leygardagur 23. oktober 1993síða 8

Síða8 Nr. 202 — 23. OKTOBER 1993 Tidindabladid Nicolina Midjord og alt millum himmal og jórð: Kreppan kom ikki sum eitt kavablak -Eg havi seinastu 20 árini ávarað móti hesum, men ongin lurtaði eftir mær, sigur Nicolina Midjord í Fuglafirði, sum á sín sermerkta hátt hevur sangt sína hugsan um hetta og hatta gjøgnum Nicolina Midjord: - Eg segði tað altíð. Tað kundi ikki vera rætt. at hvor omma í bygdini skuldi fara at arbeiða fisk, og at tær vendu ovugt fyri at ríka vinnulívið tíðirnar Hon er ikki bangin av sær Nicolina Midjord í Fugla firði, tá hon loysir posa bandið og sigur sína hugsan um mangt og havt í gerand isdegnum og um kreppuna - Nú slepst heldur ikki til handils longur, sigur Nico- lina Midjord, tá vit hittast á gøtuni í Fuglafirði, og hon fangar, at vit eru blaðfólk Tú stendur sum kánus, um tú ikki hevur hitt Nico linu Midjord áður. Tú veitst ikki rættiliga, um tað er skemt ella álvara Hon hevur hinvegin so nógv at bera fram, at tú ikki kanst nokta at læna henni oyrað. Rættella órætt - hetta er ein meining, sum so nógvar aðrar Einki gott at bera vinnulivinum Nicolina Midjord er 57 ára gomul, og hevur alt tað hon minnist, barst móu vinnu lívinum í bygdini, sum hon sigur seg einki gott hava at bera Hon og maðurin, sum er 60 ára gamal, eiga fýra børn. Maðurin átti ein út róðrarbát, sum tey mistu Afturfyri fingu tey skuld at bera aftur í bankan Tå hon sigur, at ikki slepst ul handils, vil hon vid hes um visa á, at arbeiðsloysis studulin og iskoyu ur Al mannastovuni er so líuð, at onki er eftir at liva av, tå ljós, hiu, telefon og lån er goldið - Vit liva av tvøsi og spiki, røstum seiði hvønn dag hvalabuffum og Ommur vendi øvugt Tad skal góður matarlyst ur ul at svelgja, men kjøuð erso dýrt, at tad hava vit ikki ráð at hy ggjá al, Sigur NICO lina Midjord Fólk í Føroyum eru eisini tey, sum búgva á smáplássunum - í bygd og by kring landið. Tað eru ikki teirra umsteður, sum verða umreddar í fjølmidlunum um dagarnar. Hverjar tankar gera tey sær um framtíðina, og hvussu eru møgulelkårnir at lív- bjarga sær. Tíðindablaðið Soslalurin loddar dýpið við greinarødini -Á ferð kring Føroya land- Eg en so mikið vaksin at eg veit, hvat ið bagir Hevdi tað verið ein nátt úruvannlukka, sum hevði ført okkum hagar vit eru nú o hevði tað verið fyrigevi het Tad, at nakrir vinnulivs menn hava skapt kreppuna kann ikk: berast í bøtuflaka tyr Eg segdi tad altid. Tad kundi ikki vera rætt, at hver omma í bygdini skuldi fara at arbeiða fisk, og at tær vendu øvugt, fyri at ríka vinnulívið Eg skal ikki dóma á jarð in, sigur Nicolina Midjord hugsunarsom, efur hesa longu einarødu, og tú skilir CInki av ølium Eingin hevur lurtað eftir mær Kanska møtu eg teimum hinumegin, sigur hon spak sutfar, nu ho Tysdagin: - Nú fara vit at liva eftir førimuni.Vit hava øll livad meir ella minni yvir evni, og læra helst eina rúgvu av, at peninga- umfarid lækkar nakað, sigur Sigfríður Vorðhamar, býráðsfor- maður í Fuglafirði OA gr