mikudagur 13. oktober 1993síða 12

Síða 12 Nr 194 —13 OKTOBER 1993 xD Miðflokkurin. Viðvíkjandi samráðingunum við danir 12. okt. 1993 Soljóðandi áheitan varð mánadagin send Maritu Petersen, løgmanni Tá vit nú enn einaferð so manssterk eru farin av landi at samráðast við danir og nærum 50% av Feroya legtingi — andstaðan — er hildin uttanfyri, loyva vit | okkum tí á henda hátt innarliga at heita á tygum sum samráðingarleiðara 1) ikki at góðtaka semjur, hvers avleiðingar verða hægri skattur stórri avgjald á føroyska skatt gjaldaran, sum á ongan hátt er førur fyri at bera tyngr byrðar 2) ikkratgóðtakasemjur, hvørs avleidingar verða, at inntøkutrvgd fiskimanna verður skerd Havast skal í huga, at just fiski- og útróðrar | maðurin í hesum krepputidum serliga hevur samráðingunum Virðingarmest, verið fyri fíggjarligum bakkasti Tá trongstøda kommununnar er ein partur av búskaparligu heildini meta vit tað bæði skilagott og rætt, at tann spurningurin eisini verður ukin við í Til tess at avmarka eina óhepna monopolisering innan føroysku peningastovnarnar, meta vit tað somuleiðis rímuligt og rætt at hædd verður tíkin fyri akuttu stødu Fossbankans. Tá hugsað verður um tey mongu túsund arbeiðs- leysu og hvussu meint mangar familjur og einstak- lingar kring landið eru rakt, so eigur trygd at fáast fyri, at peningurin, sum hesaferð verður læntur úr Danmørk, sæst aftur í framleiðsluskapandi virk- semi kring oyggjarnar, soleiðis at byrðar lætna og | vón birtist aftur fyri livilíkindum her á landi. Við ynski um góða eydnu í samráðingunum v/ Miðflokkin Tordur J. Niclasen —n— skálanum Hetta eru myndir, sum Listasavn Føroya hevur lænt frå eftirkomarum hjå Ruth Smith i Dan- mark. Myndimar hava vend syndar fram i år ymsastaðni í Danmark, ma. á Kastrupgaard samlingen nænndis Keypmannahavn Ruth Smith (191 S8) ælist millum mæt astu listafólk okkara Hon varð borin í heim í Vági, fór ung ul Keyp- mannahavnar at læra seg sjåkrarøkt, men hevði størri hug til myndlist. Hon fekk tekniundirvis- ing og gjørdist í 1936 næmingur å Kunstaka- | demiets Malerskole, hjá Aksel Jørgensen pro- | fessara. Í 1949 flutti hon við húski sínum heimaft- ur til Føroya og búsetti seg, fyrst f Vågi, seinni i br Framsyning i Listaskålanum Fríggjadagin 15. okt. letur upp ein framsýning av málningum og tekningum eftir Ruth Smith í Lista- Nesi. Í 1957 fekk hon góða málaraskemmu at arbeiða í, men longu árið efur andaðist hon, einans 45 ára gomul. Málningar hennara, eru at síggja á Iramsyningini, eru málaðir fyri ein part í Lemvig í Vesturjutlandi, har hon búði < sum L Skifu efurkriggið, men serliga hevur hon málað lands løg í Vági og Nesi. Um- framt landsløg málaði Ruth Smith eisini and- litsmyndir, m.a. sínar framúrskarandi sjålvs- myndir, og. innanhýsis- myndir, nature mort. Framsýningin er í Listaskålanum 15. okt.- 7. nov. Opið er týsdag- hósdag kl. 15-17, friggjadag-sunnudag kl. 15—18. Månadag er ikki opid. Í | | Í | | = Tíðindablaðið Hverjum líkist tað onda? Ætlaði mær at taka orðið á fólkafundinum her- fyri, men hættaði mær ikki tá ið samanum kom, so nú hesi orð á hendan mær at bera fram tá Tå ið eg hevði sæð sjón leikin = >Glataðu spæli- menninir< fyri aðru ferð fór eitt brouð við Moritz og MatteGok ikki frå mær aft- ur. Tað brouð, har báðir standa í båtinum á veg út til skipið, sum skal føra MattGok við sær út í stóru verð við øllum pengunum, sum hann hevur snýtt og stolið sær ul. Teir báðir eru, um eg so má siga, í sama báu,-soleiðis sum vit ofta siga um okkum sjålvi, sum búgva her á landi. Men eru teir nú tað? Sum leikur fer, fara teir báðir at tosa saman, teir tosa ikki sama »mål«, men skifta orð, má man heldur siga Moritz er grundskelkaður — hann fatar ikki at nakað menniskja kann verða so forrent sum MatteGok, tiskil roynir hann at fáa skil á, hvat býr í hesum menniskjanum Hann spyr um MatteGok nakrantíð hevur upplivað lukkuna, og lukkan fyri Moritz er m.a. konan, sum vaskar klæðir í kjallaranum MatteGok fatar onki av hes um og endar við at siga, at Ut eru mær Ov smáir, droyma um rotnar kjallar ar...