fríggjadagur 5. november 1993síða 19

i á Tíðindablaðið Leysasøkk um Regin á hálvthundrað- åradegi hansara eftir William Heinesen (1968) Bráður maður var Regin al tid Positivt og negativt berjist í sál hansara sum i eim kolbogalampu. Har teir báðir pólarnir froysa hver móu ødrum, har er ljósið sannleikin, vakurleikin Viðhvert tó bara ósamsvar ið, paradoxið. Ella hjarta FA SUTTIK »LR CISKLOV2 RIAF ir , < men hali fólki x ve g eiski fólkið og hal oyggjarnar eg bæði elski og hati bæði fegin vildi eg hvørki hatað ella elskað hvørki« (Hin viðkvæmi lesarin varnast ordamusikkin og gleðist!) Er Regin svartskygdur? Bjartskygdur? — Bæði. Men altíð á ein spræknan hátt Ofta eisini á harðrendan hátt Lívið er ríkt, men lógir øgiligar. Tilvild ræður. O metalig virði fara fyri skeyt ið »Trugva tit í álvara, at tå træ stendur og kastar fræið, at tað munnu vera tey ússa ligastu bara, ið detta á vegin ul fótatraðk? Utlegdsmaður. Utiløgu naður! — Eins og Janus sáli Mótsettur Hans Andriasi honum, sum Regin ber so stóran tokka ul og kanska øvundar, tí hann er heima maðurin, hin búfasti Heidamadunn. Stødufugl urin Er Regin undirmettur i Føroyum? Ja! Avgjørt hevur hann enn fingið alt ov líðar sømdir. Hví tað er komið soleiðis fyri, dug eg Ikki at siga Ikki verður gáva givin, tå eingin tekur við Hetta er beiskt Regin er á mangan hátt sum loppan í ævintynnum Hon fleyg so høgt, atcingin gav henni gætur Nógv, ið Regin hevur yrkt, er heldur tungvunnið Hann er vidhvørt torlisin Vísdómsjakslur! Tú mást hugsa djúpt og leggja doyin á, tá ið mál- borið verður Ld. soleiðis >Av óendaligari langtan elvist bilsins ågimnd«! Ella hetta sera stuttliga, ironiska ørindid, sum neyv- an letur seg upp uttan lykil »Hinir skiltu ikki kra » ; , urin noarinnar ålvaratos og sambart og vegna ta res men sieik lær um nu 4,9 x KIA f árbr uU På y 5 Kendt lu nakran tí mus + royk enn úr Svartap DowuillabDaisse ”« (Hin musikalsk: lesarin frøist!) (Boutllabaisse: Fin viða gitin supan av fiska søði, nógv umhildir medalhavslondum Undnist ikki, at 130 góða er so torført; kanska er tað tað torføra, ið ger tað gott Ja, kanska. Hitt torføra er ofta eisini hitt haldgóða >Kanska um hundrað ár, fellir ein ung moy tár< Í føroyskum skaldskapi eru fleir lyrikarar ávirkaðir Janus av J. H. O. — Regin er ikki »åvirkadur«: Hann er i summum førum Janusar skilgitna barn og onkabarn Men yvirhøvur tó mest bara seg sjálvur x »Jevjuroykur av vida rotum grøn og dittin Iveul meg á dunga hvaðna skjótari komu eg aftur x í hvaona UOolari í{ki-< Janus? Nei, Regin. Tú varnast skyldskapin og munin Einki føroyskt skald nýur so hardrend orð og so dap! ar myndir sum Regin — enn ikki Janus, ið hóast alt oftast er romanukarin par ex cellence. Eyðvitað er Regin eisim romanukari, men to bert, tá ið hann kennir seg nívdan av heimlongsli. Ofta er hann ræðuliga sann royndarligur Lukka! hvat vita vit um lukku okkara? Tá ið vit liggja á sóttarlegu og pínast hvaðan vita um tað Kanska ikki cr asta leiðin at bjarga okkum svárliga, x vit bara at ganga hana Regin tá ið hann er mest harðrendur og bestur »Gråin býr hjá tær flogviuð einbylishetjun kaldar åstir burtskoun børn margiætisfiennið øn NEMI < * € Lo me + af uraÐr r r fir r ir Soleiðis kundi eisini faðir Regin málborið seg. Annars eru hesir feðgarnir sera Ó líkir Fødilan eingin yrkjari lýst djúpan Ísalsk hevur helst Regin Dahl. Táið tú ert ur av I Im fóstur ind vordum, so les og á innå nest spakløru, n ð Regin i 1 | 9 tjóðin er leikarin — alt tað, ið brýtist í henni: kvøl og neyð, ómegd og feiknar máttur, yndi og óstiltur tokki, vonsvik og glaðasta » áræði, og fram um alt langt anin — alt leikar hon, við í mnligum hondum leikar hon og leiktólið syngur | ð tú hovnr eina van kvamsligu og føroysku vis dómsorð skaldsins Sannleikin er sum berg ið: Um brimið máar og urð ar rapa og alt fer í havid sum sandur tekir hann allan havsins botn, í hverjari vík leggst hann upp, í hvørjum innviki (Og legg einaferð enn ul merkis hvussu eitt stórt skald nýur stórbæra móður mål sitt!) Eitt annad dømi um stør leika — á annan háu — ikki maestoso, men piu mosso: »Tu ert so blíð sum jørðin tann jørð, sum okkum bar 'g dregur okkum aftur P . . . nn 4 lá 4 Sr h = ” ) Ar > í ' Kb r A u KA á kan Á 4'RA á r An + …% á/? nelare ngia einsamallur í rennisuv x Pr eðun Í ika f um rr í r n ré ð4 > ni if år innad nr hån á á Fa á + på rr 4 há in vera OY NÓEY á gå al lyrikKur kan I n i TU IKK ISelast r i r Kanska I USKADAST hepnari stund ikk + St Nærum á Í Ísk { ry } i Ki Lt ) i form frå Skaðld-Sv M Åras | I á Hjartason r k tu i uttanfyri Ísland; sé ilagnu Í ur ÍYFIKKUMN á NOTSKU ' målt nu? ind ttanfyn mark Norður landa lynkan man en! Hetta kanst tú so halda vera harmiligt. Men ikki man tað vera bara tað Internauonalisma hevur sínar leiðiligu síðir! Heim giun skaldskapur - Dant Cervantes, Shakespeare kundi verið samanborin við fjallaundar, har einki noruð er efur, men alt jørí ” ild evjad upp av fótatrakki og hvør ein steinur gnadd aður av ferðamannahond og har eisini útsýnið verður ónáðað av turisthotellum og sølubudum! UmJ.H. O. Djurhuus ella Regin Dahl høvdu verið bornir í heim fOnglandi: ella Amerika og yrktu á enskum máli, høvdu teir kanska vunnið veraldarfrægd t hvussu er innantyri Um t vegin Ld. He i H Mm lla í þ je høvdu vend før nøv 1 (14 i h Ísl IKK ” SE Til BLADSØLURNAR Sosialurin aftur UTSELDUR? Bodid so beinanvegin frå å tif. 11820. Tidindabladid SOSIALURIN Blindastovnur Føroya hevur opið måndag-friggjadag kl. 9—16. Telefonir: 18222 og 19288 William Heinesen