leygardagur 9. oktober 1993síða 2
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
SI--JAVNAÐUR --BROÐRALAG
Blaðíóix. Randi Jacobsen - Dagny
Ps Joensen - Tórfinn Smith -
Hilmar Jan Hansen -
Saman ti standid
Kreppan ávirkar alt samfelagið og
ordaskiftid er hart á ellum stigum
um orsøkir, skyld, ábyrgd og ikki
minst um tann heilivág, sum skal til
fyri at venda ti óndu ringråsini
Hetta vil so vera og hetta er sjálv-
sagt bæði rætt og rimuligt í einum
fólkaræðiligum samfelag. Tað verð-
ur eisini dúgliga borað í fortíðini og
rópini um hevnd yvir tey, ið hava
ábyrgdina av kreppuni harðnað
Nekur taka lut í orðaskiftinum í tí
allrastersta álvara — væl verði teim-
um fyri tað. Onnur gera sær opinlýst
dælt av kreppuni og royna at gera
sær ein politiskan plattform við at
jagstra syndabukkar, rópa um
hevnd og borðreiða við løttum og
einføldum loysnum. Avisir fjølmidl-
ar stilla vid størstu vælvild mikrofon
og skerm til taks fyri allar partar,
serigsar sum óserigsar. Politiskir
ørvitisfiskar hava jóladagar. Tað vil
so vera — í fólkaræðisligum samfelag
eigur frælsi at vera fyri Loka eins og
fyri Tóra
Vit hava einki ímóti tí sjålvtøku-
marknað, ið fjølmidlarnir eru vorð-
nir til í sambandi við tað orðaskifti,
ið fer fram um kreppuna, men vit
fara tó at mæla til, at vit øll nú
summa okkum eitt sindur og í felag
royna at finna gongulagið. Í ellum tí
hurlivasa av slutri, vrevli, lygnum,
illgitingum og utspilling, sum part-
ar av donsku pressuni bordreida vid,
mugu vit royna at halda høvdid kalt
og ikki uttan víðari góðtaka alt
hetta slutur og sleyg. Vit eiga ikki at
gloyma, at nógv av hesum slutri og
sleygi stavar frá ávísum fólkum her
i Føroyum, id av øllum alvi royna at
gera sær dælt av kreppuni. Eru tey
nevnd, so eru tey kend!
Í hesum sambandi fara vit at harm-
ast um, at Sjónvarp Feroya umtalar
Weekendavisen sum eitt serigst
blað og leggur áskoðan blaðstjórans
til grund fyri meginpartinum av
samreðu við løgmann. Øll, sum lesa
donsk bleð vita, at Weekendavisen
er ikki eitt serigst blað. Er nakar í
iva, eigur viðkomandi at lesa frá-
segn blaðsins úr Feroyum seinasta
sunnudag. Soleidis ber eitt serigst
blað seg ikki at! At seta Feroya leg
mann at kommentera Weekend-
avisen í sjálvari lagnustund Feroya
er ikki serigsur journalistikkur.
Hetta kann tykjast av lítlum týdn-
ingi, men er tað ikki, tí politiska og
búskaparliga orðaskiftið í Føroyum
alt meira verður stýrt av ti sensa-
tiónshungrandi partinum av
donsku pressuni. Hetta er stórt
spell, ti nógv skilagott, positivt og
umhugsingarvert er eisini komið
fram í donskum fjølmiðlum. Vit áttu
heldur at lagt okkum okkurt av hes
um positiva og umhugsingarverda í
geyma og skift orð um tað. Vit hava
lagt til merkis, at danskir politikar-
ar í donskum fjølmiðlum hava mælt
føroyingum til at standa saman, at
vera solidariskar og at royna at
loysa trupulleikarnar í sátt og semju
í felag. Serigsir danskir politikarar
skilja heilt einfalt ikki, at orða-
skiftið i Føroyum bert gongur uppá
skyld, hevnd og revsing. Teir undr-
ast á, at syndabukkajagstran hevur
eins stóran áhuga í fjølmidlunum og
royndir at finna gongdar leiðir úr
neyðini. Vit mugu viðganga, at hetta
tíverri er alt ov satt. Urslitid er, at
okkara politikarar fáa lítlan ar-
beiðsfrið, at uppskot og hugskot fáa
ikki tíð at búnast, at hesi mongu og
meira ella minni góðu hugskot ikki
fáa ta gjøllu og breiðu viðgerð, tey
áttu at fingið.
