leygardagur 19. mars 1994síða 14
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 14 Nr. 55 —19. MARS 1994 Tíðindablaðið [ sostalurin |
Stórhvalurin
kavar í
djúpum SjÓgvi
- Tað er ræðuligt, at eitt samfelag sum tað før-
oyska við so nógum góðum siðum og dygdum
hevur hýst fólki, sum mistu virðingina fyri
øllum tí góða, sum hetta samfelagið í øldir
hevur bygt á, sigur Jan Kløvstad, sum eftir
fimm ára skeið í Føroyum nú takkar fyri seg
Jan Kløvstad tók við starvi-
num sum stjóri í Norður-
landahúsinum í 1989
Hann kendi bert nakrar
føroyingar, sum hann hevði
hitt í samband við norður-
lendskt | ungdómsarbeiði.
Hann visti lítið og einki um
føroyska mentan, undantik-
ið William Heinesen, før-
oyska dansin, Eyðun Jo-
hannesen, leikstjóra og
Anniku Hoydal, sjónleik-
ara.
Nú hann fer avstað um
nakrar dagar, er hann vorð-
in klókari og sær føroysk
mentanarmál og onnur sam-
felagsvidurskifti við ðrum
eygum.
Gjørt nógv um seg
Jan Kløvstad er tann stjórin
á mentanarstovninum, sum
hevur gjørt mest um seg, og
hevur skipað fyri flestum og
mest fjøltáttaðum tiltøkum,
síðani | Norðurlandahúsið
varð sett á stovn.
Har hevur verið arbeitt at
kalla allan sólarringin við
hvert, og stjórin hevur lagt
nógv á starvsfólkið - tó at
hann ikki hevur kravt meir
av teimum, enn av sær
sjálvum.
- Tíðimar eru nógv
broyttar í Føroyum, frá tí eg
tók við í oktober 1989 og til í
dag, sigur Jan Kløvstad.
- Tá var einki arbeiðs-
loysi, og tá segði løgmaður í
nyttårsrøduni, at Føroyar
vóru so væl rikið samfelag,
at tað var eindømi í heimi-
num.
- Kortini segði ráðgev-
andi nevdin longu í 1985 í
síni frágreiðing til donsku
stjórnina, at um Føroyar
vóru sjålvstødugt land, so
hevði heimsbankin sett
- So eg visti kortini, at tað
ikki stóð væl til, men eg
hevði ikki ímyndað mær, at
tað fór at ganga so skjótt
afturá í føroyska samfelag-
num, sigur Jan Kløvstad
- Vit hava eisini kent aft-
urgongdina her á stovni-
num. Tey fyrstu árini fekk
Norðurlandahhúsið stuðul
frá landi og kommunu, tá
størri tiltøk vóru framd. Tað
hava vit ikki fingið seinnu
Skattakrónur
- Norðurlandahúsið hevur
tó latið sín part til sam-
felagið. Í fjør vóru 5. 2 mið.
krónur útgoldnar í løn á
stovinum.
- Stóðu vónirnar mát við
tað, sum tú væntaði av før-
oyska mentanarlívinum?
- Sum sagt, so visti eg lítið
og einki um føroyska ment-
an, áðrenn eg kom higar,
men eg hevði ikkiimyndad
mær, at tað var so ríkt og
fjølltåttad, sum tað veruliga
er í hesum lítla landi.
- Eg hevði ikki væntað, at
føroysk listafólk vóru so
lítið kend uttanlands, und-
antikið í Danmark. Eg var
eisini = bilsin av a
musikklívið var so ríkt í
Føroyum. Tað hevði eg ikki
væntað. .
Jan Kløvstad helt frå byrj-
anini, at tað var neyðugt at
kunna umheimin um før-
oysku mentanina, eins og
hann royndi at fáa útlendsk
mentanartiltøk hendavegin,
ikki bert til Norðurlanda-
húsið í Havn, men eisini út í
hvønn krók í Føroyum.
Einki var ov stórt ella ov
smátt til ikki at gera okkurt
tiltakið, eitt nú var konsert í
Dímum fyri nøkrum Árum
síðani, bert fyri at nevna
dómi.
Virkisskrålr
og mentamål
- Hava vit nakran mentan-
arpolitikk í Føroyum?
- Um tú lesur virkis-
skránna hjá politisku flokk-
unum, so stendur ógvuliga
sjáldan nakað um ávísan
- Tí verður mentan oftast
bundið at ávísum persónum.
Her hugsi eg um Bárð Ják-
pn fyri Listasavnid,
lavur Hátún fyri Musik-
kskúlan, Jóhan Hendrik W.
Poulsen, fyri tað málsliga,
Ingrid Sondum fyri
barnabókaútgávu, bert fyri
at nevna dómi.
- Øll hesi målsøki kunnu
bert fremjast, um ein sterkur
persónur stendur á odda fyri
virkseminum. Tað hevur
ment einstøku listagreinar-
nar, at slíkir persónar eru
virknir í Føroyum.
- Undantikin er tó sjón-
leikurin, sum ikki hevur
vunnið frama á sama hátt í
Føroyum.
Sjónleikurin
fyri mismuni
Til samanberingar kann sig-
ast, at tær áður neyndu
listagreinarnar hava ávíst
mál at virka fyri, meðan
sjónleikurin hevur so nógv-
ar listagreinar tengdar at
sær, at tað ikki hevur verið
gjørligt at samanfata undir
einum.
