fríggjadagur 8. oktober 1993síða 2

— JAVNADUR --BROÐRALAG - Jan Måler Fyritaksstjóri. Krisjan Dati Blaðlóix. Randi Jacobsen - Dagny * Joensen - Tórfinn Smith - Hilmar Jan Hansen - Jåstines Eidesgaard Annað ljóð Aðrenn saneringin í fiskiídn- aðinum var komin upp á pláss, gjørdu talsmenninir fyri hesari loysn nógv burtur úr at sissa øll tey, ið óttast monopolið. Her var einki at óttast, hetta var til okkara besta, einasti máti at varð- veita og endurskapa arbeiðs- pláss o.s.fr. Tingmenn vóru í iva, fakfeløgini vóru í iva — meirilutin av Føroya fólki var í iva. Men fedrarnir til saner- ingsætlanina eru góðir selu- menn og hava megnað at sannføra allar ábyrgdarhav- andi partar. Vóndandi fara teir at duga eins væl at selja fisk sum at selja hugskot til saneringsætlanina. Ni er ætlanin komin í hús og pípan hevur fingið annað ljóð. Bert 9 virki halda fram. Vit vita nú, at talan ikki er um nakra vælgerdarfyritøku við útvegan av flest møguligum arbeiðsplássum sum einum av høvudsendamålunum. | Føroya Fiskavirking skal i einum og øllum rekast eftir »liberalistiskum« sjónarmið- um, har pláss ikki kann vera fyri smáligum fyrilitum sum arbeiðspláss og fólksins væl- ferð. Fólkið tykist nú mest- sum bert at vera við í kalkula- tiónunum, tá fólksins skatta- peningur skal sprænast inn í bankarnar, tá hesir eru á síni hálvárligu húsagongd. Fyri tey, sum hava stuðlað uppskotinum um sanering- ina, mugu orðini hjá stjóran- um í útvarpinum 6. oktober vera eitt ræðuligt vónbrot. Tey, sum alla tíðina hava mutað ímóti, mugu hava fing- ið sínar verstu illtankar vátt- aðar. Vit her á blaðnum hava ikki sert stuðlað sanerings- ætlanini, ikki minst tí lands- stýrismaðurin í fiskiídnaðar- málum ferð eftir ferð hevur vissað almenningin um, at meginparturin av flakavirk)- unum fór at lata uppaftur. Níggju virki er ikki tað vit skilja við meginpartin. Soleið- is, sum alt málið nú er lagt upp og eftir, at vit í sjónvarp- inum enn einaferð hava sæð, hvussu hermenn Torden- skjolds enn sum áður sleppa at skúma réman, og eftir sein- astu orðum stjórans, kann ein ikki annað enn fara at ivast. Er saneringin gjørd fyri at bjarga donskum peningi í fiskiídnaðinum ella er hon framd fyri at fáa hjólini aftur at mala í Føroyum? Eru vit nóg væltryggjað móti, at ávís- ir einstaklingar ella fyritøkur seta seg á alla fiskivinnuna á landi og sjógvi? Hvat hendir við fiskaprísunum i Føroyum, tá nú í roynd og veru bert ein fiskakeypari er? Hvat hendir við flotanum? Livst so spyrst. Politikarar- nir, ið umboða bankaeigarar- nar, t.e. danski og føroyski skattgjaldarin, hava við hes- um latið alt vald á føroyska vinnulívinum upp í hendur- nar á einum evarska lítlum bólki. Eingin einstakur bólk- ur hevur nakrantíð í Føroya søgu havt so stórt vald. Vit vóna sjálvsagt øll, at hesin bólkur nýtir sítt vald við ein- um einasta fyriliti: tí, sum gagnar Føroya fólki mest í hesi ræðuligu tíð. Tað, sum vit hava uppliva higartil — stovn- anin og orð stjórans — er ikki bara sissandi í so máta. Oman fyri nevnda »almanna fyrilit«, sum ongastaðni eru åløgd móðurfelagnum at rekja, mugu og skulu kortini trygg)- ast. Hetta gerst bert politiskt — og standist av tí, hvat ið má. Mannagongdin