leygardagur 6. november 1993síða 2
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Ábyrgðarblaðstjóri: Jan Måller
Fyritaksstóri- Krisjan Dalí
Sýnið vit og skil
Í komandi viku verða ikki minni enn
triggir fundir um seinastu sjúkra-
húsfrágreiðingina: í Havn, í Klakvik og
á Tvøroyri. Á hesum fundum er ætlanin
at greiða frå og umrøda ta frågreiding,
sum landsstýrið bað danska heilsu-
málaráðið skipað fyri.
TAÐ er gott við orðaskifu og vit vóna,
at menn og kvinnur fara at sýna bæði
vit og skil, tá hetta annars so eyma mál
verður viðgjørt í ikki minni enn trimum
plássum í landinum. Fundirnir í
Klaksvík og í Havn eru almennir, með-
an tann í Havn er fyri innbodnum. Hetta
hevur helst nakað við tað at gera, at teir,
sum hava gjørt frågreidingina vilja
sleppa at greiða starvsfólki í heilsu-
verkinum, politikarum 0.ø. frá
imnihaldinum í frágreiðingini og frå
sínum og verja hana. Høvid verður so
eisini at seta spurningar. Hóast ein
skilur, at ein slíkur fundur ikki er
almennur, so er tað stórt spell, at ikki
eisini fólk í hevuðsstaðnum kunnu
sleppa at siga sína hugsan um hetta
stóra mál.
NÓGV rok hevur staðist av umrøddu
frágreiðing og hava mong trivid í
pennin og sagt sína hjartans ærligu
meining um málið. Fólk í Klaksvík og í
Suðri eru sum heild sera Onøgd vid
frágreiðingina, sum tey meta vera eitt
miðvíst álop á tey, tí hon setir út í
kortið stórar broytingar í framtíðar
bygnaðinum innan samlaða føroyska
Jóannes Eidesgaard, heilsumálaráðharri, skrivar:
Føroyska sjukrahusverkid '
sjúkrahúsverkið. Flein av uppgávunum
hjá smærri sjúkrahúsunum skulu nidur-
leggjast og flytast ul Havnar, meðan
hesi sjúkrahús ístaðin fáa eina ødrvisi
heilsufunkuón.
TAÐ vilja altíð vera ymsar meiningar
um eina slíka frágreiðing, og neyvan er
tað ov nógv sagt, tá vit siga, at:tað ikki
finst eitt mál í hesum landi, sum fólk
eru so uppukin av sum júst sjúkra-
húsmálið. Ein eigur í hesum máli at
brúka vit og skil til at tosa um ungini
heldur enn at leypa framav, hvørja ferð
onkur fakkunnleika sigur sína hugsan.
Samfelagið broytist alla tíðina og
krøvini til sjúkrahúsviðgerð og røkt
somuleidis og haraftat gerast peninga-
ligu karmarnir trengri og trengri.
Hesum må sjúkrahúsverkið eisini finna
seg ul, og ti er spurningurin, hvussu vit
fåa bestu vidgerdina og røktina fyri
tann pening, sum er tøkur. Her mugu vit
hugsa fyri alt landið og hava ikki ráð ul
at hugsa um, hvussu gongdin hevur
verið seinastu 50 árini.
VIT eru noydd ul at gera okkum greitt,
antin tað eru arbeiðsplássini ella ein
góð tænasta, sum telja mest. Tað sigur
seg sjålvt, at broytingar í bygnaðinum
og uppgávubýtinum saman við eini
neyðugari rationalisering mugu kosta
onkunstaðni. Her mugu vit vera ærlig
og gera upp, hvat tað er vit ynskja av
framtíðar heilsuverkinum.
TAÐ má nú vera upp til landssins
myndugleikar at skera igjøgnum i
hesum máli. Tad ber ikki til at biðja um
fleiri fakligar frágreiðingar og so bara
leggja tær til viks, ti tær ikki hóva ti
sitandi poliuska meirlutanum. Tað má
vera ábyrgdin hjá teimum einstøku
politikarunum at hugsa um, hvat tænir
Føroya fólki best í hesum so týðandi
máli heldur enn at royna at tosa fyri sær
og sínum tvs. sínum heimplåssi.
EINGIN hevur sagt, at sjúkrahúsini í
Klaksvík og á Tvøroyri skulu niður-
leggjast og øll arbeiðsplássini flytast ul
Havnar. Frágreiðingarnar siga tvørtur-
ímóu, at tað skal vera eitt åvist virksemi
har í framtíðini men at hetta má laga
seg broyttu umsteðunum í
samfelagnum bæði hvat sjúkraviðgerð
og røkt vidvikur og hvat vit hava ráð ul.
Tað er ov bíligt av ávisum poliukarum
aftur og aftur at tosa um
lokalsjúkrahúsið í Havn. Ikki bert bíligt
er tað, men í veruleikanum
ábyrgdarleyst, tí Landssjúkrahúsið er
okkara alra. Tað er meginsjúkrahúsið
hjá øllum Føroya fólki, eisini hjá
suðuroyningum og norðingum einsvæl
og hjá vágafólki og sandingum.
ALLAR frágreiðingar hava síni brek.
Henda síðsta hevur ymsar skeivleikar
og eiga teir at verða rættaðir. Men bara
av ti at:tað ber til at finna okkurt í eini
frágreiðing sum hessari, sum einum
ikki hóvar, og so vraka hana, er ov
vánaligt.
TAÐ er ikki politikarunum til mikla
sóma at birta upp undir gsing um eina
slíka frágreiðing, og tað er ikki sørt
åbyrgdarloysi, tá åvisir politikarar -
heldur enn at finna fram ul semjur og
tosa um tingin: - seta eld í og birta upp
undir veruliga krígsstemning í
landinum.
