fríggjadagur 29. oktober 1993síða 18

Síða 18 ógvan Adol taka ábyrgd av Nr. 206 — 29. OKTOBER 1993 ohannesen, tingmadur: -Vit mugu øll egnum gerðum Fyri at b ] , , skattaborearin Og Pga lelmum so standa nú tey, sum allt mest, av milliardunum og hvina um eitt sindur Hetta er einki minni enn skomm ábyrgdina av sínum i, blødir nú førovski sum atlu og eiga roman av renluvinning1 ] x ] } tr Tad er skomm ikki at tak egnu gerðum segði ein rættiliga avgjórdur Jógvan Adolf Johannesen undir viðgerðini av seinastuni avtaluni við danir. Hann fanst harðliga at andstóðuni á tingi fyri at vilja sleppa sær undan allari ábyrgd og vísti á, at javnaðarflokkurin ikki ætlar at renna undan ábyrgdini av sínum gerðum. Hann segði. Tad málið, sum ni er ul við gerðar her í unginum, er lít- ið hugaligt — og tað eru nógvar orsøkir til tess! Tað er eingin kærkomin ella stuttligur lesnaður, sum stendur í teirri semju, sum føroyska landsstýrið og danska stjórnin eru samd um. Og eri eri noyddur at síga, at eg eri hvorki glaður ella stoltur av hesum, sum nú er ul umrødu Men lat meg beinanvegin siga, at eg als ikki kenni nakra tongd at sýna ta minstu virding ella minsta takksemi fyri lonsku stjåmini ella donsku and støduni, soleiðis sum før- oyska kreppan hevur verið viðgjørdi niðri á danatingi Tí, henda viðgerðin ella handterðin er hvørki meira ella minni enn ein niður- gerðing og eyðmýking av allari hini føroysku tjóðini og ti má tað svida í hjørtun um á øllum teimum føroy- ngum, sum bert hava eitt emasta vet av tjóðskapar kenslu og tjóðskaparstolt leika skaptan í kroppinum Men, enn minni kenni eg nakra hug at takka ti eftir øllum at dóma stóru fimta- kolonnuni her heima i Før oyum, sum nu brådliga skrædir gekkaskortin frå andliunum og letur sitt 6- tespiliga åsyni koma til sjóndar. Hetta eru fyri tað mesta fólk, sum als einki hava gjørt fyri føroyskt vinnuliv og enn minni hava ávíst hvussu okkara trupulleikar skulu loysast Øll teirra meðferð hevur verið og er ein rgð av at- finningum, og tílíkum líkt, so hava tey alt sítt oman fyri hålsvølin. Men, lítið varð hildið um tilikar, sum ein- ans høvdu alt sítt undir tungurótunum — her í Før- Jógvan Adolf Johannesen, tingmaður g ikki danir oyum fyrr. Og eg vil vóna at eimhvgr férovingur, sum lørovingur vil nevnast enn í dag vísir andstygd fyri tí líkum slag Ti, teirra tómu orðum liva tørovingar ikki av — hvørki í nútíð ella í framtíð — eins og teir heldur ikki hava livað av teimum í fortíð. Men, tey kunnu spilla og oyða almik 1ð — og við formansins loyvi fari eg efur minninum at citera: Soleiðis er eisini tungan ein litil limur og ger nógv um seg. Sí, hvussu lítil neisu kann seta eld á ein stóran skóg! Og tungan er eldur. Sum ein heimur av órætti er hon millum lima okkara, hon dálkar alt likamid og setir eld á tilverunar hjól og hana sjálva er settur eldur á frá helheimi. Ei undur í, um føroyingar fyrr hildu lítið um teir, sum høvdu alt sitt oman fyri Vu eru føroyingar hålsvølin T6, tær røddirnar tykjast at vera flein i hesum landi i dag, sum leggja sær sera sera nær at dyrka ta ítrótt, sum óndsinnaðar tungur kunnu íbirta. Men, at skapa nakað gagnligt megna ti- líkir illbitlar sjálvandi ikki Men, í teimum árunum, tá ið alt tað, sum teir siga koll- rendi okkara samfelag, tá stóðu flestu av teimum í fremstu rgð og rópaðu um at meira skuldi gerast — ti ov lítið varð gjørt — og vit nýt- ast als ikki at fara út um hesar veggir fyri at finna summar av teimum, sum tá vildu hava meira til sín sjálvs og sínar veljarar. Nú gremja teir seg, og royna at heingja mylnusteinar um hálsin á hvørjum øðrum. Og nú tykjast mong av teimum uttan fyri hesar veggir, sum eisini róptu sum harðast tann tíð tað var, at finna offur eins og ravnar lá teir gorrandi hóma fong í eygsýni. Sum fossar av eitri vella illgitingar, ósannindir og tað, sum verri er, undan tungurótunum á hesum monnum og kvinnum. Og, um alt hetta, ið eg havi nevnt, ikki skuldi verið nóg mikið her heima, so leita summi av hesum eisini burtur í lond, fyri at fáa út lendingar til at nidurgera og eyðmýkja ta føroysku tjóð ina og alt tað, sum føroyskt er Jú, sanniliga — hesi fólk hava fingið nógv burtur úr og tey hava eisini megnað at vent ellum á høvdid — ti í lag gongur fjøld av dønum g billar sær inn, at