<. Hann hevur sum verða man eina aðra fatan av lukku, sum eru nógvir pengar og ein ulvera í marg læu. Hvussu hann fær hend ir å pengunum, er fyri hann tað sama irkar í Hesin dialogurin fyrsta umfåan og liga privatur millum hesar báðar menninar og áskoðar in gloymir hann kanska aft ur, ti tað sum so hendir er so dramauskt. Kortini er hann ringur at gloyma, hevur tú eina ferina givið tær far um hann — fer tú at tulka hann, verður tú rættiliga í ørviti, U hann minnir alt ov nógv um annað tú hoyrir um dagar nar Lat meg nevna eitt dómi Umborð á einum av strand faraskipunum frætt eg hesa søguna: Ein vinnulívsmað ur gjørdi tað, at hann seldi húsini hjá sær ul reiðaríið ella eisini var tað okkurt annað virksemi, sum ki gekk so væl. Hann fekk væl meira fyri húsini, enn tey vóru verd. Tá ið virksemið for á húsagang, keypt hann húsin aftur fyri væl minni enn tey vóru verd. Hesin maður eigur eisini onnur nýbygd, siga tey mær og sum hjá so mongum, er alt virksemi hansara steðg ið upp og landskassin hevur mist nógvar pengar, tí hesin veðhelt. Men maðurin er tramvegis vinnulívsmaður hann hevur onki mist, siga tey mær. Hann heldur seg enntá ul at fegnast um, at »kkurt av hansara skipum varð keypt aftur til staðin tesin maður hevur virkað í Soleiðis ljóðar søgan og hus tt at Siga trugvi eg onki ippå, at tað ber ul at bera eg soleiðis at órevsaður. tó hátt, sum eg ætlaði at tey siga mær, at hetta saktans kann passa Men lat okkum siga, at søgan passar, so haldi eg at hon er eitt gou dømi um, hvussu tað ber ul at tjóðin liggur í skeljum. Tí tað sum hesin maður hevur gjørt er stuldur, onki minni. Hann sigur ótvað, at hann hevur onki ólógligt gjørt, men so noyðast vit at siga, at tey sum hava skrivað lógirnar eisini eru tjóvar Landsins ráðandi menn og konur, sum skriva lógir nar, siga uttan íhald, at vit hava øll ábyrgdina av, at so tlla veit við her á landi, tey siga við ødrum orðum, at vit eru í sama báu og heita á okkum um øll at leggja út árar fyri at rætta skútuna uppaftur. Tey flestu vilja fegin hjálpa ul, fara niður í løn, arbeiða meiri, forsakað alt tað sum stuttligt er fyri at landið, sum tey eru góð við, skal koma aftur á beint. Hesi hava ikki enn mist vúnna uppá at tað ber ul Eg haldi meg vera eitt av hesum, men trugvin er farin at mdlað — so mikið illani, at eg eri farin at spyrja eins og Moritz, hvussu óndskapur- in sær út, tí tað er tað hann fregnast eftir, tå ið hann roynir at skifta orð lauteGok, eg spyrji e mannin í søguni vel ikki at tn slag av roymir um, vid Jyva lukku tað hvat hann 1 tann sama sum MatteGok, at vinna sær rikidømi óansæð, um land og tjóð standa eftir á berum? Eg noyðist eisini at spyrja tykkum, sum ráða fyri at hetta ber til, hvat slag av lukku droyma ut um? Er tað nóg gott at skipa soleiðis fyri at éndskapurin sleppur at ráða? Er kjallann ov trongur og vit ov smá fyri tykkum? Vit halda at MatteGok er ímyndin av óndskapi, men hóast alt er tað >bara< Mo- ritz sum doyr. Og Kornelius ja, hann situr restina av ævi síni í myrkastovu fyri nakað, hann ikki hevur gjørt. Familjan syndrast ikki, tí Eliana hórar undan, ti William Heinesen orkar ikki, at tað ónda skal fara við øllum. Men tit sum ráða eru ikki William Ondskapurin í dag líkist ikki MatteGok, sum lokkar eina veika sál í Oføri og fær hana at bøta fyri sína illgerð Ondskapurin er ikki tað sum Vårharra á evsta degi ætlar sær at revsa okkum fyri, óndskapurin er settur í system, hann er lógarfestur, soleiðis at tad ikki er tann eina veika sálin, sum skal bøta fyri hann, men øll sum halda at lukkan er at megna al svara hvørjum sitt Malan Johannesen 1 er a Vit avheinta og koyra út a Skjót og góð tænasta a Vit koma um alla Streymoy-Eysturoy v/ Guttorm Mortensen, Lýðarsvegur 15 SOLA —UMVÆLINGAR — LEIGA ! yo» V ý | | Y Laarvegur í i | -— ADC | i ARBEIDSHANDSKAR | til oll endamál — bæði á sjógvi og landi | Lamb upptikið Grátt veðurlamb upptíkið í Innara Mið- haga, markað hålvt frá horni i høgra oyra og rivað heilt í vinstra oyra. Tlf. 41188