týsdagur 18. januar 1994síða 16

A meme TAHOE aL GR Síða 16 Nr. 11 — 18. JANUAR 1994 A YNSKIST Er tað nakar, iðhevur ein | | bíligan kølidisk til sølu (til | kiosk), vinarliga ring Tlf. 14768 FOTOAPPARAT v/ 200 m, til sølu fyri 1.500 kr. Tlf. 11062 YNSKIST HP 41 CV roknimaskina við navigatiónsmoduli, ynskist til keyps fyri sámu- ligan prís. Tlf. 57301 TIL SØLU Canon 100 F EOS fototól, Canon 420 blitz, stativ og taska, til sølu fyri 5.000 kr. Tlf. 41343 TIL SØLU Formar til húsagrund til sølu fyri 2.000 kr. Tlf. 71304 TILSØLU Plast úthurð, hvít, 90x195 cm, við rúti, gongur vinstra inn, til sølu fyri 2.500 kr. Tlf. 70538 YNSKIST Brúkt lego ynskist til keyps. Tlf. 19955 KØKUTOMBOLA Leygardagin 22. jan. kl. 18.00 verður stórt køku- tombola i Eydnuni. Aftanå, kl. 19.30, verður aðalfund- ur. Undirhald, kaffi & køk- ur, havið grønu sangbók vid. Møguleiki er at gerast limur. Sjónleikafelagið »Fivil« SØKIST TIL ÍSLANDS Maður og kona í aldrinum uml. 45-60 ár, maðurin rógva út, konan arbeiða á landi. Nærri at víta á TW. 41227 Er lýsingin umbidin fleiri ferðir og ; Luturin seldur ella tað eftirlýsta fingið ber til at ringja 11820 og fåa lysingina tikna ur »Lysingartorginum« — vilja tit ikki órógvast av fólki, id ringir til fånytis. TT gg eggs] TIL SØLU Ein President Lincoln 26 mhz-30 mhz og ein GP 27 ant. vid boylum, røri og umformara, til sølu fyri 5.000 kr. Tlf. 14425 GARAGUHURD 3,09 m breið og 2,35 m høg, vid ella uttan motori, úr aluminium, ynskist til keyps. Tlf. 47440 TILBOD YNSKIST at taka ein skorstein niður. Tlf. 17114 YNSKIST Hevur tú nakað av døg- urda-kaffistellinum Swan Lake (rosa), sum tú vilt av við, so ring TIf. 19111 | BINDIMASKINA | við rangapparat:, ynskist til | keyps fyri sámuligan prís. Tlf. 13720 TIL SØLU Litil kopimaskina, Xerox 5007, biliga til sølu. Tlf. 44121 TIL SØLU Hvítt badikari v/ síðu- og endaplåtu, sum nýtt. Hvítt vask við soylu og bland- ingsbattaríi. Lútviðgjort hornaskáp. Radiatorur, 30 cm x 210 cm. Alt bíliga til sølu. Tlf. 48271 MUSIKK- HEILSØLAN Tlf. 075 833626 Fac. 075 837424 Vit tryggja tær lægstu prísirnar á øllum musikktólum. Billy el-húsar- haldstól Miðbýurin í andaleypi Verður talað um midbyin í Havn, so veit hvørt tilkomið mansbam í landinum hvussu hann sær út. Utiseti, suðringur ella norðingur, so ber væl til í sinninum at sr av keiuni, niðan eftir egnum, fram við Vagl- inum og Gamla bókhandli, niðan eftir Niels Finsens- gøtu, fram við Káta Hornin- um, Kondittarínum og víð- ari til Sjónleikarhúsið — og oman aftur. Hesin stutti teinurin, ið er sjálvt hjartað í Havnini, og sum allir føroyingar eru góðir við. Hvør hevur ikki gingið hesa leiðini á há- sumri um ólavsgkutíð og fegnast um, veriðerrin av at vera føroyingur, ikki at tala um havnarfólk, at eiga tílíkt sjarmerandi umhvørvi, ein | virknan miðbý við alskins | virksemi, handlum, smáum sum stórum. Men nú sansar at. Bú- skapargongdin í føroyska | samfelagnum hevur eisini rakt