hósdagur 3. februar 1994síða 8

Síða 8 Nr. 23 — 3. FEBRUAR 1994 Tað er sanniliga ikki øllum barnagarðsbórnum beskorið at hava eina abba at spæla við um dagarnar. Dagstovnurin Lítliskógur hevur tó gjørt eina roynd, og hon riggar avbera væl 1. januar í ár, varð nýtt hjálparfólk sett í starv í Dagstovninum Lítlaskógi. Tað frættist skjótt, tí hjálparfólkið er $4 ára gamli Kristian Petersen, sum áður hevur arbeitt í 20 ár sum brgytfgrari hjá Kommununi, umframt at hann hevur arbeitt á heilsu- sølu í fýra ár. Kristian Petersen er kend- ur sum sera barngóður mað- ur, og einaferð í fjør spurdi ein pedagogur Kristian, um hann ikki kundi hugsað sær at arbeitt í barnagarði. Har er sum kunnugt flest konufólk í arbeiði, og tað kann tykjast einstáttað hjá børnum, bert at vera saman við konufólkum í barna- garðinum. Eisini hjá fleiri einligum mammum, hevur hetta týd- ning, av tí at børnini ikki hava ein pápa at venda sær til hvønn dag, og tí er tað ein fyrimunur, at eisini mans- persónar arbeiða í barna- garðinum. Millumáll í tøgn Ikki eitt kis hovrist frá stov- Børnini I Lítlaskógi ava fingið ein ahha uni, har vit hava fingið upp- spurt, at Kristian Petersen arbeiðir í Lítlaskógi. Vit eru forvitin at frætta, hvussuein gamal brøyførari trívist í nýggja starvinum, og hvussu børn og starvs- fólk hava tíkið móti honum. Tá vit gloppa hurðina, er gåtan loyst: børnini sita so kúrr og fáa sær millum- mála. Kristian Petersen gongur til og frá, gevur børnunum okkurt at drekka og ein køkubita. Tå børnini eru lidug at fåa sær, kemur meira liv i. Góður at nina hjá Kristian Petersen sessast hjå okkum, og sigur frå nyggja arbeidinum. Har sleppur hann ikki ótarnaður at sita leingi. Børnini eru forvitin at vita, hvørji ørindi vit hava, og brådliga krúpa tvær smágetur upp í fangið, og Kristian ninar teimum, Tíðindablaðið GSK meðan hann tosar við okk- um. - Tað var eingin fremm andur tanki at fara at ar- beiða við børnum. Tað havi eg ofta hugsað mær, men sjálvandi: eg varð øgeliga spentur at vita, hvussu tað fór at laga seg. Tað fall mær heilt náttúrligt, tá eg kom til arbeiðis fyrsta dagin, og eg kenni meg væl. Anna Eysturoy, pedagog- ur, arbeiðir saman við Kristian Petersen. Hon helt tað vera eitt sindur løgid at skula arbeiða saman við einum tilkomnum manni. - Vit hava vanliga eitt tíð- arskeið á degnumn, har vit seta okkum í ring á gólvi- num, práta, syngja 0.s.fr. - Hetta gjørdu vit eisini fyrsta dagin, tá Kristian kom til arbeiðis. Eg visti ikkirættiliga, hvat eg skuldi siga vid Kristian, tå hann setti seg å ein krakk undir liðini á okkum. Børnini lurta hugagóð, meðan Kristian Petersen, tosar við Sosialin, samstundis sum hann ninar teimum smáu. Hann heldur ikki, at tað er nakað ófért í at arbeiða átta tímar í barnagarðinum Kristian Petersen: - Tað var eingin fremmandur tanki hjá mær, at eg skuldi arbeiða við børn- um. Tað havi eg ofta hugsað mær - Tað var tó einki hóva- sták, tí eitt barn vinkaði til Kristian, og bað hann seta seg hjá okkum. Tað gjørði hann, og síðani hava vit ikki hugsað stórvegis um tað, sigur Anna Eysturoy. - Eg visti ikki, hvussu børnini fóru at taka móti nýggja hjálparfólkinum, og um tey mundu fara at dáma hann, men tað vísti seg at verða óneyðugt Børnini tóku hann til sina beinan- vegin. Kappast um at leiða hann - Fyrsta dagin vit skuldu fara út at spáka, fóru tvær gentir at munnhøggast. Tá eg fór yvir til teirra, vísti tað seg, at tær vóru farnar at trætast um, hver skuldi sleppa at leiða Kristian. 14 børn eru á stovuni, og tey hava nógv stuttligt fyri um dagarnar, eru nógv úti, tá veðurlagið er til tað, men annarser Kristian dugnalig- ur at siga søgur, kvøda, klippa, mála og arbeiða við leiri. - Tað er eisini ein fyri- >>