týsdagur 10. mai 1994síða 11

Tíðindablaðið [ sostalurin | Nr. 87 — 10. MAI 1994 Sida 11 i tøttum dysti Meistaralidid ur Gøtu vard tidliga skert, tå midvallar- generalurin Sámal Joensen varð rikin av vølli 1. deild, menn: HB-GI 1-0 (0-0) So eydnadist tað HB at vinna, og samstundis er tad ein veruleiki, at gøtumenn hava tapt fyri fyrstu ferð í landskappingardysti síðani 27. juni í fjør. Tá vóru teir í Klaksvík, og úrslitið ta ferðina var eisini 1-0. HB hevði hesa ferð Jó- annes Jakobsen í miðverj- uni, og hóast lidavrikid langt frá var á hædd við tað, HB plagdi at standa fyri, so Leirvíkingar og sør- vingar fara seinni í summarfrí enn hini fel- øgini. Hetta kemst av, at dysturin millum hesi bæði felggini í 2. deild, sum sambært skipanina skal leikast leygardagin 6. august, er fluttur fram til 28. juni. Tað er LÍF, sum hevur heitt á FSF um at fáa dystin fluttan. Orsøkin er tann, at venjarin hjá LÍF verður burturstaddur í fótbólts- grindum fyri Fótbólts- Fáa seinni summarfri var eyðsýnt, at tað var nógv betur, enn tað hevur verið teir báðar undanfarnu dyst- imar móti B68 og NSI. Leikandi venjarin tóktist serliga at hava tydning, tå tað ræður um at syrgja fyri, at leikararnir dekka tey øk- ini, sum teir eiga at hava ábyrgdina av. Í uppbyggjandi partinum var tað meistaraliðið úr Gøtu, sum var oman á frá fyrsta bríksli. Tíðliga varð vongverjin í høgru, Rúni Justinussen, sendur avstað, sambandið leygardagin 6. august. Um ta tíðina verður Norðurlandakappingin fyri U16 landslið í Vejle. Jógvan Martin Olsen, venjarin hjá LÍF, er sam- an við Harry Benjamin- sen venjari hjá føroyska liðnum, sum skal taka lut í kappingini. Kappingarnevndin hevur vidgjørt åheitan- ina frå leirvikingum og var samd í at ganga um- bønini á møti. -hn- stakk framvið Hans Tho- massen, ið sum seinasti verjuleikari steðgaði gøtu- manninum. Men dómarin metti ikki sum gøtumenn, at talan var um neyðbremsu, og tískil varð fríspark, men einki kort dømt. HB midvøllurin, sum var mannaður vid evnariku unglingaleikarunum John Hera Dam, Julian Johnsson saman við Rúna Nolsøe og Hans Thomassen og Grími Wang, stóð ikki teimum báðum Jamskorunum, Sám- ali Joensen, Henningi Jarn- skor og Rúna Justinussen kurl. Tí var tað ofta, at grundin undir HB álopunum varð løgd aftarlaga, har Jóannes stýrdi samanspælið millum verjuleikarar fyri síðani at smekka langa sending til álopsparið Gunnar Mohr og Jan Allan Múller, sum í hvussu so er á pappírinum ljóðar vandamikið. Verjuvilla ; Unglingaleikarin í GÍ miðverjuni, Pól Ennigarð, hevði fingið til seruppgávu at ansa Jan Allani, og tað gjørdi hann stak væl. Hin ålopsleikarin, Gunnar Mohr, skoradi einasta målid f dystinum, tå 1. hålvleikur var hålvur. Máltev skal til, eisini tå måltstøduverjan er gávu- mild, men tad er einki at Heini Heinason sendir innfyri, meðan Jón Dahl og Hans Thomasen eru eftir honum Mynd: Dia Midjord taka seg aftur í, at gøtu- verjan noyðist at taka sín stóra part av ábyrgdini fyri sigursmålinum: í stóðu, sum tóktist lítið vanda- mikil, missir Símun Petur Justinussen (var aftur hesa ferð aftastur) í temjing, men Janus Rasmussen, sum verður eitt sindur trýstur av Gunnari Mohr, tykist fáa fatur á bóltinum. Órógv kemur í, tá Jens Martin Knudsen óneyðugt leypur út og ikki rakar bólt- in, og endin verður so, at Gunnar Mohr fær prikað í kassan. ; Lítla løtu tapir GÍ dystin, tå Såmal Joensen verdur rikin av vølli. Gøtumenn vóru meiri enn illa nøgdir við, hvussu dómarin taklaði støduna, sum bar reyða kortið í sær. Og í hvussu so er vísti tað seg at vera sann- roynd, at GÍ ikki megnaði at fáa mål, hóast møguleikam- ir vóru til tað, og tað