Vit mæla sjálvsagt ikki til censur,
men nú áttu vit fyri eina stutta tíð
øll at givið politikarunum tíð og um
stæður at koma við haldg6dum loys-
num. Politikararnir mugu sleppa at
arbeiða, uttan alla tíðina at skula
líta aftur um bak og fram til val
Marita kann ikki føra torførastu
samrådingar i Føroya søgu og sam-
stundis gera upp vid fortidina. Hetta
er tad, partar av donsku og føroysku
fjølmidlunum krevja, og hetta er at
krevja tað ómeguliga. Í staðin fyri
bara at krevja tað ómeguliga av leg
manni og landsstyri, átti pressan at
vist á tey fáu, men veruligu ljós-
punkt í búskaparligu steðuni. Hetta
er sum at klandrast um málingina,
meðan húsini brenna. Er neyðugt
við eini uppgerð við fortidina, ja, so
taka vit hesa uppgerð og so skal hon
fevna um allar partar, men tað er
einki minni enn ein ólukka, at gera
hendan spurning til aðalspurning í
tí samráðingarsteðu, vit standa í
júst nú. Fjølmidlarnir áttu í hvussu
so er eisini at sagt lurtarum, hyggj-
arum og lesarum frá, at bæði dansk-
ir og feroyskir serfrødingar visa á, at
enn er vendandi, at tad enn ber tilat
koma burtur úr neydini, at hóast alt
Leiðarin hjá tykkum 8. ok
tober hevur hesa yvirskrift
Tann, ið skrivar, onkur, ið
kallar seg »vit her á blað-
num« er harmur um, at
hann hevur stuðlað saner
ingsætlanini og ikki minst ti
landsstyrnsmadunn i fiski-
ídnaðarmálum ferð eftir
ferð hevur vissad almenn-
Ingin um, at meginparturin
av flakavirkjunum fór at
lata upp aftur. Níggju virki
er ikki tað vit skilja við
meginparun<
Eg skal lika rættleiða
henda góða > vit her á blað-
num« um, at tormaður
javnadarfloksins og undir-
ntadi hava alla tíðina fram-
ført, at aftan á sanerings-
ætlanina so verður eitt tvey-
cifrad tal av flakavirkjum
opið. Um hesin góði »vit«
fer út um bøgardamar í
>
Annað ljóð?
Havn og hyggur, so vil hanr
sIiggya, at runt un
1
opin. Hetta er so tað, sum
varð sagt
10 star
og Vit ei;
setning. at øll virkini í fiski-
ídraðinum vera
1
Hetta gerst bert um vit fáa
h
VIja 4
kidslur. I
TIMA ILO TT
vil SO royna at arbeida fran
Annars skal min vid-
Immou
javnaðarflokkurin er í
landsstýrinum, og í lands-
stýrinum er tað neyðugt at
taka avgerðir og vera fyri
ungum og velja loysnir. Í
landsstýrinum ber ikki til at
sa Og grenja og vera ImÓól,
tað vildi verið so lætt, men
uppgåvan hjá einum lands-
styr er at fáa ung at virka, at
broyta samfelagið tann
betra vegin. Tað ringasta,
sum ett landsstýri kann
gera, og serstakliga sum tid-
rætt
nevndin sýnir gott handa-
lag. Ger hon ikki tað, dugi
eg eisini at síggja, at tad
kann verða ein vanlukka
fyri landið. Eg vóni, at teir
hepnastu í sínum arbeiði
al og
tykist svart, so er ljós fyri framman.
Henda síðan av allari støduni er
púra tagd burtur. Peter Andersen
royndi fleiri ferðir at venda orða-
skiftinum inn á henda bógvin, men
hann talaði fyri deyvum oyrum.
Katastrofan er nógv meira spenn-
andi hjá sensatiónspressu enn
bjarging!
Seriøsir danskir politikarar mæla
okkum til at gevast vid at klandrast
og heldur royna at loysa trupulleik-
arnar i felag. Hesum rådum eiga vit
øll at fylgja, nu løgmadur fer å mest
avgerandi fund i Føroya nyggjari
søgu. Hvussu nógv lættari hevði
setningur hennara ikki verið, um
hon hevði eitt toluliga sameint fólk
aftan fyri seg. Men tað hevur hon tí-
verri ikki. Saman at standa var ei
okkum givið, kveður skaldið. Her
eru ov nógv, sum ikki orka at standa
ímóti freistingini at gera sær polit-
iskt dælt av neyðini. Tað er teirra
skomm og teirra ábyrgd. Vón okkara
skal vera, at hesir ábyrgdarloys-
ingar hóas talt eru í minniluta og vit
kenna okkum sannførd um, at
meginparturin av Feroya fólki ynsk-
ir legmanni okkara og føroysku
sendinevndini alt gott á tí, ið man
fara at verða harðasta og torferasta
samráðingarferð, feroyingar nakr-
antíð hava gjert. Vit vóna og vænta,
at legmaður og samrådingarnevnd-
in koma aftur við einum úrsliti, ið
ikki bert loysir teir mest átroðkandi
búskaparligu trupulleikarnar her
og nú, men eisini ber í sær eina
loysn, id heldur framyvir. Saman ti
standið!
nú økt.
ara atðtt ot
arbeiði fyn
! og fólk og at »vit á til
um« kann geva eitt í-
skoyu við at koma við ein-
m góðum upp-
hvussu tey 10
virkini, sum standa still,
skulu nýtast til eina ella aðra
framleiðslu. Øll konstruktiv
uppskot eru vælkomin
Virdingarmest
Thomas Arabo
Mikudagin
Henning
fólkatingsformaður, og
Lasse Klein, løgtings-
formadur undir uppskot
samstarvsavtaluni
millum teir báðar ting
formansskapirnar. Upp-
skotið ul samstarvsan
talu verður nú lagt fyri
ungini bæði.
Ætlanin er at tingini
skulu kunna hvørt ann-
ad. Tingformenninir eru
samdir um, at tingini
Ting kunna
hvørt annad
Samstarvid
danska fólkaungið og
Føroya Løgting verður
millum ikki bara skulu siga
hverjum ødrum, hvat
hendir í sjálvum ungum,
men eisini í spurningum,
sum viðvíkja tingunum
og tingarbeidinum. Upp
á tann mátan koma ung-
limir betur at kennast, og
teir koma eisini betur st
kenna landið hjá hvørj-
um ødrum
Tingformenninir báð-
ir mæla ul at seta eina
nevnd við einum limi úr
hverjum tingformans-
skapi og teimum báðum
føroyskum fólkatings-
limunum.
skrivaðu
Rasmussen,