Sosialurinarkiv
Sosialurin 1994-01-05, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 5. januar 1994síða 6

‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Síða 6 Nr. 2 — 5. JANUAR 1994 Tíðindablaðið Sólarn úr Gøtu og Jo-Anne úr Durban hittust í kibbutz: Ometaliga vakurt í Førovum Orð: Dagny Mynd: Jan - kanska ti kærleiki mín býr her Jo-Anne og Sólarn hittust í kibbutz í Ísrael.Tá Sólarn fór heimaftur í august mánaði var starvstíðin hjá Jo-Anne ikki av, men ein mánaði seinni kom hon til F. øroya. I dag fer Jo-Anne avstad, og í summar hittast tey ungu aftur - væntandi í Durban í Suðurafriku Sólarn Solmunde er 20 ára gamal maður í Gøtu, og hann fór í fjør í kibbutz í Revim, har suðuri í landi- num í Israel. Jo-Anne er 22 åra gomul genta ur Durban i Sudur- afrika, og hon fór at vitja gamla landið. Hon er jødi. Millum koppar og borð- iskar í køkini í kibbutzini, hittust tey bæði ungfólkini, og tey gjørdust góð við hvert annað. Tá tíðin hjá Sólarn var av 14. august í fjør, fór hann heimaftur. Jo-Anne var í kibbutzini til 6. september, men ístaðin fyri at fara út at ferðast, sum ætlað, helt hon beina leið til Føroya at hitta Sólarn og familjuna í Gøtu, og har hevur hon verið til í dag. Nú fer Jo-Anne avstað aftur. Njóta tilveruna Ætlanir hennara er at vitja í Hollandi, haðani mamma hennara er, og í Onglandi. Tey ungu eru ikki fegin um at skiljast, men tá tað bert er fyri eina tíð - Sólarn fer til Suðurafrika um nak- rar mánaðir - so hava tey góðar vónir fyri framtíðina kortini. Jo-Anne hevur arbeitt innan ferðavinnuna í Dur- ban, og hetta arbeiði fær hon aftur, tá hon kemur heim. Sólarn fær væntandi ar- beiði á eini matstovu. Tey fara at fáa sær eina íbúð, men annars eru framtíðar- útlitini hjá teimum báðum fyribils, bert at vera saman og njóta tilveruna. Jo-Anne sigur, at viður- skiftini í Suðurafriku eru so Óviss, og at eingin veit, hvat hendir, tá val verður í Suðurafrika í apríl mánaði. Ófriður í samband við valið Eini 38 mið. fólk eru í Suð- urafriku, og vandi er fyri, at tað verður ófriðaligt í sam- band við valið 27. apríl, tá Mandela ivaleyst verður valdur í tjóðartingið. Jo-Anne hoyrir til ensk- talandi hvíta minnilutan í Suðurafriku, og tey hava havt gott samband við svarta meirilutan. Umframt hesi er ein annar hvítur minniluti, sum tosar suðurafrikanskt. - Tað er stríðið millum hesi hvítu og tey svertu, sum fer at elva til bardaga í Suðurafriku, sigur Jo- Anne. - Har eru eini 5000 hvítir suðurafrikanarar, sum vilja berjast móti nýggju stjórin- ini, og aftrat sær hava tey eini 15000 viðhaldsfólk, sum taka undir við hesum ætlanum, sigur Jo-Anne. - Í Durban hava vit einki merkt til ófriðin higartil, sum mest er farin fram í Jo- hannesburg og Kape Town, men nå veit eingin, hvat fer at henda. Eg rokni vid at Mandela kemur til, men av tí at tað verður ein blandað stjórn, vóna vit tað besta. Øl eru bangin - Stúrir tú fyri framtíðini? - Øll eru bangin í Suður- afrika í dag, og taðeri eg eis- ini. Framtíðin er óviss. Eg eri eisini bangin, tí eg ikki eri von við harðskap og 6- frið, og eg rokni við, at tey hvíti suðurafrikank talandi fókini fara at elva til ófrið. Tíbetur er hetta ein lítil minniluti, og væntandi fær hann ikki undirtóku uttan fyri sín