miðbýin meint. Hann, sum so mangt annað, hevur kent sviðan av hesum. Handilskjamin stongdur. Kondittaríið afturlatið, eins og onnur tóm rúm nú standa og gána og gálva. Tað tykist sum hugflogið er mergsogið. Nógv verður tosað, meylað og grenjað um, at onki ber til. Men hetta er ikki allur sannleik- in. Veruleikin er tann, at tú kanst ikki vita, um tað ber til, fyrr enn tú hevur roynt, um tað ber til. Miðbýurin í Havn er í veruleikanum miðbýurin fyri alt Føroya fólk. Tórs- havn er hóast alt agg og sjagg høvudsstadur í land- inum. Hugsa sær til, at alt handilslívið í miðbýnum steðgar upp. Hvat so, og hvat er tað at reypa av? Tað er bráðneyðugt at gera sær greitt, at tiltøk eru neyðug nú at bjarga miðbýnum. Ivist ikki í, at sjålvt klaks- víkingar taka undir við hes- um sjónarmiði, hóast teir ikki vilja drekka løg frå Restorff. Ivist heldur ikki í, at sjálvt handlarnir í SMS høvdu harmast. Hvar er tá spenningurin og hvar er Tíðartekin er, at viteru øl] ill um tað, ið vit ikki fáa longur, men sum vit hava fingið áður. Hetta er okkum menniskjum líkt. Vit hava miðbýin enn, men hann liggur nú í andaleypi. nyttar tað tá at:syngja og reypa um Ta deiligu Havn? Baraein kanska tveir møgu- leikar at fara til handils. Hevði tað verið hugaligt, og hvat við kappingini og vøruprisunum? Nógv verður tosað um ferðamannavinnuna og fløgur eru og verða gjørdar henni til frama. Hvat halda tit, at ferðamaðurin hugsar, tá ið hann vitjar Havnina, heimsins nalva, høvuds- staðin í Føroyum, býin ið William setti á heimskortið og gjørdi heimsgitnan? Man hann ikki fara at øtast og undrast yvir hesar ment- anarloysingar, hetta fólk, ið her býr! Ein steindeyður miðbýur er okkum til lítlan sóma. Kansk aheldur onkur tað vera líkamikið, um nakar handil er í miðbýnum ella ikki, men hondina á hjartað — eru vit ikki øll góð við Havnina og miðbýin? Hava vitsum borgarar ikki skyldu til at taka okkum um reiggj og at gera nakað við hesi viðurskifti? Tað svitast ikki, at doyr handilslívið í miðbýnum, so doyr Havnin og missir síni serligu eyð- kenni, sín identitet. Hvat skulu vit syngja næstu ferð í vertsskapi? Fært tú ikki ringan smakk í munnin at hoyra: Enn eru knotur í føroyskum kongum ... FEyp Í steyp og tóm orð. Onki petti annað kann verða sagtum okkum, ið gloymdu perluna Havnina og høv- uðsstaðin. Vit hava eitt býráð í Havn. Fíggjarætlanin javnvigar við meira enn 200 miljónum krónum. Var tað ikki eitt hugskot, at stórri partur av okkara skattakrónum vórðu nýttar at fríðka, hjálpa, stuðla ella leiðbeina, soleiðis at miðbýurin verður bjargaður, áðrenn ov seint er? Er hetta ikki eitt høvuds- endamál hjá okkara kosnu monnum og konum? Tað er so illa vorðið nú, at bara nakrar fáar gøtulyktir brenna í miðbýnum. Hevur býráðið ikki ráð til at keypa nýggjar perur og skifta tær út? Lýsir ongin pera í bý- ráðnum yvirhøvur ella er SEV-rokningin ikki gold- in? Man tað vera so for- brent, at býráðið bókstavi- liga og við