leygardagur 22. januar 1994síða 13

Tíðindablaðið ED : Nr. 15 — 22. JANUAR 1994 Sida 13 Tvangsauktion På Dommerkontoret, C. Pløyensgøta 1, 100 Tórshavn, afholdes torsdag den 10. febr. 1994 kl. 13.10 tvangsauktion, (AS 772/93) over matr. nr. 101, Vågi beliggende Vågi. Auktionen er begæret af advokat Jógv- an Ellefsen, Bryggjubakki 22, Tórs- havn, tlf. 1.1260 (j. nr. 35901) på vegne en pant- og udlægshaver. Ejendommen er et beboelseshus på en 430 kvm. stor grund, det bebyggede areal udgør 93 kvm. i 2 etager. Ejendommen kan beses efter aftale med ovennævnte advokat. Auktionsdokumenterne ligger til gen- nemsyn på Dommerkontoret. Færøernes fogedret, den 19.01.94 Mette Søgaard-Nielsen dím. Tvangsauktion På Dommerkontoret, C. Pløyensgøta 1, 100 Tórshavn, afholdes torsdag den 10. febr. 1994 kl. 11.00 tvangsauktion, (AS 207/93) over matr. nr. 550 b, Vågi beliggende Vågi. Auktionen er begæret af advokat Jógv- an Ellefsen, Bryggjubakki 22, Tórs- havn, tlf. 1.1260 (j. nr. 33167) på vegne en pant- og udlægshaver. Ejendommen er et beboelseshus på en 883 kvm. stor grund, det bebyggede areal udgør 117 kvm. i 1 etage. Ejendommen kan beses efter aftale med ovennævnte advokat. Auktionsdokumenterne ligger til gen- nemsyn på Dommerkontoret. Færøernes fogedret, den 19.01.94 Mette Segaard-Nleisen dím. Fimmarin 19. jan. 1993 Edmundi Í Garði til minnis * 14. juli 1928 t 1. januar 1994 Nýggja árið var ikki meir | enn vaknað, tá boðini ljóð- | aðu, at Edmund í Garði íkki | longurdvaldist okkara mill- um, men móti vestri var á | flog. | Deyðsboðini komu dátt- liga, tí Edmund var als ikki | hver sum helst í mínum hugaheimi. Vit hava havt | lítið samband seinastu | mongu árini. Eg haldi, at eg bert einaferð havi heilsað | uppá Edmund seinastu 20 | árini. Tað var á eini ólav- søku fyri fleiri árum síðan, men prátið gjørdist stutt í mannahavinum hendan tjóðardag. Hóast lítið samband, síð- an eg fyri seinastu ferð fór úr skúlanum á Strondum í juni mánað 1974, so hevur Edmund havt alstóran tydn- ing fyri meg. Hetta líka síð- an skilnaðarstundina, tá ið hann tók í hondina, gav mær realprógvið og ynskti mær góða eydnu. Edmund ynskti mær góða eydnu við einum fjálgum og føstum lógvataki og hann meinti tað. Edmund var ein rættsinnaður maður. Eg kann ikki minnast nakran skúlanæming hava dadlað | Edmund álvarsliga. Hetta kemst heilt einfalt av, at | Edmund var ein maður við einum fjálgum hjarta. Hann | gjørdi ikki mannamun, | hann var tað bretar kalla | »fair« og soleiðis minnist | eg hann. Tí vóru deyðsboð- ini dáttlig. Edmund var ein framúr | góður lærari, hann var mannavinur. Góð evni og tokki til børnini eru dygðir, | ið muna, tá ein skal fáa nakað at næla í villum hálv - vaksnum unglingum. Eg dugði ikki at síggja, tá | eg fór úr skúlanum, hvussu stóran týdning tað hevði | fyri meg, tað sum Edmund | | Hann undirvísti okkum í | hevði lagt mær í beinið. Í spfrandi og sjålvsøknu ár- unum, tá hárið kom niður á akslar og dún prýddi høku og vangar, skuldi ongin | | vaksin hava æruna av hvat | hann hug at nartla burturav ein