VIT fara t at heita á okkara politikarar
um ikki at vera í fyrstu rød, tá tað ræður
um at skapa øsing og birta upp undir
eitt ósakligt orðaskifu. Tað må vera
tykkara fyrsta uppgáva at verja
demokratiið og tað verður ikki vart við
at niðurgerða alla tær frágreiðingar,
sum verða gjørdar av fakfólki um
framtíðar sjúkrahúsverk okkara. At
politkarar verja arbeiðspláss á staðnum
og eisini trygdina við at hava eitt
sjúkrahús er í lagi. Men tað skal vera
skil í. Tí er tað okkara áheitan á allar
politikarar í Føroyum: setið tykkum
saman við fakfólki og ti meininga
fólkinum og tosi sakliga um viður-
skiftini. Birtið ikki upp undir øsing, tí tå
elva út bara ul kaos og anarki.
LATIÐ okkum loksins fáa eitt veruliga
orðaskifti, sum byggir á veruleikar
heldur enn á kenslur. Í blaðnum í dag
vísir ein yvirlækni á, at sjálvandi skulu
vit hava sjúkrahús í Klaksvík og á
Tvøroyri, men undir einum øðrum
formi. Er tað ikki júst hetta, sum eisini
verður tosað um í frágreiðingini! Hví
elva til nærum uppreistur, tá tað verður
tosað um at fremja broytingar, sum vit
øll vita eru neyðugar so ella so! Laud
okkum fáa sum frægast burtur úr. Latið
okkum tosa saman sum tað tænir fólki í
einum nútímans samfelag.
— er alt sára gott?
Mangt bendir á, at vit í
komandi viku í stóran mun
fara at seta heilsuverkið og
her undir serliga føroyska
sjúkrahúsverkið í brenni-
depilin. Fráboðaðir eru
triggir stórir fundir, um-
framt tað má roknast við, at
fjølmiðlarnir eisini fara at
taka evnið upp.
Í hesum døgum, har vit
næstan dagliga verða rykt
upp úr stólinum av ørkyml-
andi og avdúkandi søgum,
skuldi ikki verið neyðugt at
komið við øsandi kjakevn-
um. Men tað hevur so ong-
antíð verið endamálið við
hesi frágreiðing um før-
oyska heilsuverkið, men
kjakið er so ein neyðugur
liður í øllum.
Sum landsstýrismaður í
heilsumálum vil eg tí gera
eina frágreiðing um, hví
hetta málið er tikid upp. Um
vit um føroyska sjúkrahús-
verkið kundu svara játtandi
ul spurningin í yvirsknfuni
til hesa grein, so høvdu vit
sett okkum afturá og frétt
okkum um, at alt var sera
gott.
Búskaparliga gongdin
seinastu árini hevur gjørt
tað neyðugt, at føroyska
sjúkrahúsverkið eins og
onnur hava spart í stóran
mun. Hesar nógvu sparing-
ar hava gjørt tað neyðugt, at
vit veruliga mugu leggja
okkum eftir at fáa tað fræg-
asta burtur úr teimum
skerdu jåttanunum.
Hvi so seta danskar ser-
frødingar at gera hesa frå-
greiðing? Fyrst er at siga, at
eg åeinum nordurlendskum
fundi fekk tilbodid um ser-
køna hjålp, um vit ynsktu
tað, frå tásitandi danska
heilsumálaráðharranum
Esther Larsen. Eftirmaður
hennara, Torben Lund, hev-
ur staðið við hetta lyftið, og
gjalda teir eisini helvtina av
kostnaðinum.
Føroya Landsstýri hevur
sett føroysku limimar i
bólkinum, meðan danir
hava sjálvir sett teir donsku
limimar.
Somuleiðis hevur lands-
stýrið ásett arbeiðssetning-
in, bólkurin skuldi arbeiða
eftir, og skal ú eisini verða
myndugleikin, sum skal
meta um, at sami setningur
er fylgdur
Ein onnur orsøk til at
valið fall á utlendska ser-
fróði er, at søgan vísir, at
sera torført er at fåa føroysk
ulmæli, sum ikki fáa dóm
fyri at vera ósaklig og lokal-
politisk.
Umrådandi er at spyrja
seg um td. bygnaðurin,
uppgåvubyud o.a. eru skip-
að soleiðis, at viðurskiftini
fyri borgaran í hesum landi
við teimum minkandi játt-
anunum kann geva ta fræg-
astu tænastuna og við
kenslu av tryggleika.
Hava vit fylgt vid kjakin-
um seinastu årni, hevur ikki
júst hetta verið ukið fram.
Meira hevur kjakið borið
dám av kapping og øvund
millum sjúkrahúsini. Hevur
ein so kannað viðurskiftini
nærri, so sæst, at tað sum av-
ger, hverja hugsan tú hevur
um vidurskiftini er, hvar í
landinum, tú býrt. Hetta er
galdandi bæði fyri lærd og
leik.
Hetta hevur neyvan nakað
við sakligheit at gera. Men
tað er møguligt, at torført
verður at lyfta kjakið upp,
soleiðis at vit seta tænastur-
nar, tryggleikan og kvali-
teun í fokus. Men tað skal so
roynast.
Høvu vit sum útgangs-
staði kunnað verið samd
um, at soleiðis sum viður-
skiftini nú eru, eru tey ikki
nóg góð, so vóru vit komin
eitt stig rætta vegin. Høvdu
VIL so síðan kunnað verið
Opin fyri at tikið øll neyðug
mál upp til viðgerðar vid ti
endamåli at finna bestu
loysnina, so kann Spyrjast
nógv positivt burturúr.
Lat okkum harnæst gera
okkum púra greitt, at vit,
Framhald á síðu 11