hósdagur 3. mars 1994síða 16

a Síða 16 Nr. 43 — 3. MARS 1994 FOROYI NGAR !!! ! Sethúsaeigara Í Skulu vitikki øll standa sam- an um Føroya fólk og FØR- OYAR? Eg fari at heita á Landsfe- at biðja allar limir í felag- num, sum enn gjalda set- húsalánini, gjalda tann pen- ing, tey gjalda til lánini, bemleiðis inn á Arbelðs- loysistryggingina. Á tann hátt kunnu vitgll gera okkara til, tøll í Føroyum kunnu fáa mat, hita og ljós. — Húsini fara ongan veg, sjálvt um vit ikki gjalda tey. Húsini eru bert trækassar, sum í sær sjálvum onki virði hava, tá ongi fólk búgva í teimum. So hví ikki bjarga fólkunum, í staðin fyri at halda lív fnøkr- um peningastovnum og landsumsitingini, sum ikki vísa tann minsta viljan at bjarga FJROYINGUM !!!! LGT mars 94 Vakstrarhús- konstruktión av Sandi til solu Tlf. 14434 — td. stórt úrval ged H AF A »CARL« B 60 / H 60 u. ljóskassa / D 15 Øll við spegilshurbum uttan/innan og í erva- ljósinum, sum fæst til øll skápini, 110/220 V við jørd. Vitjið framsýning okkara á Hálsi eila ringið og fáið tilfar sendandi ( Á /Svend Krosstein Falkavegur - TIf. 14600 Tíðindablaðið YSTI Fylkingin til Tjóðarinnar Bjarging Kjakast verður við sama lag aftur og fram, í bløbum, út- varpi og sjónvarpi, í bindi- klubbum og á gøtuni, alla- staðni, um ta dómadagsstóðu land okkara er komið í. >Hvussu man hetta fara at enda?< man vera vanligasti spurningurin, og í hesum spurningi hómast ein farri av máttloysi. So hví ikki gera skjótt av og finna fram kjarnan í galskapinum. Einaræði Kjarnin er skjótur at finna. Før- oyska samfelagið hevur fingið smoygt eina ómetaliga vanda- mikla kapitalistiska samfe- lagsskipan oman yvir seg, og í staðin fyri tað frælsi, sum Før- oya fólk valdi í 1946, læt hetta tolna fólk sær lynda, at manna- rættindini vórðu brotin, og Yit fingu politisku tátuna Heimta- stýrislógina í staðin. Urslitid er, at vit hava ng stóðugt sterkari búskaparligt einaræði í hesum landi. Vi hava ikki minsta vetið av demokratii. Ein krossur fjórða hvert ár hevur einki við demo- krati at gera. Vit verða stýrd av kapitalin- um, og kapitalurin læt kapital- istar og kraddarar sleppa at týggja sær sum teimum lysti í >glaðu åttatiårunum«, tá dans- urin um gullkálvin var í hædd- ini. Kapitalurin við løgtings- og -landsstýrismonnum sum hent- um idiotum gav boð um at byggja og keypa ein garvillan fiskiflota, sum landið (skatt- gjaldarin) má bløda fyri, kapi- talurin gav boð um Global-gal- skapin, um óproduktivu bygn- ingarnar á Hálsi og aðrastaðni í Havn, har skjótt alt stendur tómt og gapar. Kapitalurin lív- gaði útlendsku byggifyritøk- unum at gera gll bergholini, ongantíð ov skjótt, og kapital- urin gav boð um at byggja Gomlu Rætt. Alt hetta skal skattgjaldarin nú gjalda. Hugsa tær bara tl, um tað eydnaðist norðmonnum at gera undirsjóvartunnilin. Teir høvdu ikki verið komnir langt út í Vestmannasund, áðrenn verkætlanin varð steðgað. Nú slapp skattgjaldarn við >bara< at gjalda 45 mill. Hugsa tær til, um farið var undir at byggja flogvøll á Glyvursnesi. Tá hevði ikki staðið væl til hjá Tórshavnar Kommunu í dag. Her sluppu havnarborgarar við »einans« at gjalda 12 mill. kr., fiction glasborgin í Klaksvík er Gud havi lov nú mest sum gloymd. Soleiðis kundi verið hildið á uttan enda. Kjarnin er tann, at vit hava einki sum helst demokrati, ei heldur frælsi í Føroyum. Vit hava havt, og vit hava við sama lag kapitalvald og hjálanda- veldi. Tí gekk sum tað gekk. Og spekulantarnir ganga fríir, allir sum ein, ja fleiri teirra sita í løgtingi Uttan at útnevna meg ella lagsbrøbur mínar politiskar profetar, noyðist eg at nevna, at vit hava talað og skrivað í mong Harrans ár, júst um hesa gongd. Vit vistu, at hetta mátti henda, og tað hendi. Eingin lurtaði eftir. D.P., sáli, peikaði álvarsam- ur á vandan í, at tað ber ikki til at hava ein sjålvstødugan bú- skap í einum ósjálvstóðugum landi. Hann fekk rætt. Úrslitið síggja vit í dag. Vóru vit ein sjålvstødug tjóð við einum á allan hátt demokratiskum stýri, t.v.s. fólkavaldi, so sá heilt gðrvísi út í dag, og so hevði eisini sæð heilt