Sosialurinarkiv
Sosialurin 1993-10-05, síða 10
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 5. oktober 1993síða 10

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Síða 10 Nr. 188 — 5. OKTOBER 1993 + Á ltróttarfelagið er ikki Ødr- vísi enn samfelagið. Góð leiðsla, har royndir hjá eldra og eldhugi hjá yngra ættar- liðnum ganga upp í eina hægri eind, ber prima fyri ueyur í sær. Og soleiðis er tað í Gøtu Tað verður ofta havt á orðið, tá yngru deildirnar hjá GI koma aðra staðni, hvussu væl liðini eru fyri, tá tað ræður um venjarar. Leikarar, sum eru farnir um besta fótbóltsaldur og eisini nakrir, sum framvegis eru í 1. deild, taka ábyrgd, og tað fruktur væl Leiðarin Ímyndin av felagnum í eitt mannaminnni hevur verið Haldgrímur Gregersen. Hann kom í nevndina í 1955 og hevur verið formaður í umleið tríau ár Fyrstu tíðina var tað fyrst og fremst hondbólturin og kappróðurin, sum høvdu áhuga. Genturnar vóru Ofør- ar umborð á Skurðanum, og menninir stóðu seg væl við Gøtutréndi. Hondbóltur varð leiktur á sandinum, og áhugin var stórur, minnist Haldgrímur afturá. Tað var ódnartak at fara undir fótbóltsvellin, men síðani hann var liðugur í 1965, hevur fótbólturin ver- ið fremsta ítróttargreinin. Fyrstu árini var torført at ímynda sær, at Gl skuldi koma so langt. Eg minnist, tá OB vitjaði i Føroyum hetta árið. Tað eydnaðist okkum at fáa teir at koma ul Gøtu at leika móti KÍ. Bara tað at klaks- víkingar, sum vit hildu nógv av, komu at vitja, vóru vit nøgdir við Tann dagin helt gamli Poul Enok — hann var abbi yngra Poul Enok, sum alt ov tíðliga varð tikin burtur fyri við meg, at GI fór í hvussu so er ikki í hansara tid at fáa eitt so gott lið sum KI, og hann spurdi, um eg roknaði við, at vit fóru at koma so langt í mínari tíð! Steðugur framburður Greið ábending um, at GÍ var við at taka seg fram, kom miðskeiðis í sjeyti- árunum, tá unglingarnir vunnu FM í 1976 og 1977 IF var unglingameistari í 1975, og tað sjålvsama var, at sami venjari vandi ung- lingaliðini hjá báðum fe- løgunum sama árið. Talan var um islendingin Øm Eyjólvsson, og so kom Gisli Magnusson, og bådir løgdu teir serligan dent å, at fåa leikaramar í góða venjing- arstødu. Teir runnu um dal- ar og fjøll, og eingin orkaði so væl at leika sum gølu- dreingir. Jógvan Gregersen, sum nú er næstformaður í felag- num, var í góða unglinga- árganginum: Í 1976 vóru fleiri gøtudreingir á dreingja- landsliðnum, sum vann 1-0 móti Íslandi. Åbyrgdina av tí liðnum hevði núverandi venjarin hjá GÍ, Johan Nielsen, og eg minnist, at tað var fyrstu ferð, at vit lærdu, at í fótbólti var nak- að, sum æt taktikkur, ella at tað skuldi arbeiðast við at leika eftir ávísum leisti Fyri ta tíð høvdu vit bara leikt við fullari ferð uttan at geva okkum far um, hvussu vit leiktu. Árið eftir vóru fimm gøtudreingir á unglinga- landsliðnum hjá Egga Jensen, og tað styrkti um spælskilið. Nógv fólk GI hevur havt fleiri út lendskar venjarar, og eingin tvi er í Gøtu um, at tad var Bjørn Arnason, sum var har í 1982, ið fekk sjóðað gott fótbólisspæl saman við stríðsandanum, ið hevði verið størsta orsøkin til upp flytingarnar ur 3. deild 1978 og úr 2. deild í 1979, tá teir fluttu upp við fullum sugatali Góðu úrslitini síðani hava borið við sær, at áhugin og tilgongdin hava verið so stór, at hóast talan hevur verið um stórar útskiftingar, so hevur liðið alla tíðina verið í toppinum. Tá teir vórðu meistarar í 1986 vóru teir flestu frá 1983 meist- araliðnum burtur. Meistaraliðið í 1986 var í stóran mun sama liðið, sum vann unglingadeildina i 1985 og 1986. Á núverandi meistaralidnum eru Símun Petur, Janus, Jóan Petur, Magni og Pauli framvegis við frá 1986, og Petur Páll Mikkelsen er komin við aft- ur frá 1983. Bróðir hansara Jóannes, sum