mikudagur 28. juli 1993síða 2

| | FRÆLSI — JAVNAÐUR — BRØDRALAG Fyritaksstjóri Krisjan Dahí Ljósmyndari Kalmar Lindenskov Blabloix. Randi Jacobsen - Dagny Joensen - Térfinn Smith - Hilmar Jan Hansen - ; Jústínus Eidesgaard Utgevar: P/1 Søsiaturin Uppseting PA Seslalurin Prent: PT Pressan 1981 « Bústaður. Argjavegi 26 Tøleton: 11820 66. ÅRGANGUR Postadr Postsmoya 78 110Térshavn Taletax 14720 Argjum Góða ólavsóku Í dag og í morgin verður tjóðardagur føroyinga, Olavsøkan hildin í høvuds staðnum. Ikki hava veðurgudarnir verið blíðir við okkum, nú teir hava lovað bæði regn og kavaæling. Vit eru so von at harta veðurmenninar, tá teir lova gott veður, og tað ikki heldur. Nú teir hava lovað ningt Glavsøkuvedur og hvør vert, kanska tað ikki heldur. Gævið so varð Tf er tað nakað, sum føroyingurin hevur uppiborið í hesum sváru tíð, so er tað gott veður. Sól og summar hevði uttan iva kunnað havt sera positivt árin á fólk flest, sum kenna svidan av kreppuni. EINS og undanfarin ár er hópurin av ultøkum at fara ul á Glavsøku. Har er nakad fyri øll. Eisini Sosialurin fer at fylgja vid teim ymsu tiltøkunum å Olavsøku og fara vit so at umrøda nøkur av teimum í blaðnum leygardagin. Har verður mangt at tríva í eitt nú konsertir av ymsum slag, kappróðurin, fótbóltur, framsyningar, guðstænasta og ikki minst ólavsskurgða løgmans. | HETTA er fyrstu ferð í føroyskari pol- itiskari søgu, at ein kvinnuligur løg- maður heldur 6lavsøkurøduna. Sosial- urin hevur í dag samrødu við løgmann um nakrar av teimum spurningum, sum Sverre Midjord, tingmaður: Ov nógv tosað - OV litið gjørt -Tað verður tosað ov nógv, men virkað ov lítið. Tað gongur framvegis bara niður á bakka. Ov lítið sjónligt er í teimum tiltókum, sum landsstýrið sigist at gera. Tað má eisini vera bankunum greitt, at tey, sum hava flutt peningin av landinum, fara ikki at flyta teir heimaftur, fyrr enn broytingar verða gjørdar, sum skapa trygg og livilig kor aftur her á landi skrivar Sverre Midjord, tingmaður m.a. í greinini. seinasta legtingsval legði hart út og segði, at vit vildu fáa samfelagshjólini aftur í gongd. Samfelagið nakað skuldi gerast. Vit Tað er eingin loyna, at Javnaðarflokkurin til gongd var jú steðgað upp. og enn ikki komið í eygsjón Tað hevur tíverri heldur gingið hinvegin Vit standa enn í sama stað, vit eru ikki komnir í Tað setur einki í gongd vid at hækka av gjøld og skatt Ov nógv tosað Eg meti, at tað verður tos- að ov nógv, men virkað ov lítið. Tað gongur framveg- is bara niður á bakka. On lítið sjónligt er í teimum tiltøkum, sum landsstýrið Vit eiga sigist at gera. Tað má leika mest á í samfelagnum, serliga hetta um fólk eru við at missa vónina, um nakað er at liva fyri í hesum Tíðindablaðið Sostalurin roynir so eisini at gera sítt ul fyri at gera ólavsskuna fjølbroytta og áhugaverða Hetta gera vit við teirri afturvendandi framsýningini í Smiðjuni í Lítluvík við tekningunum hjá Ola Petersen. Vónandi fara nógvir Olavsøkugestir at leita sær innar í ta sera hugnaligu Smiðjuna, sum tykist at vera sera vælegnað ul smærri framsýning og ultøk. Tað er henda ólavsskan eisini eitt gott prógv um, ti har verða ikki færri enn trý ymisk ultøk í Smiðjuni á ólavsgku. Umframt tekningarnar hjá Óla Petersen er eisini ein framsýning við fotomyndum frá Sanatorionum í Hoydølum. Haraftrat fara nøkur ung so at sýna fram sjónleik har. So ikki kann sigast annað enn, at Smiðjan er vorðin sannur mentan- armiðdepil á 6lavsøku VIT á blaðnum fara at ynskja øllum eina góða ólavsgku. Blaðið kemur út aftur leygardagin við nógvum og góðum tilfari Lýsingar til leygardagsblaðið skulu vera okkum í hendi í seinasta lagi fríggjadagin á vunnu valið og fóru í sam við