Sosialurinarkiv
Sosialurin 1993-07-16, síða 14
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 16. juli 1993síða 14

‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Tíðindablaðið | Sosk ur » = Ein frødlig konsert Månakvøldid 5 Nóatón konsert í Fugla fjarðar kirkju. Við í hópin um vóru urguleikann Heri Eysturlíð og tónasmiðurin Sunnleif Rasmussen. Kórið var stjórnað av Johannes Rahe, úr Týsklandi, og er kantor í Osnabriick dóm- juli hevði kirkjuni. Heua var dagin eftur Varmakeldu. Keldan er heitast nátuna millum 3. og 4. juli. Drekk tú av henni og tú ernast. Tú umbroytist gerst spelkin og ur káta lyndi titt y ari heitari keldu g Jot Raw MUSIKAIKU KCKIUMI tylu keraldið ríktliga sást vella fra an u grøna svørinumm moldrivnad Keldan tutlaði síu inna tónlistarlhga og trodnd kirkjunt opnaði lúkur sina og eygað festi seg við la ævigu dyrdina Kórið stóð sum høgt úr steinstólpum - sum Rem brandt myndir. Menninir í morreydum twoyggjum og kvinnurnar í sjalli. Liturgiin var í plagginum. Rem- brandt helt seg eiga kórið men ikk: so sørt átu Au guste Renoir í teimum sótu kvinnuandlitunum, men eg haldi, at Edv. Munch átti onkran mannin í hesi mor reyðu huldutroyggjum Stwølparnir førkadu seg ikki ein tumma. Teir stóðu har So elskulig Birgit var - við sinum Renoir smili bar fram og greiddi frå ti, ið sungið var Ljósog myrkur — cukk ur í besta sul men eisini dialckukkur. Tað myrka fossalyndið, sum var tá ið Jerusalem varð lagdur í oyði, tær djúpu akkordirnar við spenningi í — í hesum oydandi »tranadansi« førdu teg aftur næstan ul »By- zanuskan« tónleik, men tú vart í Fuglafjarðar kirkju, hóast teir djúpu tónamir frå bassunum góvu tær hóming av djúpum orgulpipum, arðhildiið at kórið vassaði í Í ut, 1 Panda I ki) h| fk ; n ! t h 5 i i Í i 3 { kl k i k é i Q ik kord i » i unul I } ki } við teu láu tónarna på 1 » ' nartladi tað av teimum skuldi ul. Fitt Hud hiturgiskt kór vid avbera góðum rødd um, nú er væl betur samansungið, enn tað var í vår. Spell, at ikki fleir fáa høvi at uppliva Rahe, men tá ið kórið skal ferðast í vestur, crtortørt åt sum cyslurog gera hópin stórri bæði av prakuskum og økonomisk um grundum Deiligt var at hoyra lagið hjá Sunnleiti Søljurnar og nátun. Eitt filt, spelkid lag Flótandi og saðsamt Eitt lag, sum ungum følkum dámar sera væl at syngja Tekstur og lag fylgjast. Sig mær hví er foklin føgur Kársten Hoydal átu báðar hesar yrkingamar. Her ganga tveir listarmenn hond í hond. Renoumyndimar komu (fram aftur. Im- pressionisuskir litur, ið end- aðu í turkis. Lat lívið fara latkelduna renna og vella út á víðar vangir, lat sangin ljóma og lat røddimar tulka tað, sum býr innast inni i menniskjasálin bæði í oyð Í løtum i ng og hósum lalckukki - í eukki og vgkju, Á k i >nø | AT“ Pr í r i i í i ii ú i » : ; KØKU. Li if vr jan Hann livir í andans mi Her hevur verið cut vikarur við Fugla Har lærði mannin at kenna. Eitt í fólk við ríkum gávum sum fáur. Tokka hevur hann ul Gamla nóta — Kingo, og er hetta so kelduvað bæði í , ar sum fjarar skúla el:ð fagurt eygum hans og Onnur kunnu trøa seg yvir at vil eiga eitt so dugnaligt fólk, ið kann geva hesum løgum annan ham, ikki beinleiðis broyta sálina í hesum legum, men sum Hen gjørdi, beim áðrenn hann setu seg við urguna Leggja la morreydu WUOYggjuna Og Vera I sSnøgg- an skjurtu... og var tað eim sønn fréi at hoyra og síggja UM proyisabónimar yvir Kingolsgini. Impression isuskir tankar flugu úr hes- um legum. Renoir hevði wknað mannin og vit høvdu kent ljóðið úr strokum hans Hann dansaði við pípunum, sum Karsten Hoydal dans aði við sínum orðum, Johs Rahe vid kónnum. Ljóð og lítur fóru sum kelduvað út í rúmið. = Eygnahvarmamur flyrradu. Sólskinsstrálumar si r 5 vi va rn s » na Hk) 1 ak IT Í 1078 oo } i tid Få ». rl upp a av jul hår. Frascnngar frá vlgdust í sátt við Í r orgit og sångi Í Elsa Susanna og semju sin fjúpu lyrisku rød tlegð sín dám á Kingo: Mana var Hen varði borg na saman við Elsu Susonnu moyggin » hamurin var eins góður sum frá byrjun av Kor urgu pæl í ? sonstår komu upp ur keldumi hert og tjálg og bóru okkum eina hturgi, sum vit ikki høvdu upplivad áður. Spell, at ikki kond og orglið høvdu ei stykki í felag. Ein frødlig konserun. Rembrandi og Reno høvdu fingið nógvar inspirationir hesa løtu Frits Johannesen