týsdagur 5. oktober 1993síða 10
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 10
Nr. 188 — 5. OKTOBER 1993
+
Á
ltróttarfelagið er ikki Ødr-
vísi enn samfelagið. Góð
leiðsla, har royndir hjá eldra
og eldhugi hjá yngra ættar-
liðnum ganga upp í eina
hægri eind, ber prima fyri
ueyur í sær. Og soleiðis er
tað í Gøtu
Tað verður ofta havt á
orðið, tá yngru deildirnar
hjá GI koma aðra staðni,
hvussu væl liðini eru fyri, tá
tað ræður um venjarar.
Leikarar, sum eru farnir um
besta fótbóltsaldur og eisini
nakrir, sum framvegis eru í
1. deild, taka ábyrgd, og tað
fruktur væl
Leiðarin
Ímyndin av felagnum í eitt
mannaminnni hevur verið
Haldgrímur Gregersen.
Hann kom í nevndina í 1955
og hevur verið formaður í
umleið tríau ár
Fyrstu tíðina var tað
fyrst og fremst hondbólturin
og kappróðurin, sum høvdu
áhuga. Genturnar vóru Ofør-
ar umborð á Skurðanum, og
menninir stóðu seg væl við
Gøtutréndi. Hondbóltur
varð leiktur á sandinum, og
áhugin var stórur, minnist
Haldgrímur afturá.
Tað var ódnartak at fara
undir fótbóltsvellin, men
síðani hann var liðugur í
1965, hevur fótbólturin ver-
ið fremsta ítróttargreinin.
Fyrstu árini var torført at
ímynda sær, at Gl skuldi
koma so langt.
Eg minnist, tá OB vitjaði
i Føroyum hetta árið. Tað
eydnaðist okkum at fáa teir
at koma ul Gøtu at leika
móti KÍ. Bara tað at klaks-
víkingar, sum vit hildu nógv
av, komu at vitja, vóru vit
nøgdir við
Tann dagin helt gamli
Poul Enok — hann var abbi
yngra Poul Enok, sum alt ov
tíðliga varð tikin burtur
fyri við meg, at GI fór í
hvussu so er ikki í hansara
tid at fáa eitt so gott lið sum
KI, og hann spurdi, um eg
roknaði við, at vit fóru at
koma so langt í mínari tíð!
Steðugur
framburður
Greið ábending um, at GÍ
var við at taka seg fram,
kom miðskeiðis í sjeyti-
árunum, tá unglingarnir
vunnu FM í 1976 og 1977
IF var unglingameistari í
1975, og tað sjålvsama var,
at sami venjari vandi ung-
lingaliðini hjá báðum fe-
løgunum sama árið. Talan
var um islendingin Øm
Eyjólvsson, og so kom Gisli
Magnusson, og bådir løgdu
teir serligan dent å, at fåa
leikaramar í góða venjing-
arstødu. Teir runnu um dal-
ar og fjøll, og eingin orkaði
so væl at leika sum gølu-
dreingir.
Jógvan Gregersen, sum
nú er næstformaður í felag-
num, var í góða unglinga-
árganginum:
Í 1976 vóru fleiri
gøtudreingir á dreingja-
landsliðnum, sum vann 1-0
móti Íslandi. Åbyrgdina av
tí liðnum hevði núverandi
venjarin hjá GÍ, Johan
Nielsen, og eg minnist, at
tað var fyrstu ferð, at vit
lærdu, at í fótbólti var nak-
að, sum æt taktikkur, ella at
tað skuldi arbeiðast við at
leika eftir ávísum leisti
Fyri ta tíð høvdu vit bara
leikt við fullari ferð uttan at
geva okkum far um, hvussu
vit leiktu.
Árið eftir vóru fimm
gøtudreingir á unglinga-
landsliðnum hjá Egga
Jensen, og tað styrkti um
spælskilið.
Nógv fólk
GI hevur havt fleiri út
lendskar venjarar, og eingin
tvi er í Gøtu um, at tad var
Bjørn Arnason, sum var har
í 1982, ið fekk sjóðað gott
fótbólisspæl saman við
stríðsandanum, ið hevði
verið størsta orsøkin til upp
flytingarnar ur 3. deild
1978 og úr 2. deild í 1979, tá
teir fluttu upp við fullum
sugatali
Góðu úrslitini síðani hava
borið við sær, at áhugin og
tilgongdin hava verið so
stór, at hóast talan hevur
verið um stórar útskiftingar,
so hevur liðið alla tíðina
verið í toppinum. Tá teir
vórðu meistarar í 1986 vóru
teir flestu frá 1983 meist-
araliðnum burtur.
Meistaraliðið í 1986 var í
stóran mun sama liðið, sum
vann unglingadeildina i
1985 og 1986. Á núverandi
meistaralidnum eru Símun
Petur, Janus, Jóan Petur,
Magni og Pauli framvegis
við frá 1986, og Petur Páll
Mikkelsen er komin við aft-
ur frá 1983. Bróðir hansara
Jóannes, sum eisini fekk
gullkrónu sunnudagin, var á
liðnum í 1983.
