leygardagur 13. august 1994síða 2

Hvussu nú... SUM afturlatnar ostrur. Hetta er skoðsmálið, Dimma hósdagin gav teimum báðum samráðingarleiðarunum Ed- mundi og Anfinni, sum hon helt okkum frætta ov lítið frá um landsstýrissamráðingar- nar. Um ostrurnar í líknilsin- um sipaðu til tær á Oyri ella tær úr fjarari høvum, sum halda so fast um dyrmætu perlurnar, er eitt sindur 6- greitt. Tá hevði tó eydnast Dimmu at fáa onkra av ostr- unum at avdúka, at samráð- ingarnar vóru komnar á glið av álvara. VIT, sum troðkaðust eftir samgonguni, hildu, at tað var fyri neyðini. Seinni er so frætt, at tær gingu ikki so væl kort- ini — so illa at tær slitnaðu. HVUSSU samdir fólka- og sambandsflokkurin vóru um at lækka allar sáttmálabund- nar lønir — og bara tær sått- målabundnu, ikki allar stjóralgnir t.d. — við heilum 20 prosentum eftir minni enn hálvum gðrum ári, hava vit meira fólkafloksins — enn sambandsins orð fyri, men at semjan um hetta var fest á blað, vátta báðir. IKKI logið tó, at ivi spøkti í onkrum sambandshjarta um avleiðingarnar av slíkum til- taki — um ikki annað, so eitt nú vegna pensjónirnar og blokkin úr Danmørk. EINGIN skal ivast i, at danir, um lønarnidurskurdurin varð framdur, og tad vid fullum rætti, vóru setstir at rokna eftir, hvussu stérur partur av blokkinum, tann mesti, varð nýttur til lønir innan okkara almanna-, skúla- og heilsu- verk, og samsvarandi lóg- ásetta lønarnidurskurdinum í Føroyum, skert blokkin. KANSKA hevði hetta verið ein sigur og partur av tí prísi, onkrir flokkar fegnir guldu fyri at minka um sambandið við Danmørk, men fyri sam- bandið, sum minni dent legg- ur á tjóðarfrælsi ella sjálv- bjargni við egnar hjálp aleina, rímaði hetta kanska ikki, tá samanum kom. SPURNINGARNIR og iva- málini í sambandi við lógá- settan lønarnidurskurd eru eisini ótald. Skuldu lenir, id beinleiðis vórðu goldnar úr Danmørk, eisini lækka, skuldu arbeidsloysisgjøld, al- menn studulsgjøld til kreppu- rakt lækka, skuldi t.d. fólka- pensjónin lækka, hóast semju um, at hon skuldi vera skatta- frí og soleiðis ikki kundi bet- ast um við at lætta um skatt- in, skuldi lønarnidurskurdur- in vera fult og heilt treytaleys- ur. Skuldu ongar bindingar leggjast á »minni« útgoldnu lønina — til dømis fáa hana oyramerkta til skilagóða virk- ismenning og fjølgan av ar- beiðsplássum. SO ógreinilig ivamál sum hesi og fleiri vóru kanska sam- bandinum, hóast prinsipp- semju við fólkaflokkin um løn- arniðurskurðin, ov órógvandi fyri haldgóðum samstarvs- grundarlagi við fólkaflokkin. HVUSSU leikur so fer í um- fari sambandsins við hinar fýra >smáu flokkarnar<— allar uttan javnaðar- og tjóðveldis- flokkin — kann bert gitast um. So ídnir, teir allir eru eftir at koma sær í Tinganes, verður størsti trupulleikin neyvan at fáa eitthvert á pappírið, kanska heldur í longdini at : - | PA Sosialurin Bústaður. Argjavegi 26 | Postadr: Postsmoga 76 — Åbyrgdarbladstri: Jan Miller gad Randi Jacobsen - Dagny“ um; PA Satan a, Mm „sea, iðTórshavn Eyrtakseir. Hlslen De Hilmar Jan Hansen - Prant P/ Pressan 1981 | Tøeion: 11820 slelax: 14720 Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov binda onkrar teirra til álít- andi samstarv. »FYLKINGINI« hava vit ongar royndir av, men ivast ikki í, at hon vil draga rætta vegin politiskt. Líknandi sam- gonguhvøkki, fyrrverandi partur av sjálvstýrisflokkin- um — nú kristiligur — var at- voldin til fyri valið, kann helst síggjast burtur frá, hóast einki er givið. Hinvegin hava bæði miðflokkur og hann við nógvu k'unum og f unum áður hvøkkad við løgnum opport- unum stødum til