týsdagur 20. september 1994síða 4

Síða 4 Nr. 178 — 20. SEPTEMBER 1994 Sambandsflokkurin í Norðuroyggjum: Ræðist sentra- lisering Leiðslan í sambandsflokk- inum og felagið í Norður- oyggjum hava enn ikki loyst osemjuna f seinastu viku kom fram, at sambandsfólk í Norðuroyggjum vóru sera misnøgd við, at ikki annar landsstýrismaður- in hjá flokkinum var úr Norðuroyggjum. Tey vóru so ill, at nevndin í felagnum i Norður- oyggjum hótti við at leggja frá sær. Fríggjadagin = varð roynt at slætta sjógv við telefonfundi, og faxini gingu millum Havnina og Klaksvík. Men loysn fekst eingin. Poul Martin Rasmus- sen er formaður í Norð- oya Sambandsfelag. Hann sigur, at tað gekk teimum væl at tosa saman, men tað kom bara einki burturúr. Norðoyingarnir krevja ikki av flokknum, at valt verður av nýggj- um fólk í landsstýrið. Tað er farið, men tey í Norðoya Sambands- felag vilja hava trygd fyri, at sentraliserings- politikkur ikki verður førdur, og at Nordur- oyggjarnar ikki verða við skerdan lut. - Men ta trygdina hava vit ikki fingið, sigur Poul Martin Rasmussen. Nevndin í norðoyafel- agnum er ikki farin frá, men tað er ivasamt, um nakrar letur seg velja aftur, um starvsneyndin ikki lurtar eftir teimum í Norðuroyggjum, heldur Poul Martin. Hann og Eyðfinnur Hansen eru báðir upp- stillaðir fyri sambands- flokkin til fólkatings- valið. - Eg kann siga vegna okkum báðar, at vit ikki lata misnøgdina við floksins val av lands- stýrisfólki nerva fólka- tingsvalið. Tey bæði málini hava einki við hvørt annað at gera, og tað hevði verið býtt, um vit hevndu okkum inn á flokkin við at boykhotta fólkatingsvalið. = Tað gera vit ikki, sigur Poul Martin, sum ikki heldur teir vera órímiligar, nú teir hava gjørt vart við sína misnøgd. randi Bridgedeild Kaggans byrjar Nú fara kvøldini at longjast, og tað merkir m.a., at bridgefelggini byrja aftur við sínum innanhýsis kappingum. Tey flestu felggini byrja aftur í hesu vikuni. Men í Bridgedeild Kaggans byrjar ikki kappingarárið fyrr enn í næst viku, tí mikukvøld- ð í hesi vikuni er val- kvøld. Opið hús verður tó í kvøld sum tey und- anfarnu mikukvøldini. Tey, sum hava hug at spæla við í para- og/ella liðkappingini hjá Brid- gedeild Kaggans í vetur, kunnu skriva seg á tekn- ingarlistan í Bridgehús- inum. Eisini ber til at ringja til kappingarleið- aran Boga Simonsen, tlf. 12033 ella 14679. Bridgehúsið hevur tlf. 18721. Tidindabladid CH ./ Iben Gravesen, løgmansfulltr ki um Maritu Petersen: - Hóast nógv stendur á, so hugsar Marita Petersen altíð um síni medmenniskju og eisini um starvsfólkið. Myndina tók Jan seinasta hósaag, tá nýggja landsstýrið tók við Eg eri merkt av Førovum fyri lívið — Eg verði ongantíð tann sami danin sum eg var, tá eg kom higar, sigur Iben Gravesen, sum seinastu árini hevur verið nærmasti medarbeiðari hjá Maritu Petersen, og nú fer til Danmarkar aftur at búgva Tað er helst ikki einum og hvørjum beskorið at koma til Føroya við ongari trygd fyri at fáa arbeiði, og at enda við skrivaraborðið í lands- ins stýri. f Tað er tó veruleiki hesa- ferð, nú Iben Gravesen, løg- mansfulltrúi, fer frá, eftir at hava verið nærmasti medar- beiðari hjá Maritu Petersen í hennara tíð sum løgmaður. Iben Gravesen er 36 ára gomul og útbúgvin løgfrød- ingur. Hon starvaðist sum advokatur í Álborg í somu umsiting sum maður hen- nara Hans Mosbæk, tá hann fekk starv sum rættsasses- sor hjá sorenskrivaranum í Føroyum. Vistu einki um Føroyar Hjúnini vistu als einki um Føroyar, tå tey komu hend- avegin. Bert hevdi Iben Gravesen sæd eina barna- sending i sjónvarpinum, har sagt varð, at