týsdagur 24. august 1993síða 2

66. ÁRGANGUR Postadr Postsmoga 78 110Térshavn Tøletax 14720 | FRÆLSI- JAVNADUR - BRØDRALAG Badloix Randi Jacobsen - Dagny Joensen - Térfinn Sm'h - Bustadur Argjavegi 26 Argjum Teisíon 11820 Uigevar: P/1 $eslalurin Uppsetng PAT Seslalurin Fyitskselri Ark Da Prort PA Pressan 1981 | Ábyrgdarblaðstjóri. Jan Múller | Ljósmyndari Kalmar Lindenskov Í Hilmar Jan Hansen - Jústinus Eidesgaard 2 Lítið >genialt< alternativ SAMBANDSFORMAÐURIN leggur í seinastu Dimmu upp til nýval. HETTA er tað, fólk vilja, sigur hann, umframt at hetta eisini mátti verið tað einasta rætta hjá ollum flokkum, uttan samband- inum, nú teir allir so dyggiliga hava spælt fallit og forkomið føroyska frælsinum. LOGIÐ skuldi tað verið, um ikki sambandið, sum jú blakaði frá sær í landsins stýri og alt síðan hevur fráskrivað sær alla á- byrgd fyri landsins standi, ikki skuldi komið toluliga burtur úr einum løgtingsvali. Kanska eis- ini fólkaflokkurin, sum við sín- um sambandsliknandi politikki, eisini grýtti frá sær — við víða- gitnu >deponeraðu uppsogn- ini«, sum sjálvsagt ikki kundi liv- ast við — tá mest leikaði á. AT »hin« føroyski stjórnar- møguleikin bara skal vera at finna millum hesar flokkar — og bert hjá sambandinum, sum ( Lesarabrgv. Se Blaðstjóri Dimmalættingar átti sambandsformaðurin vil vera vid, fær hann tó ilt við at fáa Feroya fólk at trúgva. AT føroyingar í løtuni eru > móð- ari« enn kanska nakrantid av foroyskum politikki og harvið eisini politikarum — eisini sam- bandspolitikarum — er einki at ivast i. Sostatt heldur ikki, at val- luttøkan avgjørt hevði verið minni enn vant. Í sjálvum sær er hetta ikki besta grundarlag fyri vali fyri nakran flokk og avgjørt ikki fyri sam- felagið, sum við einum vali skal fáa sannastu meguligu at- kvoðumyndina fyri besta skili at koma politiskt víðari. SAMBANDIÐ kastar ikki bara javnaðarflokkinum, men Før- oya fólki fyri, at heili tiggju javn- aðarfólk komu á ting seinast. Men góða sambandið, hetta var fólksins vilji — og eisini tit kundu verið við í einum eftir tykkara tykki betri landsstýris- samstarvi, um bert tit tordu ella vildu. Men at sambandið visti, hvussu stødan var, kann ikki takast frá teimum og tí var held- ur eingin hugur aftur at taka við ábyrgd. at verið betri farin LIKA so fávitskut sum tað er at halda, at foroyski veljarin hevur gloymt hetta bragd samband- sins, er tað at halda, at veljarin veruliga fer at geva ollum oðr- um flokkum enn sambandinum skuldina fyri ta stoðu, samfe- lagið nú er í — ta stoðu sam- bandið, sum einasti flokkur, ikki vil kenna sær ábyrgð av. VIÐ hesum frískliga í minni átti eitt møguligt valurslit at verið eins ivasamt fyri sambandið sum fyri aðrar flokkar, tí vit ivast onga løtu i, at Skilagóðu sam- bandsveljararnir eins og aðrir fyrst og fremst velja fyri at fáa politiska ávirkan og harvið á- byrgd. SEINAST fingu teir hvorki, og ábyrgdina av tí undanfarna — eisini tí toluliga, teir vóru við til, eitt nú saman við javnaðar- flokkinum í síni tíð, skulu teir sambært verandi sambands- leiðslu eisini fráskriva Sær. TÁ so er ber til at halda, at ynski um val minni stendst av áhuga fyri ábyrgd, men heldur av út- litinum til einhvønn løtuvinning, so lítil hann annars kann vera. Í so máta er tað helst í lagi við vali, men bert í so máta, tí sum er hava vit hvorki stundir ella ráðini til eitt val, tí líkamikið úr- slitið er samfelagsorkan og po- litisku møguleikar okkara at broyta lítið hugaligu gongdina so mikið avmarkaðir í eina rúma tíð, attað neyvan verða vallyfti — so vælmeint tey annars eru, sambandsk ella onnur — sum í verki fara at skunda munandi undir nakra føroyska endur- reisn. TAÐ, vit kundu »ugga« vón- sviknu sambands- og aðrar veljarar við, var fyrst og fremst betri politiskur viljj millum okk- ara valdu til at samstarva um dagsins vandamál og um setn- ingin fyri einum betri Foroyum, tá tað ringasta einaferð er av- hasað. VÓNINA um eina framtíð hava vit hóast alt enn — helst eina í skilagóðum samstarvi við aðrar flokkar um landsins og fólksins besta — sjálvsagt eisini einum sambandsflokki, fúsum til á- byrgd. Arbeiði Alt arbeiði so sum havaarbeiði, út- grevstur, planering o.a. verður gjørt. Tlf. 14384 Tað munnu vera fleiri enn eg, sum løgdu til merkis lesara brævid i Dimmalætting sein asta leygardag vid yvirskriftini »Til religiøsar fanatikarar« undir dulnevni EJD Fyri mongum árum síðani tók ein eldri skilamaður so leiðis til, at »Dimmalætting hevur altid dugad at verid å gangandi uppå ein hampuligan måta«. Seinastu tíðina hava tvey foreldur ukid til máls ímóti frálærutilfari, sum tey høvdu gjøgnumgingið, og tey ikki hildu hóska skulabørnum Stór mannfjøld í landi okk ara tekur undir við hesum hjúnum, men føroyingurin er vanliga ugandi, tá hann átti at talað. Frisinni í morali, eftirgev andi barnauppaling, og at »loyvi er ul alt, hevur avgjørt ikki verið landi okkara til nakran bata — tverturímóti At hetta er vorðið ein liður í okkara mentan, synir eis greitt, hvussudyggiligaokkara mentan er avlagað »Agangandi« framferð Dimmalættingar fór í hesum føri út um alla »hampulig heit<. — At blaðstjórin letur eitt tílíkt lesarabræv sleppa i- gjøgnum uttan brævskrivarans fulla navn, er blaðstjóranum til lítlan sóma. Jógvan við keldu Um at sigla vandasigling Nú fóru aftur SSO milliónir úr landskassanum til bankarnar Um tad verdur bruk fyri meira, so hava vit hoyrt, at tad verda funnir útvegir fyri ti eisini. Al menna skuldin økist vid risa ferð! Eini 100 fólk verða uppsegd í bankunum, nú teir leggja saman, Fiskasølan setir sína arbeiðsmegi niður móti helm- inginum, Postverkið tíggjutals fólkum upp. Aðrar fyritskur royna at fóta sær við at siga fólki upp. Arbeiðsloys ið ekist við risaferð! sigur Nú sig, hvat ger tinglå?« varð eina ferð spurt Tað tykist ikki at hava nakað vid løgtingid at gera, um al menna skuldin økist so skjótt, at vit vita ikki reiðiliga, um tað nú vóru nakrar hundrað mil! ónir, sum komu afturat hesa ferð, ella um tað var ein milli ard ella so. Um arbeiðsloysið økist við nøkrum hundrað (ella kanska tað var túsund?). Ja, hugsa vit, tað er so nógv, at vit fylgja ikki reiðiliga við longur. Nei, men tað ger legungið heldur ikki!!! Hvussu gera sjómenn? Eg havi verið til skips nøkur og tjúgu ár. Tað er nóg leingi til at vita, hvussu sjómeni! ið teir koma út fyri nøkrum ålv arsligum ella vandamiklum Teir seta seg ikki niður at bíða til vanlukkan er av, og fara so at kanna, hvussu stór hon var, ella hver hevdi skyldina. Nei, tað, sum eg havi sæð, er, at tad verður rópt á tann, sum einki ger, tó at gera nakað, ti um einki verður gjørt, so hendir vanlukkan. Mín roynd er eis ini, at tað enntá er betri at gera okkurt heldur enn einki at gera, og i einari torførari støðu kann tað verda óbótaligt at bíða eftur, hvussu ein kann loysa trupul leikarnar á allarbesta hátt, í staðin fyri atgeranakað nú, tí tá ið tú hevur funnið út av, hvussu best er at loysa trupulleikan, er skaðin helst longu hendir Mín roynd frá skipi er eisini, attaðernóg mikið at kalla á ein mann við vanligari redd. Hann ger arbeiðið eins væl, um tað ikki verður rópt á hann. Eru g, so verður rópt ari. Stendur ein sjógvur til Ma inn yvir skipið, og onkur stendur fyri, sum ikki veit av, verður rópt so hart, ein orkar Hvussu ger legtingið? Hví verður einki gjørt í løg- tinginum, nú brotið hålvir inn yvir skipið, og kann hava nógvar við sær? Eru ov fáir sjómenn i tinginum? Lands stýrið sigur, at stødan er ålv arslig, men tey vóna tað besta Hevur eingin av landsstýris manningini roynt, hvat tað vils iga at gera eitt skip sjóklárt til vandasigling ella nakað, sum líkist ti ul tess, at um ikki alt kann bjargast innanborða, so tó sum mest av tí? Vandaslgling av ringasta slag Ég eri ikki vanur at rópa hart, hverki um borð á skipi ella í legunginum, heldur ikki ógv isliga skriving í bløðunum Tað eru fáir mánaðir ímill um, hverja ferð almenna skuldin økist við einari milli ard afturat. Tað eru fáir mán aðir ímillum, at arbeiðsloysið økist við túsund afturat. Kann hetta ikki metast við vanda- sigling av ringasta slag! Tí rópi eg Olaf Olsen