki gera sama mistakið, sum ættarliðið undan teimum. - Farið fyrst ein túr út í heim, hava út møguleikan ul tess. Roynið flogið. Ar- beiðið okkurt fyrifallandi har. Tað hevur ikki so stóran skund at binda seg her. Tær royndirnar, tit gera á tílíkum tírum, kunnu vit eisini saktans brúka her, sum frá- líður. BR FE Ore KO