fríggjadagur 4. mars 1994síða 2

S/— JA VNADUR — BRØDRALAG Ábyrgdarblaðstjóri: Jan + Fy i: Krislan Dali Biaðfólc Randi Jacobsen - Dagny Joensen - Tórfinn Smith - Hilmar Jan Hansen - Jústinus Eidesgaard $eslalurin Seslalurin Pressan 1981 Bústaður. Argjavegi 28 Argjum Samanhald loysunarorðið — VIT mugu ikki tosa okkum um koll, tí hóast lítið er at reypa av í dag, eiga vit heldur at brúka kreftirnar at fáa sum frægast burturúr. SOLEIÐIS tók stjórin á Skipafelagnum Føroyar til í sambandi við at felagið nú um dagarnar fór um tey 75, og hann legði aftrat, at hjá Skipafelagnum er ongantíð nakað komið av sær sjálvum, men tá á hevur staðið, hevur samanhald verið bjargingin. STJÓRIN á Skipafelagnum kundi annars boða tíðinda- fólki og ødrum frá, at felagið hevði eitt gott fíggjarligt 1992 og hóast árið í fjør ikki roynd- ist eins væl, so lógu hóast alt nakrar krónur eftir í kassan- um við ársenda. Framtíðar- vánirnar vóru heldur ikki av teimum daprastu. FJÁLGANDI tíðindi í døpr- um tíðum, nú tað frættist um eitt trotabúgv fyri og annað eftir. Tí eitt er tað, at ynskiligt er, at vit fáa alt fleiri arbeiðs- pláss, og tað vísir seg at ganga sera trupult, tá er ikki minni at ynskja eftir, at verandi ar- beiðspláss verða varðveitt. SKIPAFELAGIÐ man vera eitt skuladømi um, hvussu mikið kann koma burturúr, tá alment og privat ganga hond í hond við góðum stevi, og harafturat týdningin av, at talan er um virksemi, sum alt Føroya fólk tekur fult og heilt undir við og skilir týdningin av. Av hesum kann nógv lær- ast. Ikki minst í dag. IKKI færri enn 91 navnfram- ir føroyingar sendu í 1916 út eina yvirlýsing við áheitan á Donsku treytirnar eru um at avtofta Feroyar -men tað fara vit ikki at lata um okkum ganga, skrivar Sverre Midjord, løgtings- maður Nú stendur á gomlum nøgl- um. Viðurskiftini ímillum Danmark og Føroyar eru úti í einum vandasjógvi. Tíðin er inni, at øll vidur- skifti okkara millum verða tikin upp til nýggja viðgerð. Tað ber ikki til, at hvørja ferð tað lotar úr hanakjafti, so verður hótt við at veit- ingin til tey gomlu og sjúku skal verða skerd ella tað, sum verri er: heilt detta burtur. Um hetta heldur fram, so verður spurningur- inum, hvussu viðurskiftini í framtíðini skulu vera, tí tað ber ikki til at hóttanir av ymiskum sløgum, sum vit ikki kunnu liva við, verða havdar á lofti fyri at bert Danmark skal fáa sín vilja. Taðeru tvey samfeløg, sum hava verið í ríkisfelagsskapi í mong ár, og sum hava havt nyttu hvør av ødrum. Tað hevur ikki bara gingið tann eina vegin. Vit fara ikki at góðkenna hóttanir fyri at fáa okkum at ganga undir eina skipan, sum vit ikki kunnu liva við. Tað ber ikki til, at danska fólkatingið skal seta løgtinginum stólin fyri hurðina. Veruleikin er tann, at Danmark hevði ikki tann stóra áhugan í at verja okk- ara viðurskifti, tá ið teir fóru inn í EF. Grønland, sum eisini var ein partur av danska samfe- lagnum, fylgdi við og hetta hevði stórri áhuga enn Før- oyar, ti Grønland hevði stórar fiskigrunnar, sum EF hevdi áhuga fyri. Okkara stóða var ein onn- ur. Vit valdu at standa uttan- fyri. Fyri Danmark hevði hetta ongan tydning ti okk- ara fiskiøki 5. Tað vr meira avgerandi ifyri donsk áhugamál Her varð fyrst hugsað um danska jarðarbrúkið. Teir høvdu fingið Grønland við og tað var meira virðismett. Seinni hevur Grønland tikið seg úr EF, men hevur fingið sera góðar sáttmálar við