mikudagur 3. november 1993síða 10
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
»HaviO« Sjónleikur eftir
Ólafur Haukur Símonarson
sum Oskar Hermansson
hevur týtt
Nevndin i Havnar Sjónleik
arfelag hevur við uppset
ingini av sjónleikinum
HAVID« eftur
Haukur Símonarson víst, at
tey hava vilja ul og tora at
fara undir nýggjan norður
lendskan dramaukk
Eftir at hava verið ul
fyrstu syningina leygar
kveldið 30. okt. í Sjónleik
arhúsinum, er meungin, at
her er talan um viðkomandi
leik um lív og umstødur hjá
núlivandi vinnulivsmanni í
Íslandi og bømum hansara
og familjum teirra. Leikurinn
er sera ágangandi, sterkur,
ráur og í stødum beinleiðis
heskin, tó ikki veruleika
fjarur
Riuthøvundin
Olafur
sett
sær fyri at lýsa eina familju
har tey ytru lívskorim eru í
lagt, meðan prísumnn at
skapa ytra karmin er, at
bórnini 5 í tali øll, uttan
undantak, eru sum livstang
ar í tráanini eftir at verða
hevur
vird, ella sinåmilium finna
okkurt, sum ber brá av
góðsku. Askodarnin sær inn í
ein kensluheim, har hvør er
sær sjálvum næstur. Fost
ursonurin Bergur, sum er
liud á pallinum, hevur eðr
vísi sinnalag, og gevur ein
glotta av vón um menniskj-
að, sum ikki letur seg tøla av
ognarlutum, men letur
herðu náttúruna vera drív
megina. Poul Joensen spæl
ir Berg við góðari megi
Vinnulívsmaðurin Tórð
ur Haraldsson (Svem Eg-
holm) er givin í livslanga
yrki sínum sum útgerðar
maður, og er í byrjanini av
leikinum í heiminum saman
við mammuni, sum er 88
ára gomul. Samrøda fer
fram, sum gevur áskoðaran-
um innlit í mangt og hvat,
sum fyri er farist í lívinum)
heiminum hjá Tórði
Mamman (Lisa Djurhuus)
er grovlig og bersøgin, og
Ein ste
her nyurnthøvundin møgu
leikan at sláa tónan, sum
ikki á nakran hátt fjalir, at
livskonni hava verið harð
og úíðin er ikki brúkt at
hjúkla um børnini, men at
halda = vinnulívshjólunum
koyrandi
Beiskleikin hjá gomlu
mammuni gevur leikinum
fitt av stuttleika
Bømini, sum øll eru vaks
in og flutt heimanifrå, skulu
nú hittast í heiminum, har
umframt Tórði eru Kristin
(sambugvi) (Hjørdis
Trónd) og dóttir hennara
Marria (Eyð Mørkøre), og
gamla mamman.
Stovan, vit eru stødd i,
sigur frá valaheimi, og jóla
stås sigur frá árstíðini. — Vit
eru í leikinum vitni ul eina
familjuuppgerð um ognar-
lutir og arvastríð, tå ið børn
ini og hjúnafelagar gamla
årskvøld vitja í heiminum
Tórði við húski býr onku
staðni á lítlum fiskaplássi á
Norðurlandinum í Íslandi,
og hann eigur størsta ar-
beiðsplássið á staðnum
Í tveir tímar fer eitt ræðu-
ligt familjudrama fram, har
børnini leika í. Rithøvundin
fer langt fyri at vísa, hvussu
sálameyðin drívur tey til
óndskap hvert ímóu ødrum
Gamlaårskvøld er meira
em ræðumynd í andaligari
neydtøku enn uppbyggj
andi familjurøkt. — Ongin
hevur yvirskot at geva, gll
hava orku at krevja
Tad stutta í ú langa er, at
børnini meta, at nú påpin er
vordin gamal, er kanska
best, attey leggja honum lag
á hvussu
ognirnar skulu
umsitast, so ikki óviðkom
andi fara av stað við teirra
møguliga arvi
Omman, sum Lis Djur-
huus av Sandi spælir, er so
sannførandi sum gleggi
skræðugákurin, at tú fegnast
mikið um henda góða leik
ara.
Sverri Egholm, sum hev
ur drúgvar royndir á palli og
mangan hevur víst gott
spæl, hevur í hesum leikin-
um víst eina styrki sum
karakterleikari, sum hann
valla hevur sýnt áður.