ikki sást, at á gørum liðnum var ein maður færri enn á hin- um. Undirmannað álop Fyri at fáa javnvág á mið- vøllin tók GI John Petersen úr ålopinum og aftur. Heini Heinason var einsamallur ålopsleikari, og i yvirfólk- aðu HB verjuni, sum var ógvuliga vardin við at seta yvirskotsmannin longur fram, hevði hann lítlar møguleikar at fáa fatur á og varðveita bóltin til liðfelag- arnir komu fram. Sum 2. hálvleikur leið kom tað oftari fyri, at Símun Petur fór av aftasta manni og á miðvgllin. Tað bar 2. deild, menn: NSf-VB 1-4 (0-0) Har var eingin sum helst ivi: Vågbingar fingu frå runavikingum eina gåvu so stóra og glæsiliga, at teir næstan ikki kundu taka ímóti henni. Uttan at vísa nakað sum helst — og hepnir at sleppa undan í minsta lagi at fáa ein mann út- vístan, kundi VB fara suður aftur, uttan athava uppiborid so mikið sum annað stigi — men kortini við báðum tveimum í vidførinum, Neyvan mundu sjålvt størstu optimistarnir i Runavík hava vónað, at teirra lið fór at geva so góða møtstødu, sum NSÍ gav leygardagin. Í fyrra hálvleiki spældi heimalidid viðmótvindi, og kortini bar til at hótta VB eins | „og VB hótti NSÍ, Í málmegu- leikum endaði málleysi fyrri hálvleikurin 2-2. Beinanvegin í seinna hálvleiki legði stórspæl- andi »tyskarin« John Jacobsen heimaliðið á odda 1-0, tá hann fekk prikað eitt útspark frá sínum egna málmanni uppum Bjarna Johansen í VB-málinum. Hetta var hvøkkur fyri VB, ið bert kundi takka sær sjálvum fyri, at liðið hevdi havt so lítið at sagt í fyrra hálvleiki, tá bert høgir bóltar vóru sendir fram á NSÍ-hálvuna, utt- an at nakað kom burtur- úr. NSÍ skuldi nú bert við einføldum verjuspæli halda vágbingunum frá at fáa mål, so vóru bæði spentar støður við sær í báð- um endum. Ikki minst vóru stødur í HB brotsteiginum vandaligar eftir horna- spark. Men einki mál kom afturat, heldur ikki tå Jan Allan í hinum endanum gjørdist púra leysur, men smekkaði í høvdid á ein- samalla gøtumanninum, sum stóð á strikuni og royndi at verja. Tíðliga í 2. hálvleiki kom Jan Dam inn á midvøllin. GR NSÍ og VB: Har vantaði bert sloyfa um pakkan stigini í skjáttuni. Men so gekst ikki, hóast NSÍ enntá hevdi ein stóran kjans at koma á odda 2-0 beint eftir málið. Innan fyri fýra minutt- ir í seinna hálvleiki fekk VB try mál sum gávu frá NSÍ-verju og midvølli, ið fullkomulíga misti tamarhaldið, tá mest var brúk fyri tí. Magni Magnussen var maðurin aftan fyri øll málini hjá VB. Fyrst tók hann og spældi Egil Steintórsson leysan til 1- Q. Síðani fór hann sjålv- ur igjøgnum og skoraði til 2-0, og tá hann var á veg at skora til 3-0, varð hann feldur, so tað varð Pól Thorsteinsson, ið slapp at skora upp á brotsspark í staðin. Góð- ar tíggju minuttir fyri tíð slapp Egil so aftur at skora, eftir at málverjin bert hálvbjargaði skoti frá Magna Magnussen. Soleiðis vann VB so hendan dystin. Miðskeiðis í seinna hálvleiki var rok í, tá ið Jóan Petur Langgaard hjá NSÍ syndaði álvars- son hjá VB, so reyða kortið varein sjålvfylgja. Men tað, ið hendi aftaná, tá Egil Steintórsson og minst ein VB-ari aftrat hevndu seg inn á Jóan Petur, átti at givið eitt reytt aftrat ella meira. Men dómarin segði seg einki síggja, og so slapp Egil við gula kortinum, ið hann sjónliga fegn- aðist um — tað kundi jú bara verið verri! Eingin skilti, at hann skuldi sleppa so væl... hj. Hóast skaði í drúgva tíð hevur hildið honum burtur, so var tað heilt greitt, at bóltvinnarin og spælmyndarin i sama persóni er góður styrkur fyri HB, sum við sigrinum man kenna tað hópin lættari at fara í Sandoynna, bæði í steypakappingini hósdagin og ikki minni í lands- kappingini komandi sunnu- dag. (-nn-)