eisini fekk gullkrónu sunnudagin, var á liðnum í 1983. Einasti leikarin, sum hev- ur verið vid at vinna øll try FM heitini, er Hans Leo í Bartalsstovu. Í år var hann á liðnum nakrar ferðir undan summarsteðginum, men skaðar hava hildið honum burtur seinnu hálvu, til Jo- han Nielsen læt hann koma inn síðstu løtuna móti Kl. Unglingar og royndir leikarar Ein góður árgangur í Gøtu var piltaliðið, sum vann FM í 1979 og 1980. Tað mundi vera fyrsta venjaraupp- gávan í Føroyum hjá Páll Guðlaugsson. Millum leik- aramar vóru Jóan Petur Olsen, Alvi Justinussen, Rúni Justinussen og Magni Jamskor. Hesir hava allir verid millum studulsleikararnar i år, og tad er ikki legið, at tað hevur gingið væl, tå teir saman vidomanfyr nevndu hava fingið veteranin Jens Martin Knudsen og nakrar fram úr evnaríkar leikarar afturat ungar Her verður fyrst og fremst hugsað um Henning Jarn- skor, sum longu hevur verið við í flein ár, men í ár hevur verið ógvuliga stúttur, og Sámal Joensen, sum hóast unglingaaldur og fyrsta leikár í 1. deild er vorðin stuðulsleikari á midvøllin- um. Aðrir unglingar, sum við í | , men sum hava verið nógv deildarhópinum ikk: enn hava vunnið sær fast pláss, eru Heimi Heina- son og Jan Skoradal Venjarin stórt árin Johan Nielsen hevur staðið við endan í Gætu í fýra ár Øll árini hava teir fingið heiðurskrónur, og tað er frálíkt, tá hugsað verður um, atteir hava mist millum 20 og 30 leikarar, ið hava teimum báðum bestu liðunum Gøtumenn hava glaðir fyri venjaran, sum er hin mest royndi í landinum og man vera tann, sum hevur vunnið flest FM heiti í 1. deild. Hitt fyrsta vann hann við HB fyri 22 árum síðani verið á verið Venjingin hevur verið fjøltáttað, og GI formaðurin er ikki í iva um, at Johan Nielsen framvegis hevur nógv at geva GÍ liðnum Men alt hevur úð sína, og hóast einki er avgjørt, so ber alt á tað borðið, at vegirni skiljast hjá venjararanun og felagnum Tað verður saknur í ven) aranum, men GI fer fram vegis at vera við í fremstu rød. Leikaraulfarid er gott góðir venjarar eru í yngru deildunum, og leiðslan er roynd og skilagóð. Tað fer eisini í framtíðini at bera langt. ltróttarsosialurin ynskir GI hjartaliga ullukku vid FM heitinum. -nn- Allar myndirnar ur Gøtu: Jens Kristian Vang Meistarligt spæl í hålvan tíma KI heyði yvirtakið í 2 meistarunum 1. deild menn GI-KI 3-1 (2-1) Klaksvíkingar = megnaðu ikki at endurtaka tað, GÍ gjørdi, tá KÍ í 1991 varð meistari. Tá vann GÍ síðsta dystin í Gøtu, men hóast KÍ frå ti at hålvur tími var leiktur og til dystarenda íðuliga royndi, so megnaðu teir ikki at vinna inn aftur tað, sum GÍ fekk burturúr fyrsta hálva tímanum, tá leikurin fleyt um allan vøll- in, soleiðis sum tað sømir seg meistaraliði. Gylta løtan Teir fingu hesa løtuna tvey mål, og teir hevdu møguleikar at fáa fleiri. Øll vallarbreiddin varð nýtt, leikferdin var høg, og hug- flogid blomstradi. Serliga i høgru ålopssidu gekk væl hesa løtuna. KÍ kom illa fyri, tá John Hansen longu eftir 12 minuttir noyddist út við skaða í fótliðnum, og tað gekk meiri enn eitt kor- ter, til teir høvdu endur- skipad seg. Tá var GÍ á odda 2-0. Fyrra málið skoraði Pauli Jarnskor við frísparki úr 21 metra fjarstødu. Jarðar- strúkarin fór fram við verju- garðinum og í netið aftan- fyri passivan málverja. Tá vóru 17 minuttir leiktir, og í løtuni til annað málið kom eftir hålvan tima, høvdu teir fleiri møguleikar. 2-0 málið man vera eitt . hálvleiki, men teir megnaðu ikki at koppa hitt vakrasta á árinum, tá tað ræður um uppspæl. Eftir fleiri eitt tvey sendingar í høgru, endaði bólturin hjá Sámali (saman við Henn- ingi ikki so eyðsýndur hesa ferð sum í undanfarnum dystum). Í staðin fyri at smekka til úr spiskum trill- aði hann út frå til Magna, sum hevði sett álopið i p