hósdagur 5. august 1993síða 3

Tíðindablaðið á. et i En Ku i “ q i 255 f p klokk k and: arbeið : i á . að r i i ki | á ýr i : ki y ; re ki? É á #5 k J Okk ir 20 : | ; i valt k ha . i RT i I Mina Maiken Sundskarð við libanesiska markið: ad fekk = U vil kendu kibbutzina, folk rygg, skuldu vit fivlast ul eitt stað longur suður, har — Vit hoyrdu rakettbrestirnar alla tíðina og ein bygd, Kyrat She- Hs mi mona, sum liggur bert 10 minuttir frå okkum varð rakt fleiri ferðir vóru vi ikki sinnaði til, fyrgelskir hermenn Áum 2 p . : sigur Maiken Sundskarð innvetr Suðurlihannn Á og har doyðu fólk. Fyrstu dagarnar vóru vit bangin, men so vandu Táiðmyndugleikamurí — Suðurlíbanon. Nú er våpnahvild og á økin vit okkum við at liva i einum kriggsherjadum øki, sigur Maiken, kibbutini hildu at skoum — i har i 08 GØR . . . . . . . …m . , . voru ov næ vid: luftlúð hhur hildur or hørt sum arbeiðir í kibbutzini Kfar Giladi fáar kilometrar frå libanska "= kibbutz háldu úl er hetta markinum se Tað tók ikki langa tíð hjá teimum seks føroyingun- um, sum arbeida i israel- sku kibbutzini, Kfar Gila- di, at venja seg vid, at kriggj knappliga brast å. Tá teir sóu hvussu róliga uppringina og fór síðan at greiða frá hvussu seinastu skakandi dagarnir høvdu gingist hjá føroyingunum í Kfar Giladi Ofridurin byrjaði so smátt við spjæddum álop sum liggur bert 10 minuttir í bili frá okkum var rakt fleiri ferðir og har doyðu eisini fólk, sigur Maiken Sund skarð Teir fyrstu tveir dagar r Få t 1 nir voru vit Óttafull, men so ísraelar tóku tað, so siss- = umogvitvórðukunnaðium hvarv óttin. Vit hovrdu adust førovingarnirog h6- hvatfórathenda Vit gjørd latíðina bumbubrestimar ast teimum stóð í boði at verða flutt til eina aðra kibbutz í einum friðalig- arigki,so tóku tey ikki av. Tíðindablaðið Sosialurin ringdi ul kibbutzina Kfar Giladi fyrrapartin i gjår, av skrivstovuni varð sagt, at teir skuldu fara at leita eftir onkrum føroyingi og vit skuldu ringja aftur klokkan fýra. Vit so gjørdu og klokkan fýra tók Maiken Sundskarð telefonina. Hon var eitt sindur bilsin yvir ust sjálvsagt ræslusligin, tá vil hoyrdu hetta, sigur Maiken Sundskarð. Har sum libanesar skutu liggur tætt við markið og tætt við okkara kibbutz og ísraelsmenn skutu eisini beint uttanfyri kibbutzina, so vit hoyrdu allatíðina tá raketurnar sprongdust. Tað gingu neyvan meira enn fimm minuttir millum hvønn brestin. Hetta var rættuliga óhugnaligt Bygdin Kyrat Shemona, og em h igsaði næstan, at hetta var nakað ið átti at vera. Vit vóru alla tidina kunnaði um hvat hendi og vit fingu at vita um trygdar- skipanina har vit búðu. Vit høvdu eisini verið somikið leingi, at vit kendu kibbut- zina og fólkið har búði og tað sissaði okkum. Ísraelar greiddu okkum frá, at hetta var ringasu ófriðurin í øki- num seinastu tíggju árini, sigur hon. -Ringast var um náttina,