týsdagur 3. mai 1994síða 4

Nr. 82 — 3. MAI 1994 1.mal Í Havn Tað, at altjóða arbeiðaradag- urin urt fall å ein sunnudag i år, fekk nógv fólk at leita sær oman á Tinghusvøllin, har fakfelagsumboð og umboð fyri onnur feløg og einstaklingar, hildu róður at fara á 1.mai hal fyri at stuðla teimum ar- beiðsleysu Í Havn skipaði Havnar Arbeiðsmannafelag fyri 1. maí haldinum. Væl av fólki kom saman í Havn, og fimm rødrarar vóru, sum hver í sínum lagi segði sína hugsan um vidurskiftini hjá teim arbeiðsleysu, um 41 samfelagskreppuna, eins og ey høvdu boð uppá, hvussu samfelagið kundi fáast aftur at virka Havnar Arbeiðsmannafel- ag segði m.a. :- Tað hevur í mong ár verið ein fastur táttur hjá Havnar Arbeiðs- mannafelag at skipa fyri 1 maidagshaldi í Havn, har kvinnur og menn nýta høvi at siga sína hugsan um sam- ; viðurskifu, sum ara ey setlu sær rå nøkru givnum ortreytum sum vóru skapt- ar, og eini fyrijáttan frá okk- ara ráðandi poliúkarum, ið vissaðu tey um, at hesar fyritreytir bygdu á eitt hald- gott grundarlag. Tann fram- burður og tað arbeiði, sum var til allar hendur, fór at røkka inn í næstu eld. Tí stóðu bankarnir eisini $9 al- tráðir á høvdinum fyri at yvirbjóða hvønn annan fyri við hesum fy } } eygað fóru tey eisim at verða før fyri at svara hverjum sítt í tíðini, sum kom Sjálv valt stýrið Karl Johansen helt kortin: at tað var vert at leggja sær í geyma, at í einum og hverjum demokratiskum samfelag fær fólkið tað stýrið, sum tað sjálvt ynskir sær Hann helt fram: Spurn- ingurin er, um demokrauið hevur fest røtur hjå okkum, og um vit eru sinnad at geva tí ta styrki, sum neyðug er fyri at verja okkum móti politiskari vannytslu av landsins virðum í djúpastu merking Óli Jacobsen, formaður í Tað var meira flog y Gríma framferði r Førova Fiskimannafelag var næst rødan. Hann var meira bjartskygdur enn van- ligt í byrjanini. Hann segði n.aå - Fyr mimum árum síðan fór hending fram, sum skuldi kunnað havt sama týdning fyri okkum, sum tað hevði fyri táverandi heimin tá Columbus uppdagaði Nýggj veiða - Hjá okkum hendi tað, at Vaktartænastan tók ein spanskan veiðutjóv. Tá veiðutjóvurin var kannaður komu myndugleikarnir eft- ir, at skipið veiddi havtasku við gernum Heua var nakað full- komiliga nýtt fyri føroying ar, sum ikki høvdu droymt um, at hetta var ein møgulig veiða í føroyskum sjógvi Síðani byrjaðu nøkur skip á hesi veiðu, og tað hevur gingið rímiliga væl Men tað mest áhugaverda er. at henda veiðan hevu før aðrar nýggjar veiðu: við sær. Líta vit okkum um- kring, so er uttan iva hópur av møguleikum fyri nýggj um arbeiðsplássum bæði sjógvi og á landi, segði Oli Jacobsen Elsini á sårum skjum Hanus Vang segði í byrja- nini av réðu síni, at um vit ikki taka okkum um reigg) verður skjótt næstan øsku- kalt í landinum - Vit missa okkum burtur sum tjóð, og komandi ættar- lið verða danir. Um fiskivinnuna: - Fisk- urin kemur aftur, og kann okkum hampuliga javna urtøku, um vit duga at stýra trolinum. Veiða vit sum mest av fiski við húki, heldur enn við troli, fáa vit minkað munandi um ar- beiðsloysið, samstundis sum dygdin verður betri, og tað er nógv vert geva T Hanus Vang nevndi eisini grindaspurningin, og helt lukkutid, at vit øll standa saman sum ein, um rætt okkara ul at liva her við møgulerkum Vår harra gevur okkum i ! å vit duga at standa Kvinnurna vóru væl umboðaðar henda dagin bæði fyri Kivnnufelagið í Havn og arbeidarafeløgini. Fremst síggjast reðarnir Inge- borg Vinther og Súsanna Dam. Aftast síggjast Hanna Joensen, Kirsten Rasmussen, Elinborg Trónd og Inga Ellingsgaard íðindablaði 5 vir 1. mai haldinum í ár. Nógv fólk hleitadu sær oman í miðbýðin at lurta eftir reðum. og leikhólkur — Børnini seta altid sin sermerkia dåm å ymsu haldini i Havn. Tad gjørdu tey eisini sunnudagin gaman um grindina, s kunnu viteisini standa sam an á øðrum eins týðandi økjum. Sum eitt nú at vinna tjóðini frælsi Hanus Vang helt tað vera hugstoytt, at skúlin ikki er ætlaður til okkara land - Har verður líuð lært um, hvussu vit frægast kunnu lívbjarga okkum her. Og aftaná 10 ára skúlagongd er ikki grett um fólkaatkveðu- na 14. september 1946. Skúlin birtir sostatt undir fráflytingina, segði Hanus