gðrvísi út anno 2002. Tí tá hevði borið til at rikið ein sjålvstødugan bú- skap. Komandi legtingsvalið Sum nevnt, vit skulu hava ta fatan, at vit hava demokrati, tí sleppur fólkið aftur at seta ein kross í november í ár. Slíkt er einki uttan ein glæntrileikur. Skulu vit velja somu idiotarnar aftur? Allir verða so ikki aftur- valdir. Men tað hjálpir einki sum helst upp á støðuna, um so øll tingmanningin verður skift út. Tí skjótt situr komandi ting- manningin og komandi lands- stýrismanningin og rekur sama kapitalistiska eyðræningar- politikk, sum øll farin løgting og landsstyri. Hetta seinasta hevur tó borið prísin í galskapi og eyðræning. Vit mugu sleppa okkum av við tingflokkarnar. Teir hava allir sum ein spælt falitt, bæði samgonga og andstøda. Skip- anin virkar ikki. Ja, men hvat so? Uttan iva eru fleiri loysnir til. Men ein, sum verd er at royna, er tann, sum Ingeborg Vinther hevur verið inni á. Nevniliga at arbeiðaraflokkur ella -fylking stillar upp til kom- andi val. Ein slík fylking — líka mikið, hvussu hon nevnist — kann lættliga burturbeina meginpartin av núverandi ting- flokkum, so at hon, umboðandi alt fólkið uttan kraddarar og spekulantar, fær avgjørdan meiriluta á tingi. Á henda hátt bertil at skipa eitt slag av fólka- valdi í staðin fyri tað kapital- vald, sum hevur forkomið okk- um og skuldarbundið tjóðina mong ættarlið fram. Marknaðarbúskapur ella hvat? Sum einreyður tráður gjøgnum alt nyttuleysa kjakið, sum fer fram, er tann sjálvfylgja, at marknaðarbúskapur skal stýra gongdini í samfelagnum. Er hetta so sjálvsagt? Í øllum før- um gongur í dag sjón fyri søgn, um hvussu stóran skaða mark- naðarbúskapurin kann gera. Og skaðin er hendur í ólukku- mát. Tað tekur í minsta lagi eitt ættarlið at bøta um skaðan. Hví so ikki við eini friðarligari koll- velting jarða marknaðarbú- skapin — og ongantíð grava hetta stinkandi líkið uppaftur — alt meðan arbeiðarafylkingin vitso stovnsett eitt sjålvstøbugt føroyskt ríki — so at vit ikki verða seinasta hjálandið í heiminum — so kunnu vit tosa um ein føroyskan búskap. Ikki fyrr. Uttanlandsskuldin Til henda álvarsspurning, er at siga, at vit netto, onga uttan- landsskuld hava. Mannarætt- indabrot í 1946, meira enn 600 ára hjálandaveldi, eyðræning frá útlendskum byggifeløgum, sum aftan á dansin um gull- kálvin, nú øll eru flutt av land- inum, og mangt mangt annað, ger at netto hava vit hópin av milliardum tilgóðar í danska statskassanum. Harafturat kemur tann sannroynd, at vit hava hýst eini NATO-steð og meira enn 30 ár. Henda sein- asta er beinleiðis grundlógar- brot, tí í donsku grundlógini stendur púra greitt, at fremm- and lond hava ikki loyvi athava herstødir á donskum landagki. Og Føroyar eru sum kunnugt við sama lag danskt landaøki, og vit hýsa eini NATO-stød og Frá álítandi keldu veit eg fyri vist, at tær peningaupphæddir, sum Danmark fær við at hýsa hesum stóðum á sínum landa- øki, eru munandi størri enn blokkstuðulin! So øl hesi meira enn trfati árini hevur danski statskassin fingið ikki Skulu føroyingar so standa við hattinum í hondini og bidda pening frá sama statskassa (peningur, sum skal gjaldast aftur við rentum og renturs rentu)? Sjálvandi ikki. Nú, vit hava fingið danskan landsliðs- venjara, eiga vit ongantíð ov skjótt — fyri at nýta fótbólts- mál — at fara í álopsstøðu og ikki sum higartil í eina eyð- mýkjandi verjustøbu. Til tey, sum kanska hóma satanismu ella aðrar ræðuleik- ar í hesum fátæksligu reglum, vil eg bara stutt siga, at tå skalt leita leingi eftir eini meira 6- demokratiskari og antikristnari samfelagsskipan enn jåst tf kapitalistisku, har einstakling- urin verður uppdrigin til einans at hugsa um seg sjálvan. Í ein- um sonnum fólkavaldi er demokrati ein náttúrligur part- ur, eins og kristindómur við næstrakærleika er púra náttúr- ligt. Og er tað nakað, føroyska tjóðin hevur brúk fyri í dag, so er tað næstrakærleika. Tí mugu politisku flokkarnir burturbeinast, so at fólkið fær alt vald í hesum landi. Arnbjørn R. Thomsen BILLUTIR Fa. BILLUTIR Tlf. Fax. 21605 21666 3 5 Få í