mikudagur 27. apríl 1994síða 14

Síða 14 Nr.79—27. APRÍL 1994 Tíðindablaðið { sostalurin | arheiði ella útbúgving Kreppan hevur rakt ungdóm okkara serliga hart. Tað eru sjálvsagt tey, ið eru uttan arbeiði og tey, ið eru noydd at rýma frá húsi og heimi og landi, ið eru verst fyri. Men tey ungu, sum ikki hava roynt seg á arbeiðsmarknaðinum eru sera illa fyri - og hava ringar vánir. Tá vit tosa um ungdómsar- beiðsloysi, so snýr tað seg ikki bara um pengar. Greitt er, at tey ungu eru verri fyri, enn tey eldru arbeiðsleysu, sum hava >smakkað< arbeiðs- marknaðin - tey vita hvat tað er at hava eitt arbeiði. Men tey ungu, sum hava roynt at søkt arbeiði, men sum hava fingið fleiri hurðar slongdar í groni- na, hava ikki eingang góð minni at bera arbeiðsmarknað- inum. Hetta er sera niðurbró- tandi og hevur sera óhepnar avleiðingar við sær fyri fram- tíðina. Tey ungu missa á henda hátt bæði hug og virðing fyri arbeiðsmarknaðinum. - Onkur vil enntá kalla tey fyri ar- beiðsletingar. Men hetta er - sera Órættvíst. Í danskari kanning herfyri kom fram, at stórur partur av fólkinum helt, at tey ungu sjálv høvdu skyld í ungdóms- arbeiðsloysinum. Hetta søgdu tey, hóast 300.000 dan- ir gingu arbeiðsleysir! Vit í SU fara at stríðast fyri, at ungdóminum verður veitt betri kor. Vit fara at gera hvat vit kunnu fyri at fáa setta í verk eina ungdómstrygd. Henda skal tryggja øllum ung- um í ávísum aldri rætt til ar- beiði ella útbúgving. Vit halda tað vera sera umráðandi, at tey ungu verða aktiverað - tí hitt at ganga fyri einki er so drepandi. Vit mugu síggja veruleik- an í eyguni: Arbeiðsloysi er komið fyri at vera - í nógv ár í øllum fórum. Tí eiga vit at gera alt fyri at minka um neg- ativu avleiðingarnar Ungdómstrygdin er høgt mål at seta sær. eitt Vit kunnu sjálvandi ikki tryggja øllum eina góða inntøku, men tað er alneyðugt at tey ungu í øllum fórum sleppa í parttidar arbeiði, fáa útbúgvingartilboð av ymsum slag - ikki bert sum í dag, men eisini skipað í skeiðum og við ávísum evnum. Málið er, at øll hava nakað at fara til - at lívið fær stórri innihald. Vit halda, at ungdóms- arbeiðsloysi er eitt mál, ið áliggur okkum sum politiskt ungmannafelag at taka upp. Vit skulu tí gera okkara ítarsta fyri at ávirka landsstýrið til at arbeiða við hesum. - Vit hava ikki ráð at bíða eftir betri tíð- um. Á hvørjum ári leggjast alt fleiri ung afturat hagtølunum - vit kunnu so bert ímynda okk- um skilið í ár 2010, tá vit kanska hava 3.000 fólk undir 30, sum ikki vita hvat tað er at arbeiða!!! Tá er dekan ov seint at fara til verka. zu Felagið hjá norðurlendskum javnadarungdomi 30 år Felagið hjá norðurlendskum javnaðarungdómi, FNSU, fet í ár at hátíðarhalda 30 ára stovningardagin. Tað var kortini í 1963, at javnaðar- ungmannafelggini í norður- londum tóku seg saman í felagsskap. Men felagsskap- urin skiftir leiðslu annað- hvert ár, og er tí ætlanin hes- aferð at hátíðarhalda stovna- ag frá stovningardegi, men gjørðist limur í 1978. Hóast tað, so vóru føroyingar við í norðurlendska arbeiðinum, ment arbeiði hjá SU almikið. Vit hava eitt umboð í stjórn- num. Tað er einki at ivast í. at hetta samarbeiði er sera gagnligt - serliga tá hugsað verður um, at hetta eru fólk, sum í framtíðini koma at mynda norðurlendsku javn- aðarflokkarnar. SU SA TA ateiði hú fr í norður- Á SU gjørdist fyri 7 Ingvar Carlsson var fyrsti formaðurin í felagnum hjá norðurlendsum javnaðar- ungdómi. Hetta var í áru- num frá 1963 - 1965 árum síðani eisini limur í al- tjóða felagnum hjá javnaðar- ungdómi, Internation Union of Socialist Youth, Hóast figgjarvidurskiftini avmarka aktivitetimar í hesum felag, hava vit neyvt samskifti við javnaðarungdóm úr 87 av heimsins londum. Tað ér neyðugt - serliga hjá