leygardagur 4. september 1993síða 10

Síða 10 Nr. 167 — 4. SEPTEMBER 1993 Norróna av Havnini í gjár Síðsti túr Je Norrøna av Havnini å síðsta túri i ár Mynd:Kalmar Tíðindablaðið CH Í gjáramorgunin fór Norr øna av sínum síðsta tun í ár Smyril Line hevur ikki gjørt rætuliga upp hvussu mong hava ferðast við Norrønu í summar, men Heri Niclasen, sølustjøri sigur, at tað er ikki stórur munur á ferðafólkatalinum í ár sammett við seinasta summar og at tað eru tey á Smyril Line nøgd vid Norrøna verður annars aftur at síggja í Føroyum næsta summar á sínum 11 ári, men tað verður eina viku seinn enn vanligt Fyrsti túrunn hjá Norrønu er nakað slakur, so reiðaríið hevur gjørt av at byrja eina viku seinn. Fyrsu túrur hjá Norrønu næsta summar verður ti 4. juni tor pc KRUPS. | HÚSARHALDSTÓL Hårturkarar El - Koksvekt Hondblendari a dristari Kaffimaskina | El-knivur 388.- EMI | Breydmaskina 598,- Hvirla 1 198,- | Dustsúgvari 1300 1798," | 2898. - Mikrobylgjuovrur sui 4 Fax BERGMENN dansitónleikur ið dugir tel. 1- 3961 Sethúsalán sanerast Eg ivist onga løtu í, at samband er millum økingina av tvingsil- sólum og fráflytingina sítt, tryggleikan, ring av lánibyrðuni hjá fyrst og fremst teimum, úr Føroyum. Tá fólk missa heim karmin um familjuna, tá er ikki ringt at taka avgerina at flyta av landinum. Ti má farast undir eina sane- sum bygdu seinnu helvt av 80 árunum skrivar Eyðólv Dimon Við fyribilsloysnini av utt anlandsskuld okkara, hevur landstýrið fingið tað skoð- bráið, ið krevst fyri at leggja ema ætlan um, hvussu komast skal úr kreppuni Men tíverri er enn alt ov lí- ud komið frá Landsstyri- num, sum kann geva fólki trúnna á, at vit eru á rættari kós. Partar av kreppuni hev- ur Landstýrið ikki vald á Ld. ráðveruuilfeinginum og fallandi fiskaprísum, men tað tykist, sum landstýrið brúkar alla sína orku at um- sita trupulleikarnar, heldur enn at royna at loysa teir.. Óvissan ger, at alt fleiri pakka kontainaran og flyta av landinum. Hendan frá- flytingin er ålvarsligasti tru- pulleikin hjá føroyska sam- felagnum í løtuni, og her kann nakað gerast, um poli- tiskur vilji er ul tess. Tiltøk mugu setast i verk nú. Egivist onga løtu í, at sam- bander millum fráflytin- ginaog økinginaav sethús- um, ið verða seld á tvang. Tá fólk missa heim sítt tyggleikan og karmin um familjuna , er ikki torført at taka avgerdina at flyta av landinum, ti skalt tú byrja av nýggjum við so vánalig- um framtíðarútlitum, sum okkara, krevst meir enn áræði. Tað er tí umráðandi, at tiltøk verða sett í verk alt fyrr eitt at bjarga = sethús- unum, sum í dag als = ikki hava tað virðið eigarararnir knógva undir at gjalda. Flytingin, ein trupul- leiki, sum má loysast Tung tek skulu takast kom- andi árini og flestu okkara orkaikki at bera tyngri byrðar.Tá landsmenn so flyta av landinum , verða vit færri at bera byrdamar og so tyngjast tær ulsvarandi. Sum fleiri hava víst á, so er tað meiningsleyst at bjarga bankunum, um vit ikki loy- sa trupulleikarnar í samfel- agnum. Privaía = húsarhaldið ovast á breddan Figgjarstødan hjá privata húsarhaldinum er nógv versnað og átt at staðið ovast á skránni hjá poliukk- arum. Fleiri eru komin í tað stóðu, at roknistykki als ik- ki hongur saman. Hava hesi vilja at koma úr fíggjarligu kreppustøduni, eiga tey at fáa hjálp Upphitaður búskapur og okursrenta gjerdu Flestu húsini, sum vórðu bygd í góðu 80 árunum, gjørdust alt ov dýr. Ikki ti at tey, ið bygdu, settu ov stór krøv, men oftast av vidur- skiftum, tey onga åvirkan høvdu á. Upphitaði búskap- urin og okursrentan á bygg- ilánunum gjørdu sítt ul, at sethúsaeigararnir í dag eru so hart kroystir. Bara byggi- renturnar dýrkaðu flestu hú- sini í minsta lagi 10%. Privat skuld sanerast um landskassin skal bjargast. Vinnulívið og bankarnir flyta nú úrslitið av skeivu vinnulívs øgunum yvir á skattgjaldaran. Men skal skattgjaldarin átaka sær út- lendsku låniskyldurnar, er neyðugt alt fyri eitt at fara undir eina sanering av láni- byrduni fyrst og fremst hjá teimum, sum settu føtur undir egið borð í seinnu helvt av 80 árunum Ónormalar tíðir Ótraditionellar foysnir Nógvir hættir ella frymlar eru at sanera eftir. Tíðirnar, vit liva í, eru ónormalar, og ti krevst, at vit royna nýggj- ar ótraditonellar loysnir. Fanst ein møguleiki = hjá fólkið í neyð at fáa eina tvungna sanering gjøgnum skifurættin, høvdu pen- ingastovnarnir helst sjálvir roynt at komið til sattis vid kundamar, og sjálvbodnir sanera skuld har tað er rætta loysnin. Færri íbúgvarar vána- ligari samfelag. Gongdin í dag, nú fólkatal- ið er minkað við yvir 700 íbúgvum í eitt 7 mør skeið, verður ein vanlukka, um Eyðólv Dimon:- Fyrst og fremst vóru tað viður skifti sum tann, ið bygdi onga ávirkan hevði á, sum dýrkaðu húsini frá 80 árunum hon sleppur at halda fram Tá vanlukkan verður sjónsk, er ov seint at gera nakað, og nógv ár fara at ganga, áðrenn vit aftur fáa tað aldursbyud, ið krevst fyri at reka eitt samfelag, sum byggir á felagskapin. Tey, ið ynskja at búgva her, skulu låa møgu- leikan Allir føroyingar eiga sama rættat livaí okkara sam- felagi, og ti kann samfelag- ið ikki svíkja og ráða fólki at flyta av landinum, um tey ikki fáa endarnar at rokka saman. Hetta er ein egois- tísk vegleiðing hjá væl- bjargaðum fyri at sleppa undan at deila teir ágóðar, sum hóast alt eru í føroyska samfelagnum. Málsetning- ur okkara má alla tíðina verða, at vinna á kreppuni, og tá vend kemur í og fiska- tilfeingið er komið fyri seg, verður tørvur á øllum vinnuførum hondum at ar- beiða okkum úr uttanland- askuld okkara. Í samband við áliuð frá bygnaðar- nevndini verður alla tíðina ført fram, at hóast ikki nóg nógvur fiskur er til okkara fiskiflota í dag, mugu vit forða fyri, at skipini fækka, tí tá fiskurin kemur aftur, hava vit brúk fyri øllum ski- punum. Hetta má sjálvsagt eisini verða galdandi, tá tað snýr seg um arbeiðshendur ella hvussu....? Eyðólv Dimon.