egna bólk. - Ert tú ikki bangin at fara til Suðurafrika við hesum útlitum Sólarn? - Jú, sjálvandi er tað ikki sum at siga tað at fara, men eg fari bert, um tað ikki verður so ringt sum í Jugo- slavia. - Hvat siga foreldrini hjá tær? - Vit hava ikki tosað so nógv um tað. Hinvegin, so er einki at gera hjá mær her. Eg hevði arbeiði á fiska- virkinum í Gøtu, áðrenn eg fór í kibbutz, men tað fekk eg ikki aftur, tá eg kom heimaftur. Nú havi eg ging- ið arbeiðsleysur í hálvt ár, og tað er heldur eingin framtíð í. - Átti eg pening fyri ferði- na, so fór eg avstað við Jo- Anne. Eg fari helst í juni mánaða, tá eg havi spart mær so mikið av peningi, sum er neyðugt. Liviumstødurnar Sólarn greiðir frá, at ein i- búð fæst í Durban fyri einar 2000 krónur um mánaðin. Tímalgnin er bert einar 20 krónur, men av tí at tað er so ómetaliga bíligt at liva í Suðurafrika, vænta tey bæði Jo-Anne og Sólarn ikki, at tey fáa peningaliga trupul- leikar. Tað hevur verið lætt hjá hvítum at fáa arbeiði, serliga á matstovum. Óvíst er tó, hvussu tað verður eftir valið. Durban liggur á eystur- síðuni, og har er eini 28 - 30 hitastig í løtuni. Veturin í Suðurafriku er í juli - sep- tember, men hitastigini fara ikki niður um 12 stig kort- ini. - Hvat heldur Jo-Anne er størsti munur millum Før- oyar og Suðurafriku? - Eg haldi, at tað er so 6- metaliga vakurt í Føroyum, men tað er kanska tí mín kærleiki býr her, sigur hon brosandi. - Alt er kortini so nógv ødrvisi enn hjá okkum. Her ersokalt, og tað hevur verið torført hjá mær at liva við. - Annars haldi eg, at her er ov lítið hjá ungfólki at fara til, og at vit sita ov nógv inni og hyggja sjónvarp. Kennir seg væl i Føroyum - Øll hava annars tikið so væl ímóti mær, og eg havi fingid allan studul, sum eg kundi ímyndað mær. Tey eru góð við meg her. Bert er torført, tá nógv fólk eru inni, at tey tosa føroyskt, tí tað skilji eg ikki. So noyðist Sólarn at umseta fyri meg. - Ødrvisi enn heima er eisini, at tad tykist sum øll eru saman í heilum. Fólk ganga út og inn alla tíðina, og hugsa eisini um hvønn annan. Tað eri eg ikki von við heima, har familjur ikki eru so nær hvørjari aðrari í gerandisdegnum, og har tað er vanligt, at hjún skiljast. - Vit hava heldur ikki fast- ar vinir, sum tit hava her, sigur Jo-Anne. Serlig uppliving hevur tað verið fyri Jo-Anne at hildið jól í Føroyum. Hon er ikki uppald við jódadómi- num, men tey halda ikki jól heima. Sólarn og Jo-Anne: - Her er einki fyri okkum at vera eftir í løtuni. Tí er best at fara burtur í onnur lond, meðan vit eru ung og óbundin. Vit hava ongar fastar ætlanir - ikki annað enn at vit ætla okkum at vera saman Kærleikin ber av øllum Sólarn og Jo-Anne ásanna, at tey fara at leingjast illa eftir hvørjum ødrum, nú hon fer avstað, tó at tað bert verður fyri eina tíð. Tey ivast ikki í, at kærleikin teirra millum fer at halda og at tey fara at stuðla hvor ødrum frameftir. Hóast tey fara so langt burtur í lond, eru tey vís í, at tey koma aftur til Føroya. - Her er einki fyri okkum at vera eftir í løtuni. Ti er best at fara burtur í onnur lond, meðan vit eru ung og Óbundin. Vit hava ongar fastar ætlanir fyri framtíði- na, síga tey bæði - ikki annað enn at vit ætla okkum at vera saman, siga Jo- Anne og Sólarn.