eini smátjóð sum Føroy- um, at taka lot í so nógvum altjóða samarbeiði, sum til ber. Vit eiga at gera vart við okkum, har vit kunna... Ajatolla Tordur Kvinnan eigur sjálv at koma sær fram at í samfelagnum. Vit hava ikki brúk fyri javn- stóðulógini - lógin >passivi- serar< kvinnuna, vil hann vera við. Veruleikin er korti- ni hann, at kvinnan verður sett aftur um mannin í før- oyska samfelagnum. Javn- stóðulógin er eitt amboð, til at broyta okkara konservativa hugburð, sum ikki hóskar einum nútíðarsamfelag. Tyskvøldid var kjaksending í sjón- varpinum um javnstødul6gina. Lut- takararnir vóru Hanna Joensen, for- maður í javnstødunevndini og Tordur Niclasen, tingmaður. Ikki kann sigast, at hyggjarin fekk nógv at vita um lógina og av- leiðingar av henni, so lítið var skil- ið í kjakinum. Sjónvarpsstjórin átti at skipa eina slíka sending betur - ikki latið tvey fólk á henda hátt sita og munnhøggast. Hatta er undir alt lágmark. At gjørt sendingina meiri áhug- averda, so kundu eisini onnur fólk verið við í kjakinum. Hvussu hevði tað verið, at havt onkran kvinnulig- an politikkara við? Ella hvat við at spurt Lisbeth Petersen um, hví hon sum innkamerað sambandskona kann taka undir við slíkari lóg? Ell- a hvat við at spurt Birgir Daniel- sen? - Vit mugu av sonnum taka hattin av fyri honum. Hann vísir við hesi avgerð, at hann ikki er so smalsporaður, sum borgarligir ting- menn annars - serliga tá hugsað verður um arbeiðsroyndir hansara og aldur! Men burtusæð frá tí: Tordur førdi fram, at javn- stødulégin »passiviserar« kvinnu- na. Hann visti å, at kvinnur sjålvar eiga at syrgja fyri, at blíva valdar í ráð og nevndir, almennar sum pri- vatar. Hann gjørdi eisini mun á, at á almennum arbeiðsplássum skal vera javnstøda, men ikki á privat- um arbeiðsplássum. Sum rættur borgarligur politik- ari, gongur hann inn fyri, at ar- beidsgevarin »eigur« arbeiðsmeg- ina og kann skalta og valta við henni, sum honum lystir. Hetta eru kend sjónarmið. Men hetta eru als ikki sjónarmið, sum So nógvar kvinnur eru í norðurlendsku tingunum Danmark = 33,7% Føroyar |[||]/|] 9,4% Grønland ///// 18,5% Finnland INAANNNA|{HG 38,5% Áland BRERER 13,3%' Island 449 23,8% Noreg LN 39,4% Svyøriki RSS SST KE 33,0% vit kunnu taka undir vid. Eingin ar- beidsgevari - hvørki almennur ella privatur »eigur« arbeiðsmegina. Vit eru øll sjålvstødug menniskju og skulu øll sleppa at vera tað. Sum arbeiðstakarar hava vit ar- beiðsmegina at selja - hana eiga vit. Tí er tað at vit kunnu seta ar- beiðsgevarunum krgv. Hetta er tað, sum fakfeløg nú í mannaminni hava stríðst fyri. Og tað hevur eydnast at vinna betri kor, men kvinnan í føroyska samfelagnum hevur ikki enn vunnið somu sømd- ir, sum menn. Til hetta skal javn- stóðulógin vera eitt amboð! Talvan niðanfyri vísir, í hvussu stóran mun kvinnur eru umboðar í norðurlendsku tingunum. Henda talva man eisini siga nakað nógv um, hvussu kvinnur annars eru umboðaðar í norðurlendsku sam- feløgum sum heild. Týðuligt er, at vit eru eftirbátur. Sum hyggjari hevði tú uttan iva meiri sympati við sjónarmiðnum hjá advokatinum í innslagnum og Honnu. Ilt er at skilja, hví Tordur man vera so hart ímóti javnstødul6gini. Kanska tað er av átrúnarligum áv- um, hóast hann ikki beinleiðis kom inn upp á tað. Men religigsir funda- mentalistar í føroyskum politikki plaga at kappast um at framføra, at kvinnur ikki eiga sama rætt í sam- felagnum, sum menn. Lógin er nú loksins samtykt - og verður ikki tíkin av aftur. Vit mugu so bert vóna, at samfelagið gerst rættvísari - og at tingmenn ikki fáa alt ov stórar sálartrupul- leikar, um helmingurin av ting- monnunum eftir valið í heyst vera kvinnur... Tørvar okkum fleiri kvinnur á ting - ella hava vit nóg góða javnstødu? ??