formáddi, tað var bert ein sjálvur og ongin annar. Síðan eru árini ligin og í dag kenni eg hvussu eg mongum økjum. Í dag síggi eg hvussu stóra ávirkan | | tímin hjá trýalinginum var | hann hevur havt á tað, sum | mær ídagerkært. Her hugsi eg serliga um mentan, bók- | liga mentan, bøkur, skald- skap bæði í bundnum og óbundnum máli. Hansara | alskur til føroyskar rithøv- undar hevur smittað. Hans- ara alskur til skrivaða mál- | ið. Hesum eri eg Edmundi | | matematiskum útgreining- sera takksamur fyri Longu frá fyrsta degi í nýggja skúla á Strondum | ein summardag í august | 1969 var Edmund ein týd- | ningarmikil maður. Bara | hansara likamliga stødd | andaði virðing á smáu og | | okkum frá at Færøernes | Realkredittinstitut = onki | | hevði við realskúlan á | Strondum at gera, men var | skja, sum eg fekk tokka til | Men at likamlig stødd og | hálvvaksnu næmingarnar. Hann var av allarstørstu monnum og í hesum veld- uga buli búði eitt menni- og virðing fyri. reystleiki hoyra einari farn- ari tíð til, sást týðuliga í | Stranda skúla. Edmund tók við eftir Christiani Høj | skúlastjóri. Hóast | Christian var av minstu | | var á gosi, tí ein sveitta- | klútur hjá Jesusi skuldi vera | funnin einastaðni suðuri í | Europa. Ella tá kenda rock- | sum monnum, bert ein tøppur í | mun til Edmund, so høvdu vit eins stóra virðing fyri | honum. Hóast Edmund rættuliga | | unum. Talvan fyltist út í heysti av vísdómi Ed- | | munds. Eg heysti á so skjótt gjørðist stjóri í skúl- | anum, so var tað lærara- yrkið, sum lá fremst í huga. | rokning, føroyskum og eis- ini kristni. Hann byrjaði al- tíð stundisliga og fylti tíman við frálæru. Onkuntíð hevði okkara fríkorteri, so nógv hevði hann at siga frá. Hetta var illa dámt av næming- hvert horn og teir minstu duksarnir noyddust at nýta | | stól undir fótum fyri at vaska tað ovasta burtur, tá | liðugur. Edmund var ongantíð | bangin fyri at greiða frá | málum, sum vóru frammi í | tíðini. Hetta gjørði hann al- tíð á ein sakligan hátt. Onk- | | untíð funnu skúlatroyttir | næmingar upp á okkurt, fyri | at sleppa undan keðiligum um, men tá hann var liðug- ur at greiða frá, lá altíð okk- urt eftir í okkara hugaheimi. Eina skemtiliga hending kann eg minnast. Hetta var, tá Edmund nýtti meginpart- | in av einum tíma at greiða | ein danskur fíggjarstovnur í Edmund var meistarin at sissa, tá skakandi átrúnað- arliga hendingar vóru frammi í tíðini. Hetta var ikki sjáldsamt fyrst í sjeyti- árunum á Skålafjørbinum. Eg kann minnast hvussu alt operain >Jesus Christ Su- perstar« varð útgivin. Ed- mund valdi at ogna sær plát- una, tók hana við í skúla og greiddi okkum frá tekst- inum. Hetta gjørdi hann á | ein sakligan hátt, uttan hóvasták ella fanatismu. Átúnaðarliga hevði Ed- mund bæði beinini á jørdini, hann var ein trúgvandi maður, sum dugði at skyna á nær hann skuldi vera lærari | og nær hann skuldi boða Guðs orð. Tú hoyrdi ikki Edmund trýsta nakta átrún- aðarliga sannføring niður yvir næmingamar í tim- unum. Her var hann lærarin burturav. Eg kendi Edmund sum læraran sum eggjaði