týsdagur 16. november 1993síða 10

Síða 10 Eftir Hilmar Jan Hansen og Kalmar Lindenskov (myndir) ————1————— AI »Vælferdarsamfelagi oyar« erein vending, ið oft er at hoyra í almenna kjak mum. Hóast tey kanska eru fleiri enn nakrantíð, iðnoyð ast at fara frá sínum egna heimi, munnu tað vera tey fægstu, ið ongastaðni — púra hava at fara, tá tey standa heimleys ongastaðni Heimleysur í Føroyum Men hesi eru ikki so heilt få í Føroyum í dag. Menn iskju ið samfelagið ella »systemud« ikki hevur på fyn á einhvann hátt, og sum tí enda DIÅS pidS5 sum hemileys — utt an akran góðan ella nakað tað at Í Alt gott at bera føroyingum 1vi búð í Før LÆT i Vd gott i€ bera føroy hk ik u i ki, ið okk l ka + % 0 ÁÁ i ” IK anuei mild havt trupulleikar við drekka, og tað skú Rúsdrekka hevur oyðilagt nógv havi so sanniliga fingið at tóla, hvussu nógv tað kann vVYOLCER JA 11VIO, Og NU SMHI tm nitir HUK CI bert tveimum vikum havi mist alt tað, ið hevði trammanundan, sigur hann , » Eg hevd no ul rus trak % » y drekkavidgerd og hevdi eis mi Midi g cdnuu V + kk y > Nr. 218 — 16. NOVEMBER 1993 Tíðindablaðið (574) 54 ára gamli Immanuel Petersen: Hevur búð úti i tvær vikur Tann, ið trýr, at øll fólk í Føroyum hava eitt heim at búgva í ella onkunstaðni at fara, noyðist at trúgva umaftur. Í meira enn tvær vikur hevur 54 ára gamli Immanuel Petersen búð í int gamlari krútgoymslu í Viðarlundini í Havn. — Eg noyðist at fara í SMS ella á Sjómansheimið at fáa hitan, sigur hann aftur, og eg fekk stórt sæð 19 at umráða meg i, so á dyr. Tey Komu og bóðu um lykilin settur lær, og so slóð eg har Beiskur í huga Hendan hendingini hev ur gjørt sindur beiskan í huga, tíeg haldi, at meg ett du havt tryggjad sær fyrst, at eg heyði onkra aðra at fara, áðrenn tey sambandi við familju. Hann eigur eima dótur í Alborg, sum ersim misti sina hann royndin at ringja ul I loyvi at hallo, so hevði hon lagt hornið á men hann fekk ik k siga meira enn eitt } Í Eg hoyrdi tey bæði smáu børnini aftanfyri, ið eg mest av øllum ynsku at sleppa at siga okkurt við, men hon legði bara hornið á, Immanuel Tey bæði smáu elski eg yvir alt annað í verðini Sigur Ber ikki til at verda settur ut å gøtuna Við ødrum orðum ikki naKar SCcriigur startur, nú hannsini stóð heimleysur og Mi hevn þ x k t menniskja út á getuna soleiðis uttan víðari Sigur Eitt mark má vera fyri. hvussu langt ein kann fara, og serliga átti tað at verið nærliggjandi hjá Blákross at sær, áðrenn tey meg út Utblakaður — uttan ateiga nakran góðan í Føroyum, ið kundi taka sær av honum noyddist Immanuel so at leita sær eftir onkrum staði sjálvur Endaði í brummuni Ta fyrstu náttina endaði eg í fullibrummuni á Polit stødini, sig var ikki pláss fyri mær teir høvdu onkran annan, ið eisini skuldi sova rúsin út sigur hann Hetta var um midnáttar leið, so eg noyddist bara at royna at finna mær okkurt stað at sova. Gisungarhús varikki hugsingur um, ti har skaleg gjalda frammanund an, um eg skal sleppa at SOVd cina natt Svav millum trøini Tad endaði vid, at Imm niðan í Vidar- lundina, og har legði hann anuel fór seg so í soviposa millum trøini Eg vaknadi tidliga un min, tå bilarnir byrj ul krutgoymsla frå krign um. Har legði eg síðani alt tað, ið eg hevði við mær ryggsekkin viðklæðum og onkrum eðr soviposan og Hetta var nú vorðið mítt nýggja heim um ognarlutum Einki annað heim Nú eru meira enn tvær vikur gingnar, og framvegis hevur Immanuel Petersen einki annað heim enn hetta lítla holið í Vidarlundini Tad er sera líuð ul stødd- ar. Hann fær ligið útstrekt- ur, men ikki ber til at standa upprættur í rúminum, um- framt, at har er slavið og kalt inni Eg havi efur umstødun um ikki havt tað so galið Rottur hava ongar verið men av og á ern eg vaknaður av villkøttum, ið hava barst uttanfyn, flennir Immanuel Tibetur hevur tað ikki ið so illa att A hí * " I y 1: i * k Fo hav * f % I ! * 1 8 k 3 y kr í y , ” i i i ÍK I | t vera i SMS 5 } k i i > * A 1y a, Uu Øg IKK K ] finna okk kama 1 hvórja fer i gt ) eru uilbodini t fyri ng í mæ 1 einu ferð na hevði onk Í ið l kamar bert gu minutti I ég Fuer Okkurt stad måtti verid at farid gjørt er vælgjørt, og at eg sjálvur eri úu um alt hetta, tí eg byrjaði at drekka aftur, men kortini mátti tað ikki borið ul atkomið so illa fyri í Føroyum í 1993. Hevdi sí okkurt stað verið, har ein kundi farið um dagin — um Ikki annað. Men eg havi f ONgaskðni at: fara og ongan tí ra til di 1 UI t kann hann ikki halda meira Ul at búgva úti soleiðis, sum hann hevur gjørt í neiraenn tvær vikur lur Sindur Hann er eitt bangin fyri, hvat > r KK x 154113 4 » > tá 1854, hat