hósdagur 18. november 1993síða 8

Dagheimið á Berjabrekku tikið í nýtslu: Síða8 Nr 220—18. NOVEMBER 1993 ØM hava rætt til lvey umhvørvi Tey brekaðu, sum eru ringast fyri, hava nú eisini eitt stað at fara um dagarnar, tá tey ikki eru heima Tað var ein stoltur brúkari, sum hábærsliga gav mær eitt fast lógvatak, tá dag heimið Virkni á Berja brekku hevði móttøku tys dagin Nógv varð gjørt burturúr, og rættur veitsludámur var yvir løtuni, har sungið og spælt varð fyri gestunum, og nógvar rødur vóru hildn ar Flein nýttu høvi at ynskja ullukku, eins og nógv leit aðu aftir í tíðina, tá tey brek- aðu, sum her fáa innivist, ikki høvdu so stásiligar um tødur, sum á hesum stovni Dagheimið Virkm er ætl að teimum brekaðu, sum eru nngast fyri, og tí hava enn meira brúk fyri sumb- randi umhvørvi og góðari røkt Bert hugflogið setur mark Lena Rasmussen, leiðari á Verkstdanum Vón, bjóðaði gestum, bnikarum og starvsfólkum vælkomin Hon greiddi frá gongdini í byggimálinum, frá ti spakin V arð settur i fyri sløkum rA f # hoyra Kasmus Magni tveimum árum síðani og til i dag. Hon nevndi f takkar røduni Torben Risom Pet- ersen, såla, sum var ein tann ídnasti at fáa henda stovnin bygdan. Tað gjørdu allir rødarnir uttan undantak eis in Takið væl ímóti hesum stovni, sum hevur so góðar karmar, at bert hugflogið seur tykkum mark, segði Lena Rasmussen Jóannes Eidesgaard landsstýrismaður í al mannamålum, helt røduna fyri landsstyrid Hann segði m.a., at tað var eitt gleðiligt eyðkenni fyri ta politisku uppfatanina á okkara leiðum, at øll menniskju - uttan mun til brek ella ikki brek, hava sama virði, og at øll menniskju hava rætt til at luttaka virkin i samfelagnum Jóannes Eidesgaard segði víðari: - Tað at vera brekaður er ikki ein egin- leiki hjá ú einstaka, ersin: eitt saAmspæil milium tøguleikar hjá ti einstaka og krøvini frå samfelag- num Ikkl bert helmarætt Eisini her hjå okkum eru nógv framsug gjørd. Fyrr vóru okkara evnaveiku flutt av landinum til Danmarkar, við litlum ella als ongum út liti fyri at sleppa heimaftur - Her er tíbetur vend kom in í, hóast nakrir av okkara landsmønnum enn eru á flatlondum og neyvan koma heimaftur Ikki vera frámerki Jóannes Eidesgaard nevndi poltuska aðalmálið at brekaðu landsmenn okkara ikki bert hava heimarætt, men at teir eisini eru ein náttúrligur partur av før- oyska gerandisdegnum Tað at vera brekaður skal ikki vera eitt frámerki. men heldur ein undirstrikan av, at allir Guds skapningar ikki fr ; ns frá Hansara Tíðindablaðið (I); byggileiðslu og byggi nevnd fyri væl i: hondum greitt arbeiði, eins og hann ynsku brúkarum og starvs- fólkum góða eydnu við virkseminum í Virkni Gunnleyg Durhuus, arki- tektur, formadur i byggi nevndini fyri dagheimið og umboð landsstýrisins, segði m.a.:- Tad er týdning armikið at byggja góðar og vakrar bygningar til okkara efurkomarar. Henda upp gávan var bundin, tí stovn- ur, so verður eitt petti skriv - að aftrat søguni, søguni hjá Andveikraverndini. Al søg- an verður betri og betri fyri hvønn dag, kunnu vit á sanna í dag. Prisurin fyri karmarnar eru nú goldin í krónum Virðini fara út at síggja í lívsvirðinum hjá teimum menniskjum, ið fara at virka imnan fyri hesar karmar, segði Diana í Puntabyrgi Frá kjallaragólvinum Helena Samuelsen, sum Jóannes Eidesgaard, landsstyrismadur, sum tók stig til at byggja dagheimið Virkni, heilsar her upp á Eyðstein Mortensen og Lisu Mourtisen, tveir væl nøgdir brúkarar urin skuldi laga seg eftir umhvervinum á Beria- brekku, og tó hava sítt egna eyðkenni. Hon takkaði Tróndi Fuglø, arkitekti, fyri væl úr hondum greitt ar- beiði Prísur og virði Nógv halda, at vakrir bygningar kosta nógv, með- an O6ætrivaligir bygningar kosta lítið. So er ikki í hes- um føri. Her hevur dentur verið lagdur á kostnaðin, og nú avtornar, kostar hann eina mið. krónur minni enn mett Næsti rødari var Diana í un % 1 ry = ri » Puntabyrgi, formadur í fel agnum Javna, sum tosaði út Irå setninginum: Alt hevur ein pris - bert menniskju 4 eisini hevur verið virkin í felagnum Javna frá byrj animi, segði ma I kjallaragólvinum í Losjuni eru ut nú komin í henda stásiliga stovn. Hon leitaði eini 20 ár aftur í tíðina, tá tey tosaðu um at fáa brekaðum fólki eitt stað at búgva, men eisini verkstað at arbeiða í Eg helt altíð, at vit skuldu hava ein verkstað til framleiðslu, og so ein verk- stað ul tey, sum ikki vóru so væl fyri, út frá tí grund geving, at øll eiga rættin til tvey umhvørvi - eitt heima og eitt utiumhvørvi, segði Helena Samuelsen og fegn aðist um, at hetta nú varð vorðið veruleiki. Hjørdis á Argjaboga, var millum tey fyrstu starvs í ólkini í Føroyum, sum var tey evnaveiku í byrja | | | —