hósdagur 1. juli 1993síða 4

Síða 4 Nr. 122 — 1. JULI 1993 Tað eitur verkbann, tá ar- beiðsgevarnir siga Sátt- målan upp, sáttmálaloyst verður, og ein starusbólk- ur sum t.d. hjålparlækn- arnir ikki kunnu arbeiða Í sambandi við sáttmálaloysið hjá heimahjálparun um og hjálparlæknunum eru orðini verkfall, ar beiðssteðgur og verkbann brúkt hvørt um annað Verkfall er einki nú. Verkfall er, tå løntakararnir niðurleggja arbeiðið í stríðnum fyri betri arbeiðs korum, hægri løn e.a, men tað hava hvorki heima hjálparar ella hjálparlæknar gjørt. Tey sleppa ikki til arbeiðis, tí tey eru rakt av verkbanni. Verkbann er, tá arbeiðsgevarin, her landsstýrið, hevur sagt sáttmál- an upp og harvið hevur ábyrgdina av, at ikki verður arbeitt, ú eingin sáttmáli er. Tá eingin sáttmáli er kunnu arbeiðtakararnir (læknamir) bara fara og søkja arbeiði aðrastaðni. Teimum nýtist ikki at siga upp. Annars er uppsagn- artíðin hjá hjálparlæknunum ein mánaður. Undir hesum vidurskiftum hava hjålparlæknarnir ikki ábyrgdina av lívi og heilsu hjá sjúklingunum Abyrgdina av sjúklingum hava yvirlæknarnir og myndugleikar. Hjålparlæknamir hava ikki aðra ábyrgd enn hana, sum læknalyfuð og læknalógin áleggja teimum. T. v. s., at um okkurt serligt hendir, har teir eru staddir, og tørvur ti verður á læknum, skulu teir bjóða sær til at hjálpa Men nú verkbann er, sleppa teir ikki ul arbeiðis, hvussu nógv teir enn hugsa um sjúklingarnar og teirra heilsu. randi Hjálparlæknarnir hótta ikki vid at fara. Teir gera bara vart vid, at eftir stuttari tid noyðast teir at fara, tí tei útbúgving síni og kunnu ikki loyva sær at sita hendur í lumma 7 Hjálparlæknarnir: Tíðindablaðið ES), Novðast at fara - Fáast arbeiðsviðurskiftini hjá hjálparlæknunum ikki í ættlag beinanvegin, so noyðast vit av landinum. Torført verður at fáa nóg mikið av læknum aftur til Lands- sjúkrahúsið, siga hjálparlæknarnir Sáumálaloysið hjá hjálpar læknunum er eitt stórri mál enn spurningurin um lønina, sum landsstýrið ætlar at lækka. Tað snýr seg nógv meira um, hverja læknamanning Landssjúkrahúsið fer at hava í framtíðin: - Hetta hevur als einki åt gera við, um vit halda tað vera rimiligt ella ikki at fara niður í løn. Vit vita bara, at fáa læknarnir ikk: sáttmála beinanvegin, og lønin verð ur verð enn í Danmark, so fáa sjúkrahúsini i Fóroyum ongar hjálparlæknar í fram tíðini. Vandi er stutt sagt fyri, at alt sjúkrahúsverkið smokkar saman, siga hjálp arlæknamir. - Fólk mugu ikki halda, at vit stríðast fyri okkara løn Vit hótta ikki við nøkrum Vit mugu tó gera greitt, at kemur ikki rættlag á, so fara vit øll av landinum, har vit altíð kunnu fáa arbeiði. Vit kunnu ikki gera annað, siga hjálparlæknarnir Í danska ríkinum eru tað bara sjúkrahúsini í teimum størru býunum við utbugv- ingarstovnum, sum hava lætt við at fáa hjálparlækn nog serliga + Myndir: Kalmar Triggir av hjålparlæknunum, sum allir eru ul reiðar at fara. Jesper Schou er dani Beuina Nattestad Hansen er førovingur ar. Soleidis hevur verið í fleiri ár, tí nú sleppa tærri enn áður at lesa til lækna Føroyska sjúkrahúsverk ið er í somu stæðu sum donsku sjåkrahusim uti um landið: Nóg mikið av hjálp- arlæknum fæst — ikki Landssjúkrahúsið hevur ti ikki havt meira enn ein part av teimum hjálparlæknum, r skulu víðari í sum tørvur er á - Eg havi arbeitt her nú í eitt ár, og sjúkrahúsið hevur ongantíð verið fullmannað hesa tíðina, sigur læknin Jesper Schou. Hjálparlæknarnir fara á sjúkrahús at arbeiða, tá teir eru lidnir at lesa. Teir flestu, sum koma higar, eru før- oyingar, ella læknar, sum hava arbeitt saman við før- oyskum læknum, serliga í Danmark, og á tann háu hava fingið hug at síggja hetta landið. Tað, sum dreg- ur teir higar, er, at arbeiðið er so fjølbroytt. Fá sjúkra- hús hava so nógv ymisk sløg av sjúklingum, og ti sleppa teir at royna seg. Og tað sleppa teir og meira aftrat, tí so nógv er at gera Tvífaldaða arbeiðsviku - Eingin dugir at hugsa sær, hvussu nógv hjálparlækn- arnir hava arbeittt, tí teir hava verið so fáir. Tað hev ur verið heilt vanligt at ar- beiða millum 30 og 50 tímar yvir um vikuna, siga hjálp- arlæknarnir og vita um ein meira ulkomnan lækna, sum var komin til Føroya og hevði hug at vera her, men hann orkaði tað ikki. Hjálparlæknarnir ótoln- ast efur at sleppa aftur til arbeiðis. Teir, sum nýliga eru liðnir at lesa, eru fram- vegis í útbúgving, og teir kunnu ikki loyva sær at ganga fyri einki ov leingi. Teir skulu víðari alla tíð- »g Karol Liharevs chi ur Svøriki - Tað tænir okkum ikki, tå vit skulu søk ja aðrastaðni a! siga, at vit hava Føroyum, men at vil vóru rakt av verkbanni ein part av tíðina, tí harvið hava vit ikki lært og fingið tær royndirnar, vit eiga at hava siga hjálparlæknarnir Hevur verið ringt hjá Landssjúkrahúsinum at fáa nóg mikið av hjálparlækn um, so verður uppaftur verr nú, fyri ikki at siga Ogjør ligt, um landsstýrið ger álv ara av at lækka lønimar hjá hjålparlæknunum. Eingi vil ul Føroya at arbeiða, tå arbeidsumstødurnar eru sí ringar, og lønin haraftrat verri enn aðrastaðni, siga hjálparlæknarnir. Mugu fara Sjålvir umhugsa ten flestu at fara av landinum, tf eir tíma og kunnu ikki ganga her og bíða, sjálvt um teir fegnir vildu fingið við- urskifuni í rættlag her bæði fyri sína egnu skyld og fyri Landssjúkrahúsið, sum annars verður í vanda fyri at syndrast. Arbeiddi hålva viku Ein av hjålparlæknum hev- ur longu avgjørt at fara. Tað er sviin Karol Lihareevschi. Hann er sintur inn å Føroyar og føroyska sjúkrahúsverk- 10. Karol fann uppå at søkja verið >>