vilja sløkkir mið- býin og er við til at spara hann í hel? Er ikki hugsandi um gøtu- ljósini brendu, at hetta kundi forðað nógv fyri teim- um nógvu innbrotunum og herverki, ið herja henda býarpart, og soleiðis bundið um heilan fingur og spart løgregluni at leita eftir spor- um í tíð og ótíð? At vegirnir eru ringir hesa ársins tíð er ikki nakað nýtt, men býurin er mangan sera ótespiligur, skitin og tvitin, serstakliga um morgnarnar. Hví seta tit ikki eina patrulju av røskum ungum fólki at halda býin reinan, soleiðis at Havnin aftur fer at skína, og at hetta rakstrarróp ikki bara stendur á ruskposun- um? Í nógv ár hava tit hampað um gamla býarpartin, og alt gott um tað, men er ikki stundin komin at gloyma bøkkar, tjøru og flag, rað- festa ødrvisi og hugsa um tann byarpartin, ið enn anir. Tórshavnar Býráð eigur fleiri húsaognir í býnum og ein teirra er stóri og ljóti be- tongkassin har m.a. Nýggi mann og Joto húsast. Var tað ikki eitt hugskot at fríðka hetta skrímslið, lata arbeiðsleysar arkitektar og onnur listarf6lk skjóta upp, hvussu hesin bygningur kann gerast ljósari og prýði- og nógvar eru arbeiðsleysu hendurnar. Brødrasamkoman eigur stórt hús í miðbýnum. Var tað ikki eitt hugskot at seta litir á hetta húsið. Brødurnir eiga nógv og gott fólk, ið um at fríðka og prýða. Vilj- an hava teir og orkuna. Ymiskar meiningar eru um stendur næstan tómt. Bara Sentrum og Fotobúðin hús- ast har. Landsmyndugleik- arnir ætla nú at keypa Al- berthall. Kundu hesir myndugleik- ar ikki hugsa meira og brúkt húsini til eitthvørt endamál ella einhvønn stovn ella hví ikki keypt Handilskjarnan — so nógv skylda vit ikki argjafólki, at alt alment virksemi verður flutt hagar. Tað ber til at hugsa sær, at alt, sum hevur við ferða- mannavinnuna ella útflutn- ingsvinnuna at gera, ella okkurt annað, flutti inn í hesi húsini. Býráðið átti kanska eisini at hugsað kreativt og keypt húsini, nú tey fáast fyri lítið og lætt. Og hvussu hevði tað verið at havt eitt virkið býar- og samkomuhús í býarhjartan- um — ein mentanarmiðdepil fyri Havnina og alt Føroya fólk? Grannamir eru so sanni- liga góðir, bæði Sparikass- in, ið sparararnir eiga, og Føroya Banki, ið vit eiga. Teir høvdu neyvan setst aft- ur, um okkurt konstruktivt uppskot kom um at bjarga miðbýnum. Teir hava nú sanerað, keypt og selt so nógv, at tað ger hvorki frá ella til, um teir rættu eina Og so er eisini eitt mið- býarfelag — hvar er tað, og hvat ger tað? Er tað sum alt annað farið í coma? Er Handilskjarnin ikki ein av- bjóðing fyri hetta felag? Er kondittarfid ikki ein avbjóð- ing? Er endamál felagsins ikki at skapa lív í býnum? Er ikki skylda hjá øllum handlum í miðbýnum at vera imur í hesum felag? Tað er bráðneyðugt og átrokandi, at allir borgarar, lands- og býarmyndugleik- ar, fjølmiðlar, handlar, peningastovnar og onnur ar kreftir taka saman lógva- tak at bjarga miðbýnum, tí tað stendur nú um tað lív, ið enn er har. Tað er í evstu