og stimbraði, heldur enn at | køva við negativum práti. Uttanfyri skúlan var hann eisini virkin, varð valdur at sita innan tinggått okkurt skeiði og var sera virkin | sang- og sálmatýðari, yrkj- ari við. Hyggur tú í sang- | bókina hjá heimamissión- | ini, so hevur hann týtt upp móti hundrað sangir. Tað er | eitt stórt avrik. Edmund í Garði er farin. Hann var ein av hevuðs- persónunum í einum ógvu- liga týdningarmiklum tíð- arskeiði í mínum lívi. Eg havi góð minnir at bera hon- um og eg ivist ikki í at floks- felagar mínir frá hesum tíð- arskeiði gera tað sama. Tit sum eftir sita, Anna, børnini og barnabørnini, hava mist enn einaferð. Hann, ið valdar øllum, styrki tykkum eisini hesuferð. Friður verið við minni- num um lærara mín, Ed- mund í Garði Jústinus Eidesgaard Nú menn longu eru farnir at agitera til komandi løgtings- val, so helt útvarpið ivaleyst tað vera upp á sítt pláss at bjóða 4 av núverandi politikarum til fundar, hóast lýst var við Fimmara, har vanliga fólkið átti at sloppið framat. Hesi fýra fólkini fingu fyrst tann fyrsta tíman og 8 minuttir at keglast og briksla, síðan fingu fýra lurtarar høvi at siga sína hugs- an (teir fingu boð um at skunda sær), og seinastu fimm min. vóru so aftur til somu politik- arar. Eg má spyrja útvarpsmann- in: Hvat er meiningin? 17 mi- nuttir vóru til alt Føroya fólk í hesum Fimmara, meðan polit- ikararnir enn eina ferð næstan gjørðu, sum teimum lysti. M.a. skuldi Finnbogi Ísaksson bert siga eina ferð: >Ég eri ikki lið- gamla lagi. Hetta er ov vánaligt av út- varpsmanninum, hóast evnið til Fimmaran var lagi. Gud viti, nær tit í Útvarpinum fara at duga at seta politikarunum skák (og kanska mát) ? Eg fái meg heldur ikki at trúgva, at Føroya fólk tekur hesar somu politikarar í álvara. Marita og Finnbogi sita jú har úti í Nesinum, og øll síggja, hvussu tað heila gongur eftir reyv. At Olaf Olsen ella Einn- bogi Arge eru møgulig alterna- tiv í landsstýrinum, man neyv - an nakar føroyingur heldur longur halda. Vit síggja og hava sæð, hvussu hesir menn duga at snúgva sær. Spyr bara Finnboga, hvussu hann gjørdi, nú partafelagið hjá honum fór á heysin. Og hevur O. Olsen ikki allar tíðir verið millum teir fremstu at mjólka úr einum ávísum kassa? Nei, hesi fólk kenna bert til kreppuna frá bløðum og út- varpi — enn hava tey ikki merkt hana upp á sítt egna skinn. Verða tað hesi fólkini, ið aftur verða at síggja og hoyrast í fjøl- miðlunum til eitt komandi val, ja so er einki gott í væntu. Vónandi vera valfeløgini í landinum so mikið at sær kom- in, at tað verða fólk, sum nú merkja kreppuna, ið koma at mynda vallistarnar til komandi løgtingsval. Finnbogi A., Finn- bogi Í., Olaf O., Marita P. og brúnna. Hetta eiga tit í Útvarpinum eisini at hava í huganum. P.M. flest allir núverandi umboðs- menn kreppunar hava víst síni evni — nú má annað fólk setast á Deyvafelag Foroya Skrivstovan í Deyvahúsinum »Effata«, Íslands- vegur 10 8, Tórshavn, er opin hvønn dag kl. 8-10. Telefon/telefax 17597 og telefax 41992, skrivitele- fon til. 0123 og bíð um 16929 eila 41792.