Fólkaflokkin, og sjálvandi settu vit út í kortið, eftir teimum val lyftum, sum vit hevdu givið. Men skjótt kom fram, at hetta var ikki so einfalt sum ein skuldi hild- ið. Veruleikin er tann, at tað, sum stóð fyri fram- man, var ikki tespuligt, og upptekan bleiv eisini har- eftir. Tað blivu tung tek, sum gongu skuldu takast og tey vórðu tikin saman við Fólkaflokkinum, men tó nakað sjónligt til bata er heldur at fara hinvegin, tí tað må vera eitt mark fyri, hvussu nógv vit kunna krevja av okkara borgar- um, teimum, sum enn hava eitt livibreyð at fara til Tað er greitt, um vit ikki gera tað liviligt aftur, og tað er við at seta tiltøk í verk, sum skapa arbeiði, tey sum so koma í arbeiði aftur, vilja so gerast fer fyri at gjalda til tey, ið av ymiskum orsekum einki hava. Um vit ikki gera nakað her og nú, so verður ein galin endi. vera bankunum greitt, at tey, sum hava flutt pen- ingin av landinum, fara ikki at flyta teir heimaftur fyri enn broytingar verða gjerdar, sum skapa trygg og livilig kor aftur her á landi. Tá tað eisini frættist, at tann stuðul, sum tey ar- beiðsleysu fáa og sum í veruleikanum er lítil og eingin, at hann nú skal roknast av tí, sum tey hava vunnið teir seinastu mánaðirnar, so vil tað siga, at tey fáa einki, tí tey flestu, sum eru undir skip- kreppurakta samfelag oa. middegi. Góða ólavssku | anini hava ongar pengar vunnið, og so vil tað aftur siga, at tey einki fáa. Var tað ætlanin við hesi skipan. Eg meti, at tíðin er komin hartil, at samfel- agið veruliga endurskoðar skipanina, og letur til hana ta upphædd, sum er neyðug, fyri at tey sum eru undir henni, ikki skula kenna seg svikin. Kann tað ikki latast til skipan- ina, so má og skal samfel- agið seta hjólini í gongd, so at arbeiðið aftur verður til so nógvar hendur sum gjørligt. Samarbeiði Nú frættist at fakfelags- rerslan hevur havt fundir um eina umskipan av ar- beiðsloysistryggingini Tað er at vóna, at her verður lagt upp til eitt positivt samarbeiði, har allir partar verða hoyrdir og uttan skuldsetingar fyri hver ið hevur ábyrgd- ina av tí, sum farið er fram. Tað má heldur vera soleiðis, at hugsað verður um tann, sum er taparin, og her eiga allir partar at leggja sítt til Skipanin bleiv framd í skundi og tí hevur hon eis ini, sum er komið fram, brek, ið mugu rættast. Tað vóru arbeiðsmarknað- arpartarnir, sum legdu steði til hesa skipan, og tá varð fert fram, at hert teir skuldu umsita hana. Løg- tingið skuldi ikki blanda seg uppí. Hetta at fyriskipa eina arbeiðsloysistrygging og sjálvi standa fyri henni, hava ábyrgd, er í sjálvum sær ein góður tanki, men umsteðurnar eru broytt ar, og skula nú broytingar mugu tær blíva vittfevnandi og til frama gerast. fyri tey, sum undir hesa skipan koma Tað má eisini vera so leiðis, at áðrenn farið verð- ur til verka, má tann uppá forhond tikna mótsteða verða legd niður og ar- beitt má verða fram ímóti eini tryggari skipan fyri oll tey sum skulu lata til og ikki minni tann og tey, sum koma at gera brúk av skipanini Stavnhaldið er arbeiði Men stavnhaldið má og skal verða at skipa soleið- is fyri, at arbeiði verður til flest meguligar hendur, bæði á sjógvi og landi Tað gagnar samfelagnum best, og tað verður somu leiðis stuðul til tey, sum eru tilknýtt arbeiðsloysis- skipanini Vit hava á legtingi við stórum meiriluga strokið skuld hjá ymiskum almen- num stovnum. Tað má væl eisini verða ein stórur meiriluti á legtingi fyri at gera tað liviligt aftur og fremja tiltek, sum bera á tað borðið. Arbeiðsloysistrygging skal verða ein stuðul, men stavnhaldið skal vera ar- beiðsskapandi tiltøk og arbeiði til allar hendur bæði á sjógvi og landi. Tað er og verður stavn- haldið. Sverre Midjord á €