við saner- ingsætlanini tykist eisini alt meira løgin. Verður skorað á landsstýrispolitikararnar ella danskar stjórnarpolitikarar hava teir bert eitt standard- svar: Ja, men soleiðis vilja bankarnir hava tað. Okkara ábyrgdarpolitikarar í Føroy- um sum í Danmark tykjast at hava gloymt, at teir sjálvir eiga alt ræðið á bankunum og bankaleiðslurnar og gomlu maktklikurnar rundan um hesar tykjast gera sær dælt av gloymsku politikarunum. Skipanin er komin. Hvussu hon roynist, fer tidin at visa. Men roynd, sum ikki birtir uppundir at fáa fleiri hendur i arbeidi, kann talan ikki vera um i óavmarkaða tid. Hetta mugu politikarar okkara i øll- um førum tryggja okkum. sami arber hjálp sum er eitt lån, sum Danmark hevur fingið sin part Mær tykir, at danska hóttanin og eyðmýk- ingin av føroyska samfelagnum hevur tað mál, at danskir politikarar skulu seta út í kortið, tá oljuvinna møguliga einaferð tekur seg upp, skrivar Sverre Midjord Vit hava haft vitjan av danskar: = fólkatingsneynd, hevði til sum uppgåvu at finna ut av, hvussu vit vøru komnir í tað figgjarligu kreppu, okkara samfelag e TO tykist tað mær legið at tann fáa kunning ini hevur ikki verði fr laga. sjálvandi sitt sikti. Vit hava frætt, at danska sendi nevndin hevur verið í Tinga- nesi, og har var sjálvandi føroyskur dansur sýndur okkara hegu gestun verðuligu støduni í Førov um í dag Fuglakvæðið sum so týðuliga og greitt er myndað í fuglalivinum, sigur hvussu eitt fólk verður eyðmýkt, vit eru í dag í júst somu steðu, sum hon var, tá ið Fugla- donsku Munurin er kvæðið myndaði embætisfólkini bert tann, at nú er tað danska fólkatingið, sum við sinum treytum og órimuligu krevum er við at avtofta imfelag okkara oysk viðurskifti, í gjørdu tað, so vild ter au Tan rt sær meira omak. Tað teir bankarnar styrdir av donskum banka- stjórum, um tað ikki sam stundis verður álagt teim- standa til svars um endamálið er halda samfelagnum anandi, við so | hjá donsku stjórnini, við hjálpini úl Føroyar, ein sleysu føroying nn skal Í fyri, Og bert at herðum treytum sum hava verið sett ar, og sum nu aftur eru boð aðar frá, so er betri at kvetta á stokkinum og lata bankar nar fara, so vit kunna byrja heilt av nýggjum Veruleikin er tann, okkara fólk er undir so stó ari hóttan eyðmýkjan sum ikki fyrr er kend í søgu blað Dan ni, tú letur ikki eitt upp, sum kemur úr mark, ella tú lurtar efti tíðindaflutningi, uttan at okkara viðurskifti uppá ei: sera niðursetandi hátt verða umredd donsku nevndini umboðan Fog Rasmussen fyrrverðandi skattamálaráð har gur at nú fara vit at við tilskotinun rð lv ussu so eg e tid, a seta krev. Gaman í at seta ur treytað, at peningurin keypa fisk til tilvirkingar, krev. um nakað er at verður brúktur til at gera krevja tað liviligt aftur, at skapa Systurflokkur hansara arðerði. Tá stødan er tann, at okk- ara fiskigrunnar eru nið fiskaðir, og tað, Feroyum og umboð hansara í figgjarnevndini seta eisini krøv, visa ikki, skråsetast, år vid sær, at fólk eru arbeiðsleys og ikki men teir sum vit eru vita hvussu tey hvar te skullu liv- bjarga sær og sinum, og tað kann ikki vera endamálið skulu serfrødingar i, er júst fiska- virkan, so må Framhald á síðu 10 loysnin