Her hugsi eg um tær sjålv-
sum hoyra til sjónleikin,eitt
nú ljós, ljóð, pallsmíð, bún-
ar, senografi o.s.fr..
- Tað er tí hugstoytt, at
Føroyar ikki í teimum góðu
tíðunum stovnaðu veruligt
sjónleikarahús, sum kundi
givið sjónleikarum møgu-
leika at ment leiklistina á
annan hátt.
- Tað er ov trupult hjá
sjónleikarum at sleppa at
spæla mennandi sjónleik,
sum er neyðugt fyri at
gerastein hollur sjónleikari.
- Bert spell, at føroyingar
ikki kundu finna einar fimm
mió. krónur í teimum góðu
80-árunum, sum eitt tjóð-
leikarhús kundi verið
grundað á.
Jan Kløvstad heldur, at
einki land í heiminum: hevur
so stórt mentanarvirksemi
sum Føroyar. Tað hevur
hann lagt til merkis, tá hann
í sínum arbeiði hevur bjóð-
að føroyska list fram i
- Hjå mær hevur tad ført
til tætumål innanhysis,
hvert eg skuldi lata stuðul
til føroysk listafólk at fara at
ferðast fyri, ella til rithøv-
undar at arbeiða eina ávísa
tíð. Eg havi heldur valt stór
og fjølltåuad tiltøk í sam-
starvi vid ymsu listagreinar-
nar, men har eg sjålvur havi
staðið fyri.
- Eg plagi at siga, at eg
geri tað, sum eg haldi vera
rættast, og at tit í Føroyum
bertskuldi dragast við meg í
eitt fýra ára skeið. Teir, sum
koma eftir meg, kunnu
gera, sum teimum lystir.
Yrkis- 0
áhugalistafólk
- Eg veit væl, at ment-
anarlívið í Føroyum er tengt
at persónum, eins og yrkis-
lærd og áhugafólk arbeiða
lið um lið 0.s.fr., men tað
haldi eg ikki hevur verið
nøkur forðing í arbeiðinum.
- Eina ferðina setti eg mær
fyri at kanna, hvat listafólk
aðrastaðni . hildu um
føroyska list. Eg bjóðaði
einum kendum svenskum
mentanarmanni til Føroya
at velja út nøkur mynd-
listaverk, sum skuldu nýtast
í norðurlendskari ferða-
myndlistaframsýning. Svi-
in kendi einki til persónar,
familju og søguna hjá før-
oysku listafólkunum.
- Hann valdi fimm
listaverk út hjá Amariel
Norðoy, Zacharias Heine-
sen, Ingálvi av Reyni, Tor-
birni Olsen og Bárði Jákup-
sson.
- Tað sigur mær so mikið,
at hóast áhugabólkar og
yrkislistafólk arbeiða í hvor
sínum lagi, so skiljast tey
bestu listafólkini burturúr,
júst tí tey hava listagávur og
góða barlast í útbúgvingini.
Jan Kløvstad heldur, at
tað er órættvíst mótvegis
yrkislærdum listafólkum,
tá tey verða samanborin við
áhugafólk - tó at báðir part-
ar hava gagn av at arbeiða
saman.
- Eg havi mangan eygleitt
fólk á 6lavsøkuframsyn-
ingini í Norðurlandahúsi-
num, sigur Jan Kløvstad.
- Nógv vitjandi síggja
bert hesa einu framsýning-
ina árliga. Tey halda, at tað
eru tey ólærdu listafólkini
sum bera framsýningini
uppi, men tað er skeivt. Tað
eru hinvegin tey yrkislærdu
listafólkini sum seta dám á
framsýningina.
- Tað áhugaverða við
6lavsøkuframsyningini er,
at bæði ólærd og lærd lista-
fólk framsyna í felag.
- Tað er helst einasta stað
í verðini, at slíkt tiltak er til,
heldur Jan Kløvstad.
Stovnurin til fyri øll
at Norðurlandahúsið skal
veita bæði ólærdum og
for,
Jan Kløvstad er ein av
teimum, sum gongur við
slíraknívi, men tað er ikki
fyri at herma eftir féroy-
ingum. Slíraknívum bar
hann eisini áðrenn hann
kom hendavgin. Á mynd-
ini vísir Jan Kløvstad ein
serligan kniv, sum varð
seldur å vetrarstevnuni i
Lillehammer
vist, men eisini at vit loyva
okkum at skilja millum,
hvater list og hvat er áhuga-
arbeiði, sigur Jan Kløvstad.
- Hvat heldur tú um
Norðurlandahúsið = sum
menianarstovn?
- Eg haldi at Nordur-
landahúsið er einki minni
enn eitt bragd.
- Fólk, sum eru von at
vitja inn á gólvið hugsað
ikki um, at hetta húsið er
nakað serstakt, sum ikki er
til aðrastaðni.
- Tað kann samanberast
við fuglalívið í Føroyum.
Tey, sum eru von við fug-
fert tú hinvegin heilt nær og
eygleiðir ein fugl, so sært tú
ljósið spæla í fjaðrunum, og
hvussu vakur hann í veru-
leikanum er.
Soleiðis meti eg Norður-
landahúsið. Tað góða er, at
fólk hava tikið húsið til sín
og hava gjørt tað til ein
degnum, at taka lut í tí, sum
fer fram her, sigur Jan Kløv-
stad.
Spurdur um bestu upp-