danski taturin hevur latið føroy ngar fingið milliardirnar til gavu Kortini hevur liud verid gjørt fyri at sannføra danir um, at hesar milliardimar eru lán og als eingin gáva At hesar milliardimar eru lætnar undir sovorðnum treytum, at tær eru nærum at meta við blóðpengar Føroyingar eru ikki danir Føroyingar hava aldri verið danir — og hóas nógv hevur verið gjørt gjøgnum tíðirnar ul tess at gera føroyingar ul danir, so eydnaðist hetta ti betur aldri. Og hóast hesa síðstu inn- rás ella árás av dønum, so vóni eg, at føroyingar aldri verða danir — og allarminst nú. Men, tað er kortini ein sannroynd, at í dag ganga úrvaldir danir og hóreiggja sær her í Føroyum — og tað tykist ongum likari enn at danir eisini hava roynt at gera sær dælt av kreppuni i Føroyum. Ja, eg loyvi mær eisini at halda, at tað, sum hitt al- máttuga danska bankaeftir- litið hevur avrikað her í Før- oyum, er so væl tilætlað at har ruggar ikki rætt. Og í øllum sínum ræðu- leika er tað ikki minst teim- um fyri at takka, at stødan gjørdist soleiðis, sum hon nú einaferð er! Tíðindablaðið (ES) Tad danska bankaefurlit ið hevur neyniliga skrúvað og bent øll virðir í hesum landi niður á eitt tilikt 6 veruligt stødi, at tað gjørdist fullkomiliga Omøguligt at sleppa undan, at botnurin mátti rúka undan peninga- stovnunum hetta var veruleiki, máttu føroyingar, umboðaðir av Og so, tå 19 landsstýrinum við løg manni á odda, ganga ta tungu gongd niður á Kristi ansborg ul tess at læna danskar pengar, sum kortini fyri tað mesta endaðu fyri at halda lív í ienum útbanka einum filiali av Den Danske Bank í Danmark — við ein um donskum st V Ci ni dv VU * Tv i KU DI uni Og il Liv 1 - - Køl PP KO CHA CMKI SÆÐ Li, al lær XI mallsardirnar, ið læntar eru eru komnar føroyskum vinnulivi ella arbeiðsleys um føroyingum ul gagns í Eg havi ógvuliga ilt við at ugva, at føroyingar eru takksamir fyri handan at burðin! Eg undrist um hverjar tortreyur, ið td. harra Lykketoft og frú Jelved, fyri ikki at tala um Kirsten Ja- cobsen, hava til — so einvíst at úttala seg um føroysk viðurskiftir sum tey gera. Og eg undrist um, hverjar fortreyur hesi havaeitt nú til føroyska fiskivinnu. Eg eri bilsin um hetta og eg veit ikki hvaðani, tey hava sína vitan. Men, so mikið havi eg skilt, at fleiri danskir ráð- harrar tykjas at vera av-bera væl fóðraðir — um enn í rangvørgum týdningi — hig- ani úr Føroyum. — Og eg takki hvørki teimum, sum fóðrað hava, ella ráðharrun- um ella donskum tinglim- um, sum hava sýnt merki- ligan atburð ella hugburð. Men, hinvegin takki eg øllum teimum kreftum bæði her í Føroyum og eisini á danatingi, sum hóast alt hava sýnt ein positi van anda og góðan hugburð! Andstaðan á ungi hevur 0 væntandi var roynt at gera nógv burturúr og tað er væl skiljandi hóast tað er Óskiljandi at teir sum ju í teimum sokalladu gullárunum stóðu í fremstu rød og róptu um at meira skuldi gerast — at vit fingu ov fáar fjallasmogur, ov fáar havnir, ov fáar lendingar, ov fáar dýrar og óneyðugar glæsiligar skúlar 0.s.fr Nu standa hesir somu, sum vóru við ul at krevja mest, og skjóta ábyrgdina frá sær. - Eg spyrji bara hvat hesir menn, hvat hugsa hesir flokkar? Hesir flokkar, sum í einum og gil hugsa Im vóru imóu, tå ið javn aðarflokkurin mælti til at landsbankanum tær neyðugu heimildir til tálma milliardunum, sum streymaðu inn í landið ar ein harmilig stóða! 8 or Vel er hóast alt soleiðis hk ut atmeðan hin privata skuldin er minkað, so er skuldin hjá landskassanum vaksin i SdMma mun Og fyn at bjarga teimum, sum áttu mest, blødir hin løroyski skattaborgarin. Og So standa nú tey, sum áttu og milliard inum og hvina um eitt sind- uravrentuvinningi! Hetta er einki minni enn skomm Tað er nevniliga skomm ikki at taka ábyrgdina av sínum gerðum. Javnaðar- flokkurin ætlar ikki at renna undan ábyrgdini av sínum gerðum. Men tiverri tykist tað sum um andstødan hey - ur skott seg sera væl til eina kapprenning undan á- byrgdini! Men, hóast hetta er Sagt, sigi eg ikki at tað er neyðugt at mýkja hesi upp- skotini, soleiðis at tað er møguligt hjá okkum øllum í minsta lagi í samgonguni at taka undir við teimum! Uppskotini fara sum kunnugt í nevnd og har rokni eg við at tey fáa tílík snið at vit øll í samgonguni kunnu taka undir við teim- um. c1iga roman av H £ Á á HH