Einasti leikarin, sum hev-
ur verið vid at vinna øll try
FM heitini, er Hans Leo í
Bartalsstovu. Í år var hann á
liðnum nakrar ferðir undan
summarsteðginum, men
skaðar hava hildið honum
burtur seinnu hálvu, til Jo-
han Nielsen læt hann koma
inn síðstu løtuna móti Kl.
Unglingar og
royndir leikarar
Ein góður árgangur í Gøtu
var piltaliðið, sum vann FM
í 1979 og 1980. Tað mundi
vera fyrsta venjaraupp-
gávan í Føroyum hjá Páll
Guðlaugsson. Millum leik-
aramar vóru Jóan Petur
Olsen, Alvi Justinussen,
Rúni Justinussen og Magni
Jamskor.
Hesir hava allir verid
millum studulsleikararnar i
år, og tad er ikki legið, at tað
hevur gingið væl, tå teir
saman vidomanfyr nevndu
hava fingið veteranin Jens
Martin Knudsen og nakrar
fram úr evnaríkar
leikarar afturat
ungar
Her verður fyrst og fremst
hugsað um Henning Jarn-
skor, sum longu hevur verið
við í flein ár, men í ár hevur
verið ógvuliga stúttur, og
Sámal Joensen, sum hóast
unglingaaldur og fyrsta
leikár í 1. deild er vorðin
stuðulsleikari á midvøllin-
um. Aðrir unglingar, sum
við í |
, men sum
hava verið nógv
deildarhópinum
ikk: enn hava vunnið sær
fast pláss, eru Heimi Heina-
son og Jan Skoradal
Venjarin stórt árin
Johan Nielsen hevur staðið
við endan í Gætu í fýra ár
Øll árini hava teir fingið
heiðurskrónur, og tað er
frálíkt, tá hugsað verður
um, atteir hava mist millum
20 og 30 leikarar, ið hava
teimum báðum
bestu liðunum
Gøtumenn hava
glaðir fyri venjaran, sum er
hin mest royndi í landinum
og man vera tann, sum
hevur vunnið flest FM heiti
í 1. deild. Hitt fyrsta vann
hann við HB fyri 22 árum
síðani
verið á
verið
Venjingin hevur verið
fjøltáttað, og GI formaðurin
er ikki í iva um, at Johan
Nielsen framvegis hevur
nógv at geva GÍ liðnum
Men alt hevur úð sína, og
hóast einki er avgjørt, so ber
alt á tað borðið, at vegirni
skiljast hjá venjararanun
og felagnum
Tað verður saknur í ven)
aranum, men GI fer fram
vegis at vera við í fremstu
rød. Leikaraulfarid er gott
góðir venjarar eru í yngru
deildunum, og leiðslan er
roynd og skilagóð. Tað fer
eisini í framtíðini at bera
langt.
ltróttarsosialurin ynskir
GI hjartaliga ullukku vid
FM heitinum.
-nn-
Allar myndirnar
ur Gøtu: Jens
Kristian Vang
Meistarligt spæl
í hålvan tíma
KI heyði yvirtakið í 2
meistarunum
1. deild menn
GI-KI 3-1 (2-1)
Klaksvíkingar = megnaðu
ikki at endurtaka tað, GÍ
gjørdi, tá KÍ í 1991 varð
meistari. Tá vann GÍ síðsta
dystin í Gøtu, men hóast KÍ
frå ti at hålvur tími var
leiktur og til dystarenda
íðuliga royndi, so megnaðu
teir ikki at vinna inn aftur
tað, sum GÍ fekk burturúr
fyrsta hálva tímanum, tá
leikurin fleyt um allan vøll-
in, soleiðis sum tað sømir
seg meistaraliði.
Gylta løtan
Teir fingu hesa løtuna tvey
mål, og teir hevdu
møguleikar at fáa fleiri. Øll
vallarbreiddin varð nýtt,
leikferdin var høg, og hug-
flogid blomstradi. Serliga i
høgru ålopssidu gekk væl
hesa løtuna. KÍ kom illa
fyri, tá John Hansen longu
eftir 12 minuttir noyddist út
við skaða í fótliðnum, og
tað gekk meiri enn eitt kor-
ter, til teir høvdu endur-
skipad seg.
Tá var GÍ á odda 2-0.
Fyrra málið skoraði Pauli
Jarnskor við frísparki úr 21
metra fjarstødu. Jarðar-
strúkarin fór fram við verju-
garðinum og í netið aftan-
fyri passivan málverja. Tá
vóru 17 minuttir leiktir, og í
løtuni til annað málið kom
eftir hålvan tima, høvdu teir
fleiri møguleikar.
2-0 málið man vera eitt
. hálvleiki, men teir megnaðu ikki at koppa
hitt vakrasta á árinum, tá tað
ræður um uppspæl. Eftir
fleiri eitt tvey sendingar í
høgru, endaði bólturin hjá
Sámali (saman við Henn-
ingi ikki so eyðsýndur hesa
ferð sum í undanfarnum
dystum). Í staðin fyri at
smekka til úr spiskum trill-
aði hann út frå til Magna,
sum hevði sett álopið i
p