ongar býflugur vóru í Føroyum, og at før- oyingar drupu grindahvalir. Tað var einasta ítgkiliga vitanin hjá teimum, tá tey komu til Føroya í 1988. Hóast Iben Gravesen ein- ki starv hevði, so vardi tað ikki leingi. Hon fekk ar- beiði á lønardeildini í Ting- anesi, har hon var í góð fýra ár. Tá Marita Petersen bleiv løgmaður, kannaði hon um- stødurnar at fáa eitt fólk, sum skuldi vera nærmasti medarbeiðari hjá løgmanni. Hon spurdi Iben Grave- sen um hon vildi hava starv- ið, og hon tók av. - Tað týdningarmesta var, um vit kundu samstarva - um kemiin var í lagi okkara millum, og tað var hon, sig- ur Iben Gravesen. - Seinastu sløku tvey åri- ni hava verid åhugaverd og spennandi, men eisini 6- metaliga strævin. Eg hevdi kortini ikki viljað verið hesa tíð fyri uttan. - Samstundis haldi eg, at tað hevur verið ræðuligt at verða eygleiðari til aftur- gondina í samfelagnum í hesum tíðarskeiði. - Eg kom til Føroya í 1988, tá framgongdin var í hæddini. Tað er óhugnaligt, at tað kann ganga so skjótt afturá í einum samfelag, sigur Iben Gravesen. Familjan í Danmark - Hví fert tú avstað júst nú? - Tað hevur einki við po- litiska skiftið í Tinganesi at gera. Tíverri eru mínar røtur ikki í Føroyum, og eisini mugu vit sum foreldur um- hugsa hvar sonur okkara, sum nú er trý ára gamal, skal vaksa upp. - Í Danmark eru ommur og abbar, systkinabørnini og familjan annars, sum hann leingist eftir og sum sakna hann, eins og vit hava vinfólk og kenningar har. - Eg vildi fegin verið longur, eitt nú so eg kundi verið nýggja løgmanni til hjálpar í byrjanini, men tað fær ikki verið ødrvisi, sigur Iben Gravesen - Hevur tað verið ein fyri- munur, at løgmaður og løg- mansfulltrúin vóru konu- fólk? - Av og á hava vit helst tosað saman - meira sum vinkonur enn embætisfólk- tá harðast leikaði á, og vit høvdu brúk fyri at renna mødina av okkum ein aløtu. - Tó vil eg síga, at tað ikki ávirkaði arbeiðið í lands- styrinum, sigur Iben Grave- sen. - Hvat var truplasta ar- beiðsuppgávan? - Tað var tíðin, tá lands- stýrið skuldi taka stóðu til avtaluna við donsku stjórn- ina, harnæst at peningastov - narnir fóru á húsagang ferð eftir ferð, sigur Iben Grave- Stundir at tosa um annað enn arbeiði - Besta upplivingin? Tað var avgjørt á almennu vitjanini í Grønlandi, har vit høvdu fri í tiggjar dagar, og fingu høvi at hugsa og tosa um annað enn arbeiði. - Hevdi arbeiðið verið gðrvísi, um løgmaður var maður ? - Eg havi ikki roynt tað, men Marita Petersen er so- leiðis háttað, at hóast nógv stendur á, so hugsar hon alt- íð um síni medmenniskju, og eisini um síni starvsfólk. Tað hevur týdning, tá talan ikki er um átta til fýra starv, sigur Iben Gravesen. - Hevur arbeiðið ávirkað tíu privatlív? - Tað hevur tað avgjørt. Eg havi ikki verið nógv heima hjá familjuni. Tí er tað ein uggi hóast alt, at vit aftur fáa eitt vanligt familju- lív. Tað hava vit ikki havt leingi, sigur Iben Gravesen. - Hevur tú brúk fyri tínum arbeiðsroyndum í Føroy- um, tá tú fert aftur til ar- beiðis í Danmark? - Eg fái kanska ikki nýtt hesar arbeiðsroyndir sum advokatur í vanligari merk- ing, men hugsandi er - um eg fari at arbeiða í almennari umsiting, at hesar royndir koma mær til góðar. - Eitt veit eg, og tað er, at eg verði ongantíð tann sami danin aftur, sum eg var, tá eg kom higar. Tað verður torført at venja seg við danska samfelagið. Eg fari ongantíð at sleppa Føroyum heilt, og fari ti eg eisini at fylgja við politisku og sam- felagsligu gongdini fram- eftir. - Tú kanst siga, at eg eri merkt av Føroyum fyri lív- ið, sigur Iben Gravesen brosandi. Dagny i