leygardagur 18. september 1993síða 16

Tíðindablaðið CL Síða 16. Nr. 177 — 18. SEPTEMBER 1993 Breiðir vegir - hanavegir -Tað er mín inniliga áheitan á teir, sum við valdinum og fænum sita, at teir hava fyrilit í hesum álvarsmáli og steðga fyri fyrst við nýgerð og heldur væla um tann veg, vit hava. Tað verður kostn- aðarminni og væl tryggari skrivar Jóhan Hendrik Poulsen um vegasambandið til og av Gomlurætt í greinini i Jóhan Hendrik Poulsen: -Er tað ikki í hesum trongtíðum at leggja háð oman á spou at fara at leggja fleiri millióna krónur breiðan og beinan veg av Gomlurætt og leggja Alt ov tíðum berast sorgar uroynni, havi eg gjørt mær allar hesar nógvu hesta burtursagt í stundini, men verður tikin góða, gamla vegin burtur! bod um, at unglingar í — tilreglu at fara ikki upp um kreftir, ið spæla undir lúk vegadeyðin Sa blóma sínum hava fingið 80 km um tíman, sum er uni, og taka ræðið av hon sumir Blinda ina + gloyma at ferðast sjóleiðis in er ikki nøgdur enn. Nú livstrådin kvettan i vitleys mesta ferð, id loyvd er mill- um, sum situr undir styri. Tá = Ikki Stendur I menniskja Eitt úrslit av hesum nýggja = krevur hann breiðan veg ari koyring á hinum breiðu og beinu vegum, sum lagdir eru víða um landið seinastu árini. Og ikki eru teir fárr, sum sita við meini fyri lívið fingnum á hesum somu vegum. Breiðari og beinar! vegurin er, meira freistar hann til koyring við nógvar! ferð. Á teimum bilferðum, um bygdir. Fáir eru teir bil ar, sum ikki fara framum við so miklar ferð, at teir eru úr eygsjón eftir lítlari løtu. Á ein hátt sigi eg teir ikki illar fyri tað, ti hesir vegir freista beinleiðis ul hesa herviliga skilaleysu ferð, ja, hann skal ansa sær í heilum, sum vil halda sær á ið soleiðis er, skal so lid ul at ørkymla: ein steinur á vegnum, ein seyður ella hara, ið knappliga loypur framvið, og so er skjótt, at vandi er á ferð við teimum óbetiligu avleiðingum, 10 standast av fyri tey, ið av varða, ja, okkum øll. Var okkurt evni so eitrandi, at valdi at vika. Vit harma eima løtu sorgarleikin, gloyma so, til vit næstu ferð fáa hest miskunnarleysu deyðans boð av hesum kostnaðar miklu landsvegum, ið vit so undirbrotliga hava lagt fyri hjólini á hinum skyggjandi stålgudi, sum er so gramm ur eftir ofrum hugburdi er hin ovurdyra ferjuhavnin å Gomlurætt Men gjørt er gjørt. Hon er komin og tekst ikki burtur aftur. Vit verda at royna at fáa tað besta burtur úr henni. Ikki er heldur av leið at hava fingið góða neyð havn á hini annars havnar leysu vestursíðuni á beina leiðina av Gomlurætt og niðan á Velbastaðháls tvørtur igjøgnum tvey und anvelt gerði og helst beint niðurav aftur hinumegin, ul fatur fæst í Velbastadvegin onkustaðni í nánd við Norðasta Horn. Mær hevur verið sagt á hægsta stað, at p 4 eg havi av og á farið norður = loyvda ferðmarkinum. Tað tað kravdi so nógv manna- Vit, sum eru »føddir við Streymoynni sunnan fyri á eftir Streymoynni og í Eyst er sum bilurin »vil« nýta lív, varð tað eydvitaO ár í hendi«, eru um at Vestmanna. Men bilgudur => ; å á ; 4 I t bana ella meini… -Vit vilja sleppa at varðveita okkara góða, gamla veg sum ongum hevur verið at tjá Ikki hava breiða ( 2 Deina kappi han Hendrik Poulsen