EF, nakað, sum vit ikki knnu siga, at vit hava fingið, hóast vit so sanniliga enn eru ein partur av danska samfelagnum og um áhugin hjá skiftandi donskum stjórnum hevði verið, tá kundu viðurskiftini verið betri enn tey eru, men sum sagt, tað hevði ongan á- huga, tí her var einki at heinta. Men so skiftir stød- an brádliga, tí nú hómast bæði olja og gass í føroysku undirgrundini. Nú var eitt at gera hjá donsku borgarligu stjórnini. Tað var at lata før- oyingum ognarrættin yvir undirgrundini, tí um hon var felagsmål, so vildi El fáa ognarrættin yvir tí, sum er í undirgrund okkara Føroya fólk um at seta seg fyri einum partabrævi í Skipafe- lagnum. Sera væl tóku fólk undir við áheitanini, og felag- ið varð stovnað trý ár eftir. Eitt tekin um samanhald og kenslu av, at er ein sjálvur partur av eini verkætlan, er henni lív tryggjað. ORSØKIN til at vit taka júst Skipafelagid fram sum dømi um eina vælvirkandi og sunna fyritøku er tann, at vit í hesum tíðum hava lyndi til bara at síggja svart oman á svart. Vit ásanna, at stødan er ring, men vit mugu ikki kvala tað, sum enn virkar í samfe- lagnum. EINGIN ivi er um, at onnur í samfelagnum hava nakað at læra av Skipafelagum og søgu tess. Tí eigur heldur einki at vera til hindurs fyri hjá gðrum at venda sær til hesa fyritøk- una at fáa sær íblástur og Handanin av undirgrundini var eingin gáva frá donsku fyri lánini af stjórnini, men ein sera stjórnina snildislig politisk avgerð sum nú vit verða kroyst meira og koma ti meira eftir hæli, er fyri at vit num til gå vinna aftur trúnna uppá, at tað ber til. Víst hevur henda fyritøkan verið fyri nógvum brotasjógvum, men tá ar- beiðssemi og skynssemi hava gingið hond í hond hevur tað altíð givið úrslit. SAMFELAGIÐ er fyri stór- um bakkøstum og mong missa måtid. Samfelagið hevur brúk fyri fyritøkum og fólki við hugflogi, dirvi og vilja. Missa vit eisini hesar eginleikar burtur, tá verður skjótt heilt øskukalt i Føroyum. Tí skal tað vera okkara vón, at ikki bert fødingardagsbarninum Skipafelagnum verður lív lagað, men so sanniliga tí virkisfýsni, sum enn býr í fólki okkara. Men uttan saman- hald ber einki til. Vit mugu lyfta saman. Hesi orð skipafe- lagsstjórans kundu eins væl verið okkara egnu. Sosialurin nú aftur skulu geva sum veð tur til donsku i yr 1 ta undirgrund isir seg at hava , »ttn Í r þ hetta KA Tu ska samfelag- dar, uttan at EF fer at hava nakað við hesi viðrskifti at gera. Vert er at leggja til merkis, at í sát- málanum stendur, at dansk- ar fyritøkur skulu vera við í útvinningini av tí, sum finst í undirgrund okkara. Tær treytir, sum í dag verða settar Føroya fólki, eru við at avtofta Føroyar, og tað fara vit ikki at lata henda. Tað at Føroya Løg- tíng av danska javnaðar- statsministaranum = Poul Nyrup Rasmussen er tikid av ræði, verður at standa sína roynd. Tað má nú vera upp til Føroya fólk at avgera, hvør leiðin skal gangast. Við ver- andi gongd verður ikki liv- andi her á landi. Ikki fyri tey, sum nú eru her og als ikki fyri tann úlkomna ung- dóm. Tann avgerðin, sum danska fólkatingið kemur til, tað veri seg stjórn ella minniluti, verður so avgerð- andi fyri okkara tilveru sum tjóð. Tí tá Finnbogi Arge segði í sjónvarpinum, at stats- ministarin hevði ábyrgd yvir fyri tí danska veljaran- um, hvussu so við ábyrgdini yvir fyri Føroyum og føroy- mgum, sum enn eru ein tur av danska samfelag 2. mars 1994 Sverre Midjord