Bæði tå Tórður er aftur
lítandi á síni manndóms
brøgd, og tå hann gerst sjúk-
ur, er talan um sterkt og
sannførandi spæl. Her er
ongin ivi um, at leikarin
brúkar sínar sjónleikara-
gávur og hevur stórt innlit í
mannalyndið
Hjørdis Trónd sum kona
Tórða er so sterk, at ftøgnini
hon frá fleir
royndum, enn nógvar eina
talur kunnu greina. Hjørdis
synist at mennast sum leik
ari fyri hverja roynd og tel
ist millum tey
pal!i
Allir leikarar spæla sann
førandi og ongin svíkur
Hetta liðið av sjónleikarum,
sum leikstjórin hevur valt,
er so væl sett saman, at tað er
ein fréði at síggja, at tað ber
ul í Tórshavn at uppliva
teatur, sum tað
verður spælt í hinum høv
udsstødunum í Nordurlond
um
Mikkjal Helmsdal hevur
vid hesi royndini vist, at
sigur lívs
gávaðu á
soleiðis
Tíðindablaðið
hann er góður
sum fær leikararnar st ges
kraftmikið Dram:
turgun í uppseungim er
meira týðilig, enn vit eru
von við
Leikstjórin átu tó ikki
sjálvur at verið leikari í so
umfatandi uppseting, har
leikluur hansara í støðum
ikki livdu upp ul annars
høga leikstaðið
1
ICIKSEOT
spæl
Pallunn ul sjónleikin
>Havið< er millum best
gjørdu í Sjónleikarhúsin
um, og pallmyndin er sera
væl gjørd. Regin Djurhuus
Patursson, scenografur,
hevur staðið fyri hesum ar
beiði saman við góðum
smidum
Niels Nielsen, ein av okk
ara mest royndu ljóð- og
ljósmonnum, hevur saman
vid ødrum skapt ljóð- og
ljóseffekur, sum styðjaðu
leikgongdina og harvið
upplivingarnar hjá áskoð
aranum. Sjáldan hevur verið
betri skouð fyri nýggja år
inum enn í leikinum
Oskar Hermansson, sum
hevur týtt leiknuð, hevur
lagt seg efur einum løttum
pallmáli. Teir sterku eiðir
nir, sum íslendingar eiga so
nógvar av, eru væl úr hond
um greiddir, hóast í støðum
Ogvusligir
Samanumtkið er at siga,
at i hesum døgum ber ul at
fáa eina rættuliga sjónleika-
uppliving í Sjónleikarhús
inum
Vónandi fer førleikin,
sum leikararnir sýna á palli,
ateggja okkara egnu rithøv
undum at greiða úr hondum
leikrit, tí okkurt ókunnugt
hongur altíð við í einum
týddum leiki
Tórshavn, 1. nov. 1993
g.ø.
Burturstødd vid
risa telefonrokning
- Hetta er púra úr vån og viti, sigur ein maður, sum sam-
bært Telefonverkinum skal hava ringt fyri 10.000 krónur,
meðan hann var burturstaddur, og eingin annar hevdi at-
gongd til telefonina
Sosialurin hevur áður um-
rétt ovurhonds stórar tele-
fonrokningar, sum fólk
hava fingið at gjalda henda
ársfjórðingin.
Telefonverkið finnur
ongan feil, fáa øll at vita, tå
tey klaga.
”Nidurstødan av kann-
ingini er, at samsvar er mill-
um útringdar samtalur og
skuldskrivaða skuld" er
svarið, sum øll fáa frá tele-
fonverkinum.
Tey, sum leita víðari eftir
eini frágreiðing, fáa at vita,
at ringt má hava verið við
telefonini, og skyldað verð-
ur upp á børn, urtanatta-
ansarar og sex-telefonir í
útlondum.
Nøkur fólk, sum Sosialur-
in hevur frætt frá, halda fast
við, at tey ikki hava ringt til
nakrar slíkar útlendskar te-
lefon-tænastur, sum eru so
dýrar. Men har er einki at
gera
Vit frætta nú frá einum
telefonfelaga í Havn við
somuleiðis ovurhonds stór-
ari telefonrokning.
Tá hann, eins og onnur
hava gjørt, klagaði til tele-
fonverkið, fekk hann yvirlit
yvir, hvussu nógv tey
høvdu ringt fyri í tíðini frá
10. juni til 10. september,
býtt sundur í seks tíðarskeið
á 14 dagar.
Vanliga hava tey ringt
fyri 100-200 krónur fyri
hvgrjar fjúrtan dagar.
Men millum 26. juli og
10. august er rokningin
10.060 krónur, og millum
10. augustog 25. august fyri
1.143 krónur.
So kemur rokningin niður
á tað vanliga aftur.
- Hetta má vera skeivt, og
kann ikki góðtakast, sigur
telefonfelagin.
- Í tíðarskeiðinum frá 23
juli til 16. august vóru vit í
Danmark, húsini vóru læst,
og eingin hevði atgongd til
tey, sigur maðurin.
Meðan tey vóru burturi,
høvdu tey umstilling til eina
fartelefon, soleiðis at um
nakar ringdi til føstu tele-
fonina, varð umstillað til
fartelefonina. Slík tænasta
kostar felaganum 4 krónur
um minuttið, men í øllum
tíðarskeiðinum varð bara
ringt fimm ferðir til felagan.
Skuldu tølini verið rett,
skuldu tey havt tosað í
níggju tímar og 20 minuttir
hvgrja ferðina.
- Tað sigur seg sjálvt, at
hetta ikki kann bera til, sigur
felagin.
randi