mål og vidur- skifti, sum annars illa loystu seg at órógva nakað sam- gongusamstarv við. HVUSSU verður ella ikki, so kann »initiativid« framvegis verða í hondum sambandsins, skuldi fimmflokkaroyndin verið av ongum. Um sam- bandið tá leggur túrin um til tjóðveldisflokkin, javnaðar- flokkin og ein ella tveir av hin- um smærru, áðrenn teir geva bóltin upp til fólkaflokkin, vil bert tíðin vísa. Sosialurin Helst aðalverkfall í kjalar- vørrinum á eini nýggjari borgarligari samgongu Kverkratakið, ið fólka- flokkurin hevur havt á sam- bandsflokkinum síðani byrjað varð at samráðast um skipan av samgongu, tykist nú at hava givið tað úrslit, ið fólkaflokkurin ætlaði. Sum stærsti flokkur, ið harvið skuldi stinga út í kortið og leiða samráðing- arnar frá byrjan av, so hevur tað helst verið neyðugt hjá sambandsflokkinum at slaka kanska meira enn neyðugt var skuldi samráð- ingarrættur teirra — ikki gleppa teimum av hondum. Men at fara so langt sum at ganga ideologiska ynski- dreymi fólkafloksins á meti um at skerja lønir við lóg, tað hevði ein ikki væntað, og tá serliga ikki sambands- veljararnir, tí undir valstríð- num gjørdi sambands- flokkurin heilt greitt yvir- fyri veljaranum, at hann ikki undir nøkrum umstød- um fór at skerja lønirnar við lóg. Harafturat er tað ikki sørt margháttligt aftan á at báðir teir borgarligu flokkarnir sambært fjølmiðlunum eru vorðnir samdir um at lækka allar lønir við lóg, so er ætl- an teirra at kalla inn verka- mannaflokkin til framhald- andi samrådingar um skip- an av samgongu. Bædi ådrenn og aftan å løgtingsvalid hevur verka- mannafylkingin gjørt øll- um pørtum púra greitt, at teir ikki undir nøkrum um- stóðum ganga við til at seta lønimar niður og so als ikki vid lóg, tí eru samråding- arboðini til verkamanna- fylkingina eitt spæl fyri gallarínum, eingin ivi um tað. Er tað harafturat soleiðis, at fólkaflokkurin, honum so líkt, nú er farin at spæla hund í og við at hann setir nýggj krøv fram, sum sam- ja, so kann føroyski veljar- bandsflokkurin metir aðrir in enn eina ferð staðfesta eitt politiskt fyribrigdi, ið ar ikki kunnu takaundir við, = ikki bert umfatar borgarligu møguligir samgonguflokk- flokkamar i Føroyum, men eisini teir borgarligu flokk- arnar í grannalondum okk- ara. Hetta fyribrigdi er, at hóast meiriluta, so eru borg- arligu flokkarnir so ósamd- ir, at ikki er hugsingur um at skipa samgongu saman. Sum stødan er í løtuni er helst óhugsandi at borgarlig samgonga verður skipað, men um tað verður veru- leiki, so verður politiskt kaos, eins og aðalverkfall. Um sambandsflokkurin spælir sær samráðingar- rættin av hondum, so er tað ikki sannlíkt, at fólkaflokk- urin, ið hevur næsta sam- ráðingartørn, fær sam- bandsflokkin við sær undir somu treytum sum flokk- arnir skiltust uppá. Kemur tað har til, at javn- aðarflokkurin fær samráð- ingarrættin, aftan á at báðir teir stóru borgarligu flokk- arnir hava kastað frá sær, so má tað verða ein heilt av- gerandi treyt sett frá frá javnaðarfloksins síðu: fyri tað fyrsta so eigur javnaðar- flokkurin at gera upp við seg sjálvan, um flokkurin í heila tíkið enn einaferð skal taka avleiðingarnar av at borgarligu flokkarnir ikki tora at taka við ábyrgd. Men um so er, at javnað- arflokkurin sær tað neyðuga fyri samfelagið at skipa eina samgongu, so er tað ein heilt avgerandi treyt, at flokkurin skal hava løgmannin í eini møguligari samgongu. Um ikki, so eigur nýval at verða útskrivað skjótast gjørligt, tí politiskar undanstøkkingar eigur veljarin at sleppa sær av við ongantíð ov skjótt. Frank Davidsen ILLA Or 0 0505